Διαβάζοντας, μὲ προσοχή, τὰ σχόλια τοῦ φίλου Ἀριστοτέλους Καλέντζου, σχετικῶς μὲ τοὺς ἀστέγους …ῤαγιάδες τοῦ κόσμου μας, ἀλλὰ καὶ παρατηρῶντας προσεκτικῶς καὶ μὲ πόνο τὶς φωτογραφίες του, ἐπανέρχομαι πάλι σήμερα, ἐν μέσῳ «ἑορταστικοῦ δεκαπενθημέρου», νὰ καταθέσω κάποιες σκέψεις μου καὶ κάποιους προβληματισμούς μου.
Στὶς πρῶτες φωτογραφίες, μὲ τοὺς διαφόρους ἀστέγους, ὁ Ἀριστοτέλης ἁπλῶς θίγει τὴν συμβιβαστικότητα τοῦ κόσμου μας, τῶν συμπολιτῶν μας καί, φυσικά, τὴν ἐν συνόλῳ κατάντια μας.
Ὁ Ἀβραάμ-όπουλος ὡς Θιασώτης τοῦ ἰσλαμικοῦ ἐποικισμοῦ τῆς Εὐρώπης, ὑψηλόβαθμο στέλεχος τῆς ἐκφυλισμένης δεξιᾶς (ὑποταγμένης στὶς ἐντολὲς τῶν στοῶν καὶ τῶν ἐξωθεσμικῶν κέντρων) ΝΔ ἀλλὰ καὶ δοτὸς ἀχυράνθρωπος στὴν Ἡνωμένη Εὐρώπη γιὰ θέματα μεταναστεύσεως προσπαθεῖ νὰ δώσῆ μαθήματα δημοκρατίας στὸν

Δύσκολες ὧρες, θεωρητικῶς, σήμερα καὶ αὔριο (ἴσως καὶ μεθαύριο…!!!)