Σήμερα γράφει ὁ Φειδίας μίαν ὑπέροχη …σύνθεσιν! Ἐγὼ δάκρυσα! Ἡ Ἑλληνικότης τί εἶναι; Αἴσθημα ἤ συνείδησις; Συνέχεια 
Μακάρι ὁ Ἥλιος
νὰ σοῦ φέρῃ καινούργια ἐνέργεια μέσα στὴν ἡμέρα
Μακάρι τὸ φεγγάρι
νὰ σὲ ἐπαναφέρῃ ἤρεμα τὴν νύκτα
Μακάρι ἡ βροχή
νὰ ξεπλύνῃ ὅλες σου τίς ἔγνοιες Συνέχεια
Ἄς τὸ κάνουμε τότε σωστά!
Ὁλόσωστα!
Ὅπως δὲν τὸ ἔχουμε κάνει ποτὲ ἔως τώρα! Συνέχεια
Ἀλλοίμονο…!
Καί τώρα τί θά γενοῦμε μέ τόσους βαρβάρους;;;
Ἑλληνοφώνους κι ἀλλοφώνους…
Μορφωμένους κι ἀμορφώτους…
«Ἐπαναστάτες» καὶ πειθηνίους…
Τὰ πάντα νομίζοντες καὶ οὐδὲν γνωρίζοντες… .
Ἐδιάβαζα πρὸ καιροῦ μερικὰ ἐνδιαφέροντα ἀποσπάσματα ποὺ περιέγραφαν τὴν ζωὴ στὴν ἀρχαία Ῥώμη.
Ἐκεῖ ποὺ τὸ Κολοσσαῖον οὐσιαστικῶς συμβόλιζε τὸ μέγεθος τοῦ ῥωμαϊκοῦ μπολιτισμοῦ.
Δὲν θὰ μπῶ σήμερα στὴν διαδικασία νὰ κάνω κάποιαν ἱστορικὴ ἀναδρομή, τέτοιαν ποὺ νὰ μᾶς ἀναστατώσῃ ὅλους.
Θέλω νὰ παραμείνω στὴν κεντρικὴ ἰδέα αὐτῆς τῆς δράσεως τῶν Ῥωμαίων, ποὺ θὰ μποροῦσε νὰ περιγραφῇ θαυμάσια ἀπὸ τὸν τίτλο τῆς σημερινῆς σημείωσεως.
