Ἂνευ δικαιολογίας. Μετὰ μεγάλης βλακείας, ἀνευθυνότητος καὶ ψευδοῦς αἰσθήσεως ὑπεροχῆς.
Ὅλο τὸ παρακάτω εἶναι ἁπλῶς μία ἔκφρασις τοῦ παρακράτους. Δὲν τίθεται θέμα νομιμότητος πλέον. Δὲν τίθεται θέμα ἐφαρμογῆς τοῦ Συντάγματος. Τὸ δικαίωμα τῆς αὐτοδιαχειρίσεως μᾶς τελείωσε. Ἡ συνταγματικὴ τυπικότης ἐπίσης.
Νεκρούς δὲν εἴχαμε… Εὐτυχῶς… Ἂν καὶ πιστεύω πὼς τὸ ἐπόμενον στάδιον θὰ φέρῃ καὶ νεκρούς. Αὐτὴν τὴν στιγμή συντηρήσουν μὲ Συνέχεια
Ἀναρωτιέται ὁ ταξίαρχος… Τί ὑπηρετοῦσε;
Τί ὑπηρετούσαμε ὅλοι μας;
Ποῦ ἀκριβῶς στηρίξαμε τὴν νομική μας ὑπόστασι; Τὴν πολιτειακή μας; Τὴν ἠθική μας;
Ποιά συνείδησι καλύπταμε;
Η πλατεία των δακρύων
Ἔλα βρὲ Γιάννη, κᾶτσε νὰ σοῦ βάλω φωτιά καὶ μόλις σὲ κάψω καλὰ καλά, τότε θὰ σὲ πασαλείψω λαδάκι νὰ μαλακώσουν οἱ πληγές σου. Σύμφωνοι Γιάννη;
Εἶδες τί ὠραῖα ποὺ σοῦ τὰ λέω Γιάννη μ’; Καλλίτερα κι ἀπό τὰ κουδουνισμένα… Ἐγὼ τοὐλάχιστον σοῦ δηλώνω πὼς θὰ σὲ κάψω… Δὲν λέω ἄλλα τώρα κι ἄλλα αὔριο… Κατάλαβες Γιάννη μ’;
Ἕνα καλὸ «χαρτί» στὰ χέρια μας. Μία νομότυπος ἄρνησις. Μία ἐξοργισμένη ἀπάντησις.
Συμφωνῶ μὲ τὴν ἐπιστολή. Ἐλπίζω νὰ χρησιμοποιηθῇ ἀναλόγως ἀπὸ ὅλους μας… Ἔτσι κι ἀλλοιῶς τὰ «ὅπλα μας» εἶναι τὰ ἐν ίσχύει ἄρθρα τοῦ Συντάγματος. Μὲ αὐτὰ ὡς ἐργαλεῖα μόνον μποροῦμε νὰ νικήσουμε.
Ὀφείλουμε ἀντίδρασι ἀλλὰ νομότυπη.
Ὀ Μωάμεθ, δέν ξέρω ἄν ἔκανε θαύματα, ἡ Ἀννούλα ὅμως, κατά κόσμον Ἄννα Διαμαντοπούλου, ὑπουργός ἀπαιδείας καί διά βίου ἀμαθείας, τό ἐκανε πάλι. Ἔσβησε πρόστιμο σέ τζαμί τῆς Ξάνθης, τό ὁποῖον εἶχε ἐπιβληθεῖ ἀπό τό 2007. Ἡ συγκεκριμένη δέν ἀνασχηματίστηκε. Ὄχι πού θά τήν πετοῦσε ἔξω ὁ ἀκατονόμαστος. Τέτοιο ζῆλο γιά τά μουσουλμανικά δρώμενα δέν τόν ἔχουμε “ξαναματαδεῖ” οὔτε σέ τούρκους!
Τό παρακάτω ἄρθρο ἀπό Συνέχεια
