
Ἀκούσαμε λόγια, κενὰ περιεχομένου, ὑποσχέσεις καὶ εὐφάνταστες ἀνακοινώσεις. Ὅλα ἄνευ ἀντικρύσματος. Ψέμματα… ψέμματα… ψέμματα. Ἐκεῖ μέσα, στὴν βο(υ)λή των, ὅπου γιὰ νὰ εἰσέλθῃ κάποιος πρέπει νὰ εἶναι ἀρκούντως ἐκβιάσιμος, πρὸ κειμένου νὰ λέῃ μονίμως «ναὶ σὲ ὅλα». Ἐκεῖ μέσα συμφῶνται καὶ ὑπογράφονται καθημερινῶς μικρὰ ἢ μεγάλα ἐγκλήματα κατὰ τῆς Ἀνθρωπότητος. Μία γενοκτονία ἀκόμη πρὸ τῶν πυλῶν, ἀλλὰ ἅπαντες σφυρίζουν ἀδιάφορα. παραπλανῶντας μας μὲ ὅλων τῶν εἰδῶν τὶς ἀρλοῦμπες, γιὰ νὰ κερδίζουν χρόνο καὶ νὰ συντηροῦν τὶς καρέκλες των.
Τώρα λοιπὸν ποὺ ἐψηφίσθη τό, μὲ ἐμπνευσμένης φαντασιακῆς ἔξω-πραγματικότητος, «μεσοπρόθεσμον πλαίσιον δημοσιονομικῆς στρατηγικῆς», ἀλλὰ οὐσιαστικῶς μνημόνιον ὑποδουλώσεώς μας, ὅλα φαίνονται νὰ ἔχουν τελειώση γιὰ τὴν χώρα. Μιλᾶμε δῆλα δὴ γιὰ ὑπογραφὲς ποὺ θὰ μᾶς κρατοῦν σιδηροδεσμίους στὶς τοκογλυφικὲς ὀρέξεις γιὰ πολλὲς δεκαετίες.
Συνέχεια


Ψάχνοντας στό διαδίκτυο χθές τό βράδυ ( στό
Γιατί νά μήν εἶναι ὑπέρ τοῦ μνημονίου 2 ὁ Παπούλιας; Ἄν πτωχεύση ἡ Ἑλλάς θά χάση τήν ἀμοιβή του καί ὅλοι γνωρίζουμε πόσα παίρνει ἕνας πρόεδρος. Μέχρι νά βγοῦμε ἀπό τά μνημόνια (πού δέν τό βλέπω) θά ἔχουμε ἀλλον ἀρχηγό κράτους!