Γυναῖκες, οἱ ἀφανεῖς ἡρωΐδες.
Αὐτὲς ποὺ στὸ μέτωπο κουβαλοῦσαν ἀπὸ τροφὴ ἔως πολεμοφόδια.
Αὐτὲς ποὺ στὴν εἰρήνη μεγάλωνων Ἀνθρώπους γιὰ νὰ δουλέψουν τὴν Γῆ καὶ νὰ τὴν καρπίσουν.
Αὐτὲς ποὺ δὲν ἐδειλίασαν κάτω ἀπὸ τὴν μπότα κανενὸς κατακτητοῦ.
Γυναῖκες Μακεδονίτισσες σήμερα.
Φιλόπτωχος Ἀδελφότης κυριῶν Βεροίας.
Συνέχεια
Πάλι σήμερα γιὰ τὸν Νικολάκη Ἐφέντη…
Γιὰ ἐμέναν αὐτὸς ὁ Ἄνθρωπος ἦταν ἀπὸ τοὺς μεγαλυτέρους κι ἀπὸ τοὺς πλέον ἀφανεῖς ἥρωες τῆς ἱστορίας τοῦ τόπου μας.
Προσέφερε ἀκόμη καὶ τὴν ἰδίαν τὴν ζωή του, δίχως νὰ ἀξιώσῃ ὁποιοδήποτε ἀντάλαγμα. Ὅπως δῆλα δὴ ἔχουν πράξει ὅλοι οἱ Ἕλληνες ἀνᾲ τοὺς αἰῶνες.
Ὅμως, ἄν καὶ γνωρίζουμε τὸν Μεταξᾶ, γνωρίζουμε τὸν Κωνσταντῖνο ἀγνοοῦμε συστηματικῶς αὐτὸν τὸν ἡρωϊκὸ ἄνδρα.
Συνέχεια
Ἐδῶ καὶ μερικὲς ἡμέρες ἀναφέρομαι στὸν Νικολάκη ἐφέντη καὶ στὶς μάχες ποὺ ἐδόθησαν γύρω ἀπὸ τὰ Ἰωάννινα.
Μάχες, ποὺ οὐσιαστικῶς θὰ ἦσαν χαμένες, καθῶς ἐπίσης καὶ ἡ Ἤπειρος, ἐὰν δὲν ὑπῆρχε αὐτὸς ὁ Ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος ὅπως κάθε ἥρως, συνήθως ἀφανής, προσφέρει καὶ μετὰ ἀποσύρεται.
Ὁ Νικολάκης ἐφέντης παρέδωσε τὰ σχέδια τῆς ἀμύνης τῶν τούρκων στὸ ἐπιτελεῖον τοῦ Κωνσταντίνου, τὰ ἐπεξεργάσθη ὁ Μεταξᾶς, κατέστρωσε τὸ ἐπιτελικὸν σχέδιον καὶ τὰ Ἰωάννινα ἔπεσαν.
Συνέχεια
Ἕνας λαὸς νομαδικός, ποὺ μισοῦσε κάθε μορφὴ ἐλευθερίας καὶ σκοπό του ἔκανε τὸ νὰ παύσῃ καὶ νὰ φιμώσῃ μὲ κάθε μέσον τὴν ἔκφρασίν της. Ἀπότοκον τούτου καὶ οἱ κάθε λογῆς ἀντεκδικήσεις, σφαγές, τιμωρητικὲς ἐκκαθαρίσεις, γενοκτονίες…. Συνήθως μὲ μανδύα …ἀλλοεθνὴ καὶ σπανίως μὲ τὸ πρόσωπό του. (Ἐκτὸς ἀπὸ τοὺς Παλαιστινίους στὴν ἐποχή μας…!!!)
…κι ἔτσι, πανεύκολα (ὁ τρόπος τοῦ λέγειν) δὲν ἐδίστασε νὰ ἁρπάξῃ καὶ νὰ καταστρέψῃ ὅ,τι προσέδιδε αὐτάρκεια καί, κατ’ ἐπέκτασιν, βαθμοὺς ἐλευθερίας, στὸν …«ἀντίπαλο».
Οἱ ἐκτάσεις πού κατέχει σήμερα τόῦ ἀνήκουν δικαιωματικῶς ἤ τίς ὑφήρπαξε δολίως; (Καὶ τὸ δολίως τὸ τονίζω…!!!) Γιὰ σκεφθεῖτε… Ὄχι διότι στὸ πεδίον τῆς τιμῆς, τῆς ὅποιας μάχης τέλος πάντων, θὰ εἶναι ἀπαραιτήτος ἀξιόμαχος ἀντίπαλος ἢ ὄχι, ἀλλὰ διότι οὐδέποτε, στὸ παρελθόν, ἐπολέμησε σὲ κάποιον πεδίον τιμῆς ἐπὶ …τιμῇ. (Ἐὰν ἐξαιρέσουμε μάλιστα τὶς πολιορκίες τῆς Τύρου καὶ Σιδῶνος, μᾶλλον δὲν μποροῦσε νὰ πολεμήσῃ. Σήμερα ὑποχρεοῦται νὰ τὸ κάνῃ γιὰ ἄλλους λόγους…)
Στὸ πεδίον τῶν μαχῶν οἱ παπποῦδες μας ἐσέβοντο τὸν ἀντίπαλον ποὺ πολεμοῦσαν καὶ δουλοποιοῦσαν (κακῶς ἢ καλῶς) ἐκεῖνον ποὺ τὸ ἔβαζε στὰ πόδια. Οἱ Ἑβραῖοι ὅμως οὐδέποτε ἐστάθησαν νὰ πολεμήσουν μὲ τοὺς Ἕλληνες. Σὲ κάθε σημεῖον τῆς ἱστορίας ποὺ συνηντήθησαν, μὲ δόλο πάντα ἐκέρδισαν ὅσα ἐκέρδισαν. Μὲ ἁπλὸ καὶ σαφῆ δόλο. Καί, ἐπὶ πλέον, ἐξηκολουθοῦσαν, σὲ ναρκωμένους, ἡμιθανεῖς ἀντιπάλους (ποὺ οἱ ἴδιοι ἐφρόντισαν νὰ ναρκώσουν ἢ νὰ δηλητηριάσουν) σφάζοντας ἀδιακρίτως. δολοφονῶντας, βιάζοντας καὶ καίγοντας κάθε ζωντανὸ ὄν, ἀκόμη καὶ τὰ ζῷα…
Δὲν εἶναι λοιπὸν νὰ μὴ τὰ λαμβάνῃς σοβαρὰ ὑπ’ ὄψιν σου.
Συνέχεια
Τέσσερεις μῆνες πολιορκίας…
Τέσσερεις μῆνες μὲ δεκάδες νεκρούς Ἕλληνες…
Καὶ τότε ἔφθασε ὁ Νικολάκης Ἐφέντης γιὰ νὰ λύσῃ τὸν δεσμό, νὰ σπάσῃ τὸ ἀπόστημα…
Μὲ λίγες λέξεις… Πολλὰ ἔργα καὶ μετά…
Ἐφημερὶς Πατρίς, 29 Ἰανουαρίου 1913
