Διαβάζοντας τὸ παρακάτω:
«Γραμμὴ» γιὰ τὸ ποιὰ εἶναι (ἤ ὄχι) σημαντικὴ εἴδησις.
Κάτι σὰν …«ἐμεῖς θὰ σᾶς ὑποδεικνύουμε τὸ τί θὰ εἶναι -ἤ ὄχι- εἴδησις. Κάτι σὰν τὰ διάφορα δικτατορικὰ καθεστῶτα ἕνα πρᾶγμα, ἀλλὰ στὸ πιὸ …«δημοκρατικό» ἀφοῦ!!! .
…ἐμπεδώνουμε σαφῶς τὸ τί σημαίνει -ἤ ὄχι- εἴδησις, πάντα κατὰ τὰ κριτήρια τῶν κρατούντων, πού, πάντα, ἀπὸ ἀρχαιοτάτων ἐτῶν, ἀντιλαμβάνονται πρὶν ἀπὸ ἐμᾶς, πάντα γιὰ ἐμᾶς, τὸ καλός μας καὶ τὸ(ν) κακό μας (τὸν καιρό)!
Ἀξιολόγησις εἰδήσεων λέγεται αὐτό. Ἤ, ἄλλως, ὁλοκληρωτισμός. Συνέχεια
Ἡ δικαστικὴ ὑπόθεσις τῆς καταδίκης τοῦ Γεωργίου καὶ τῆς ἀλλοιώσεως τοῦ ἐλλείμματος, θὰ φέρη τὰ ἐπάνω κάτω, μέσα στοὺς ἐπομένους μῆνες, διότι ὅλοι ξέρουν πὼς δὲν πρόκειται γιὰ ἕνα ἀκόμη οἰκονομικὸ ἔγκλημα,
Διάλογος σὲ λεωφορεῖο, κάπου στὴν Ἀττική:
