Οι αρχαίοι Έλληνες μπορούσαν να ανταλλάσσουν χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα και σε γρήγορο χρόνο πληροφορίες, τόσο κατά την περίοδο των πολέμων όσο και σε περίοδο ειρήνης. Με το εφευρετικό τους μυαλό είχαν κατορθώσει να σχεδιάσουν ένα σύστημα από μηχανισμούς που τους επέτρεπαν να φτάσει στο τελικό δέκτη οποιοδήποτε μήνυμα ήθελαν, δυανύοντας ακόμα και 700χλμ σε περίπου μία ώρα. Ας δούμε με ποιο τρόπο γινόταν αυτό.
Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἱστορικὲς μελέτες
Ἡ Ἀθανασία τῶν Ἑλλήνων.
Bazar of Athens – Τὸ παζάρι τῶν ἈθηνῶνἮταν βαρὺ τὸ φορτίο τῶν αἰώνων καὶ δὲν ἀνάσαινε λεύτερα ἡ χώρα, νὰ ξαλαφρώσῃ. Πολύχρωμα λεφούσια σαΐτεψαν τὸ γένος καὶ θρονιάστηκαν σ’αὐτὴν τὴν Φωτεινὴ Χώρα ποὺ οἱ πρόγονοι ὀνόμασαν Ἑλλάδα.
Καὶ καρπώθηκαν οἱ βάρβαροι τὴν μοῑρα τοῦ λαοῦ καὶ τοὺς καρποὺς τοῦ τόπου. Τρύγησαν ἂγουρα κορμιὰ καὶ κλέψανε ἀνάσες…
Συνέχεια
Ὅλα τὰ δάνεια τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ τὸ 1821!
Σιγὰ ποὺ θὰ μᾶς ἄφηναν νὰ ἀπελευθερωθοῦμε!
Σιγὰ ποὺ θὰ ἐπέτρεπαν στὴν Ἑλλάδα νὰ πατήσῃ στὰ πόδια της!
Σιγὰ νὰ μὴν μᾶς ἔδιδαν ἄδεια ἐπιβιώσεως…
Τό «γελαστό παιδί» τοῦ Μίκη Θεοδωράκη ἦταν ἐθνικιστής
«Ἦταν πρωί τ΄Ἀυγούστου κοντά στήν ροδαυγή,
βγῆκα νά πάρω ἀέρα στήν ἀνθισμένη γῆ.
Βλέπω μία κόρη κλαίει, σπαρακτικά θρηνεῖ,
σπᾶσε καρδιά μου, ἐχάθη τό γελαστό παιδί»
Αὐτοί ἦταν οἱ στίχοι τοῦ τραγουδιοῦ τοῦ Μίκη Θεοδωράκη πού τραγουδοῦσε ἡ Μαρία Φαραντούρη, γιά τόν Ἰρλανδό ἥρωα, ὁ ὁποῖος, βεβαίως, δέν ἦταν «ἀριστερός» ἤ Μαρξιστής. Ἁπλῶς ἐθνικιστής!
Διαβᾶστε τήν ἱστορία του: Συνέχεια
Αὐτοί ἦταν οἱ ἡρωικοί ἀεροπόροι πού ἔπεσαν στό μέτωπο τό 1940
Με αφορμή την Εθνική Επέτειο της 28ης Οκτωβρίου του 1940, ημέρα του ιστορικού ΟΧΙ, ημέρα μνήμης για όλο τον Ελληνικό λαό, η Διεύθυνση Ιστορίας της Πολεμικής Αεροπορίας μέσω του λευκώματος που εξέδωσε ο Σύνδεσμος Βετεράνων Αεροπόρων, δίνει στη δημοσιότητα τα ονόματα των 51 ηρωϊκών αεροπόρων που πέθαναν στην εκτέλεση του καθήκοντος στο μέτωπο.
Στη μνήμη των πεσόντων Ελλήνων και Βρετανών Αεροπόρων που πολέμησαν μαζί, ο ένας δίπλα στον άλλο, κατά τον ελληνο-ιταλο-γερμανικό πόλεμο (28 Οκτωβρίου 1940-31 Μαίου 1941) έχει ανεγερθεί ένα μνημείο στο Συνέχεια
Τὰ Ἑλληνικὰ εἶναι τραγούδι!
Αὐτὸ τὸ ἄρθρον τὸ ἔψαχνα γιὰ καιρό, ἀλλὰ μετὰ τὸ ξέχασα. Σήμερα ὅμως, ἀφορμῆς δοθείσης ἀπὸ τὶς σαχλαμᾶρες αὐτῶν ποὺ δροῦν μέσα στὰ ὑπουργεῖα ἀπαιδείας, καθῶς καὶ ἀπὸ τὶς ἀδιαφορίες τῶν «δασκάλων» γιὰ τὸ τὶ πραγματικὰ διαπράττουν εἰς βάρος τῶν παιδιῶν μας, ἀπεφάσισα νὰ ἐπιμείνω.
Κι ἔτσι τώρα σᾶς τὸ παρουσιάζω.
Στόχος μου εἶναι νὰ κατανοήσουμε τὴν χρησιμότητα τῶν γραμμάτων κι ὄχι νὰ ἀδιαφορήσουμε γιὰ ἀκόμη μίαν φορά.