Ἴων Δραγούμης, ὁ ἑλληνολάτρης…

 

     Ὁ Ἴων Δραγούμης, γεννήθηκε στὶς 14 τοῦ Σεπτεμβρίου (ν.ἡμ.) τοῦ 1878 στὴν Ἀθήνα καὶ πέθανε στὶς 31 Ἰουλίου τοῦ 1920, στὴν Ἀθήνα, ἔπειτα ἀπὸ δολοφονικὴ ἐπίθεση ποὺ δέχτηκε ἀπὸ τὸ ἀπόσπασμα τοῦ Παύλου Γύπαρη, ποὺ ἀνῆκε στὶς ὁμάδες ἀσφαλείας τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου.
Ἦταν γιὸς τοῦ δικαστικοῦ καὶ  μετέπειτα πρωθυπουργοῦ, Στεφάνου Δραγούμη.
Ὁ Ἴων, σπούδασε Νομικὰ στὸ Πανεπιστήμιο Ἀθηνῶν καὶ τὸ 1897 κατετάγη ἐθελοντὴς στὸν χαρακτηριζόμενο ὡς «ἀτυχή»ἑλληνοτουρκικὸ πόλεμο.

     Τὸ 1899 εἰσῆλθε στὸ διπλωματικὸ σῶμα καὶ συνέβαλε ὅσο μποροῦσε στὴν ὀργάνωση τῶν ἑλληνικῶν πληθυσμῶν σὲ Μακεδονία καὶ Θράκη, κατὰ τῆς τρομοκρατίας τῶν βουλγάρων κομιτατζήδων. Τὸ 1902 ὑπηρέτησε ὡς ὑποπρόξενος, κατόπιν δικῆς του αἰτήσεως,

στὸ Μοναστήρι. Σὲ συνεργασία μὲ τὸν γαμπρό του Παῦλο Μελᾶ, ποὺ ἦταν σύζυγος τῆς ἀδερφῆς του, ὀργάνωσε τὶς ὀρθόδοξες κοινότητες ἐναντίον τῶν βουλγαρικῶν κομιτάτων, κινητοποίησε τὶς Ἑλληνικὲς Δυνάμεις καὶ ἀναδείχθηκε ἔνθερμος ὑποστηρικτὴς τῆς μακεδονικῆς συγκρούσεως.
Τὰ ἐπόμενα χρόνια ὑπηρέτησε ὡς πρόξενος στὶς Σέρρες (1903), στὸν Πύργο τῆς Ἀνατολικῆς Ρωμυλίας, στὴν Φιλιππούπολη (1904), στὴν Αλεξανδρούπολη καὶ στὴν Αλεξάνδρεια. Κατὰ τὴν διετία 1907 – 1909 βρέθηκε στὴν Κωνσταντινούπολη, ὑπηρετῶντας τὴν ἐκεῖ ἑλληνικὴ πρεσβεῖα, ὡς γραμματεύς. Ἡ παραμονή του ἐκεῖ συνέπεσε μὲ τὴν Ἐπανάσταση τῶν Νεοτούρκων.

 

Τὸ προξενεῖο τῆς Ἑλλάδος στὴν Ἀλεξανδρούπολη τὸ 1908, σημαιοστολισμένο γιὰ τὴν ἑορτὴ τοῦ Ἁγίου Γεωργίου. Τὸ προξενεῖο, ὅπου ὑπηρέτησε ὁ Ἴων Δραγούμης.

Τὸ προξενεῖο τῆς Ἑλλάδος στὴν Ἀλεξανδρούπολη τὸ 1908, σημαιοστολισμένο γιὰ τὴν ἑορτὴ τοῦ Ἁγίου Γεωργίου. Τὸ προξενεῖο, ὅπου ὑπηρέτησε ὁ Ἴων Δραγούμης.

     Ὁ Ἴων εἶναι ὁ λογοτέχνης καὶ ὁ πολεμιστὴς, ποὺ θὰ προασπίση σὲ κάθε εὐκαιρία τὰ ἑλληνικὰ συμφέροντα. Ἦταν ἡ ἐποχὴ τοῦ Μακεδονικοῦ Ἀγῶνος τότε, καὶ τὰ ἑλληνικὰ προξενεῖα ἦσαν κέντρα ὀργανώσεως καὶ ὑποστηρίξεως τοῦ Ἀγῶνος.

