«Ἐὰν δὲν εἶχε πέση ὁ Σαμαρᾶς θὰ εἴχαμε βγεῖ ἀπὸ τὰ μνημόνια τὸν Μάρτιο τοῦ 2015, ἐτόνισε ὁ κ. Γεωργιάδης κι ἐπανέλαβε ὅτι ἡ τότε κυβέρνησις ἀνετράπη ἀπὸ τοὺς Γερμανούς».
α) Ἐὰν πρόκειται ἔξοδος ἀπὸ τὰ μνημόνια νὰ σημαίνῃ ὅτι ὁ Γεωργιάδης καὶ τὰ λοιπὰ διαμάντια θὰ μποροῦν νὰ δανείζονται πλέον ἐλευθέρως ἀπὸ τὶς «ἀγορὲς» στὸ ὄνομά μου, χωρὶς νὰ δίδουν λόγο σὲ κάποιον, ἀλλὰ διατηρῶντας τὸ δικαίωμα νὰ μοῦ στέλνουν στὸ ἀκέραιον τὸν λογαριασμό, δὲν θέλω νὰ βγοῦμε ἀπὸ τὰ μνημόνια στὸν αἰῶνα τὸν ἅπαντα. Καλὰ εἴμαστε κι ἔτσι. Μίαν χαρά.
Ἡ δικαστικὴ ὑπόθεσις τῆς καταδίκης τοῦ Γεωργίου καὶ τῆς ἀλλοιώσεως τοῦ ἐλλείμματος, θὰ φέρη τὰ ἐπάνω κάτω, μέσα στοὺς ἐπομένους μῆνες, διότι ὅλοι ξέρουν πὼς δὲν πρόκειται γιὰ ἕνα ἀκόμη οἰκονομικὸ ἔγκλημα,
