Τό 1903 στό βάλτο τῶν Γιαννιτσῶν δροῦσαν ἢδη τά μικρά σώματα τοῦ καπετάν Τζόλα Περήφανου, τοῦ Θεοχάρη Κούγκα, τοῦ καπετάν Γκόνου, τοῦ Γκρέκου ἢ Νικοτσάρα.
Ὁ Θεοχάρης Κούγκας ἐργαζόταν ὡς ζωέμπορος καί μετέφερε ζῶα ἀπό τήν ἐλεύθερη Ἑλλάδα στήν Μακεδονία. Στήν Λάρισσα τοῦ ἀνατέθηκε ὑπό τοῦ τότε Μακεδονομάχου Δημάρχου Πετρωτοῦ Νικολάου νά μεταφέρῃ πολεμικό ὑλικό κρυφά μέσα σέ κοφίνια μέ λεμόνια πού τά παρέλαβε ἀπό τό Δερλί Λάριδσας καί τά μετέφερε στό Κλειδί Ἠμαθίας καί ἀπό ἐκεῖ διοχετεύονταν σέ ὁλόκληρη τή Μακεδονία γιά τόν ἀπελευθερωτικό Συνέχεια
Ἐπιστολικὸ δελτάριο τοῦ 1919 ὅπου ἐμφανίζει Κρῆτες ἐθελοντὲς ποὺ ἀγωνίστηκαν γιὰ τὴν ἀπελευθέρωση τῆς Χιμάρας τῆς Βορείου Ἠπείρου τὸ 1912 (σήμερα ἡ πόλις ἀνήκει στὴν Ἀλβανία), ἐνῶ ἡ ἐπιγραφὴ «ΖΗΤΩ Η ΝΕΑ ΕΛΛΑΣ» δείχνει τὸν παντοτινὸ διακαῆ πόθο τῆς ἑνώσεως τῆς Βορείου Ἠπείρου μὲ τὴν μητέρα Ἑλλάδα.