«Ἑλληνικὰ χώματα εἶνε ἐκεῖνα ποῦ χιλιάδες χρόνια τώρα τὰ κατοικοῦν καὶ τὰ δουλεύουν Ἕλληνες, ἐκεῖνα ποὺ μέσα τους εἶνε θαμμένα τὰ κόκκαλα ἀπὸ χιλιάδες Ἑλληνικὲς γενεές.
Ἡ ἐλεύθερη Ἑλλάδα μὲ τὰ νησιά της καὶ τὴν Κρήτη, ἡ Ἤπειρος, ἡ Μακεδονία, ἡ Θράκη, ἕνα μέρος τῆς Μικρασίας καὶ ὅλα τὰ νησιὰ τοῦ Μαρμαρᾶ καὶ τῆς Ἄσπρης Θάλασσας εἶνε ἑλληνικὰ χώματα…»

καὶ συνεχίζει παρακάτω:

«Λοιπὸν πολλοὶ λαοὶ βρίσκονται γύρω μας. Κ’ ἐπειδὴ ξέρουν πῶς ἡ τουρκιὰ γρήγορα θὰ ἀποτραβηχθῆ ἀπὸ τὴν Εὐρώπη, ὅλοι αὐτοὶ οἱ γειτονικοί μας λαοὶ κυττάζουν ποιὸς νὰ πρωταρπάξει τοὺς τόπους, πού, φεύγοντας, θ’ ἀφήσουν οἱ Τοῦρκοι. Καὶ οἱ τόποι αὐτοὶ εἶνε ἡ Ἤπειρος, ἡ Μακεδονία, ἡ Θράκη, ἡ Ἀλβανία καὶ ἡ Παλαιὰ Σερβία. Ἀπὸ τοὺς τόπους αὐτοὺς οἱ τρεῖς πρῶτοι, καθὼς τὸ εἴπαμε εἶνε ἑλληνικοί. Πολλοὶ ἀπὸ τοὺς γειτόνους μας λοιπὸν ἔχουν βάλει στὸ μάτι κ’ ἑλληνικὰ χώματα. Οἱ πιὸ χειρότεροί μας ἐχθροί, δηλαδὴ οἱ πιὸ ἐπικίνδυνοι, εἶνε οἱ Σλάβοι…».

[ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΣΤΟΥΣ ΣΚΛΑΒΩΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΕΛΕΥΘΕΡΩΜΕΝΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ, 1908]

     Ἡ κυρίαρχη γραμμὴ σ’ ὅλη τὴν σκέψη του, σ’ ὅλη τὴν ἐργασία του, ἦταν ὁ ἀγώνας, ὁ πόλεμος. Γιὰ τοῦτο, ἂν καλοπροσέξῃ κανεὶς κι ἐκεῖνες τὶς σελίδες του ἀκόμα, ποὺ φαίνονται, σὲ πρῶτο διάβασμα, καθαρὰ λογοτεχνικές, θὰ ἰδῆ πὼς κάτου κι ἀπὸ τὶς ἁπαλότερες φράσεις κουφοβράζει ἡ ἀκράτητη ὁρμὴ τοῦ πολεμιστῆ.

[Ἀπὸ τὰ προλεγόμενα τοῦ Δ.Π. Ταγκόπουλου, στὸ βιβλίο ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ (ΙΔΑΣ) 10 ἄρθρα του στὸ «Νουμᾶ»].

 

«Ἡ ἐλευτεριὰ καταχτιέται, δὲ χαρίζεται ἀπὸ ἄλλους.»

[Ἴων Δραγούμης «ΟΣΟΙ ΖΩΝΤΑΝΟΙ»]

Θράκη

 

(Visited 211 times, 1 visits today)




3 thoughts on “Ἴων Δραγούμης, ὁ ἑλληνολάτρης…

  1. Μία παράλειψις τήν οποίαν θεωρώ απαραίτητη .Ο Ίων Δραγούμης δέν πέθανε απλώς όπως αναφέρεται στό δημοσίευμα σας αλλά εδολοφονήθη από τούς Βενιζελικούς μέ ηθικό αυτουργό καί ιθύνοντα νού τόν εβραίο Εμ.Μπενάκη. χρηματοδότη καί υποστηρικτή τού Ελευθερίου Βενιζέλου.

Leave a Reply