Εἶναι μία πολὺ ὄμορφη κοπέλλα, μὲ μαντήλα, ποὺ κρατᾶ μία καρδιά, ἡ ὁποία περιέχει τὴν Ἑλληνικὴ Σημαία.
Εἶναι μία φωτογραφία ποὺ αὐτὲς τὶς ἡμέρες γυρνοβολᾶ στὸ διαδίκτυον, καὶ μᾶς ἔχει χαροποιήσει ἰδιαιτέρως…
Εἶναι τέλος πάντων μία παγκόσμιος κατάστασις, ποὺ ἐκδηλώνεται ὅλο καὶ πιὸ ἔντονα, καὶ φυσικὰ καθρεπτίζει τὴν διαισθητικὴ τάσιν τοῦ πλανήτου νὰ στηρίξῃ τὴν Ἑλλάδα…
Εἶναι λυπηρὰ ὅλα αὐτὰ καὶ τὸ μόνον ποὺ βλέπεις εἶναι ὅλοι νὰ λυσσοῦν γιὰ νὰ κυβερνήσουν καὶ νὰ φᾷν τὸν ἄλλον.
Ξέρετε, «βλέπω» στὸ αὔριο ῥυάκια, δάση, μονοπάτια…
«Βλέπω» πράσινο, βουνὰ καὶ πεδιᾶδες, θάλασσα κι οὐρανό…
«Βλέπω» τὰ νερά μας νὰ τρέχουν διάφανα, πεντακάθαρα, παιχνιδιάρικα καὶ νὰ κελαρύζουν….
«Βλέπω» τὰ χρώματα ὅπως γεννιοῦνται κι ὄχι ὅπως τὰ προσλαμβάνουμε σήμερα…
«Βλέπω» μίαν Ἑλλάδα Πανεπιστήμιον ὅλων τῶν Ἐπιστημῶν καὶ τῶν Τεχνῶν!
«Βλέπω» μίαν Ἑλλάδα Ἑστία τοῦ Φωτός, τῆς Σοφίας, τῶν Τεχνῶν, τῆς Τεχνολογίας, τῆς Ἐπιστήμης καὶ τοῦἜρωτος! Συνέχεια
Αὐτὴν τὴν φωτογραφία δὲν τὴν σχολιάζω!
Τὴν ἀπολαμβάνω!
Μόνον! Συνέχεια
Σήμερα θὰ σᾶς παρουσιάσω ἕνα τραγούδι!
Στίχοι Γεωργίου Λεκάκη καὶ μουσικὴ Κώστα Μπίγαλη.
Εἶναι ἕνα τραγούδι ποὺ μὲ κάνει νὰ συμφωνῶ μὲ τοὺς στίχους του…
Διότι ἀπὸ μικρὸ παιδί, κάπου ἔπρεπε νὰ ἀνήκω!
Ὁμάδα, κόμμα, θρησκεία… Ποτὲ δὲν μποροῦσα νὰ ἀνήκω σὲ ἐμέναν καὶ στὴν Ἑλλάδα! Δὲν ὑπάρχει τέτοια καταχώρησις στὰ ἀρχεῖα τους καὶ κατ’ ἐπέκτασιν δὲν γίνεται δεκτὴ καμμία τέτοια τοποθέτησις!
Ὑπάρχει τέτοιος πόλεμος;
Κι ὅμως.. Καὶ συμβαίνει ἐδῶ καὶ αἰῶνες!
Μάλιστα συμβαίνει ἐδῶ, στὸ σπίτι μας, στὸ μυαλό μας, στὶς συνειδήσεις μας! Συνέχεια
