Τὸ βράδυ μετὰ τὴν ἐπίσκεψη στὴν Κόρινθο, ὁ Καποδίστριας καὶ ἡ συνοδεία του κατέλυσαν στὸν Ἅγιο Γεώργιο.
Ὅτε δ’ ἐπλησιάσαμεν εἰς τὸν Ἅγιον Γεώργιον.
-Ποῦ θά καταλύσωμεν ἀπόψε; ἠρώτησε τὸν πάριππον στρατάρχην τῆς Πελοποννήσου.
-Εἰς τοῦ Δεσπότου.
-Πρέπει λοιπὸν νὰ φροντίσω, ἐπανέλαβε μετὰ βραχεῖαν σιωπήν, νὰ πληρωθῶσιν ὅλα τὰ ἔξοδα.
Ἡ ἰδεολογικὴ (συχνὰ καὶ ἡ πολιτικὴ) συγχώνευση μιᾶς πτέρυγας τοῦ φιλελευθερισμοῦ μὲ τὴν κοινωνικὴ δημοκρατία δὲν ἔγινε ὡς ἀνοικτὴ ρήξη μὲ τὴν φιλελεύθερη παράδοση, ἀλλὰ μέσῳ μιᾶς διαφορετικῆς ἑρμηνείας βασικῶν φιλελεύθερων ἀντιλήψεων.
Λόγου χάριν, τὸ ἄτομο διατηρεῖται ὡς κατευθυντήρια βασικὴ ἀξία· ἐνῶ ὅμως ὁ παλαιοφιλελευθερισμὸς κυρίως ὑπεστήριζε τὸ ἀπαραβίαστο τῶν ἀτομικῶν δικαιωμάτων καὶ τῆς ἰδιοκτησίας, ἔχοντας, σιωπηρὰ ἢ ρητά, ὑπόψον τὸ ἄτομο ποὺ κατεῖχε ἤδη ἰδιοκτησία, ὁ κοινωνικὰ προσανατολισμένος φιλελευθερισμὸς ἔστρεψε τὴν προσοχή του μᾶλλον πρὸς τοὺς μὴ προνομιούχους καὶ ἑρμήνευσε τὴν ἀπόλυτη ἀξία ἢ ἀξιοπρέπεια τοῦ ἀτόμου ἔτσι ὥστε ἡ κοινότητα νὰ θεωρεῖται ὑποχρεωμένη νὰ μὴν τὸ ἀφήσει νὰ ὑποφέρῃ. Συνέχεια
Πόση εὐγένεια παράγουν.
Να μποροῦσαν καὶ τὴν σημασία τῶν λαῶν νὰ τὴν μετροῦν ὄχι μὲ τὸ πόσα κεφάλια διαθέτουν γιὰ μακέλεμα, ὅπως συμβαίνει στὶς ἡμέρες μας, ἀλλὰ ἀπὸ τὸ πόση εὐγένεια παράγουν, ἀκόμη καὶ κάτω ἀπὸ τὶς πιὸ δυσμενεῖς καὶ Συνέχεια
Στὸ φαρνακεῖο ἑνὸς φίλου!!!
Πρὶν λίγη ὥρα βρέθηκα στὸ Φαρμακεῖο ἑνὸς φέλου ἔτσι, γιὰ μιὰ «καλησπέρα».
Τὸν βρῆκα σὲ κατάσταση ἔκρυθμη!!!
Σ΄ἕνα τηλέφωνο ὁ ὑπάλληλος τοῦ φαρμακείου ζητοῦσε ἐπιμόνως ἕνα σκεύασμα…..
Μιὰ κυρία ἀνυπομονοῦσε νὰ μάθῃ ἂν θὰ τὸ εὕρισκαν ἀπόψε…..
Ὁ φίλος μου περπατοῦσε νευρικὰ στὸ πεζοδρόμιο, κατακόκκινος καὶ θυμωμένος…..
Τελειώσαμε Γιούλη!!!!, μοῦ λέει…
Τελείωσε ἡ χώρα… Τελειώνουμε κι ἐμεῖς!!!
Καὶ βουρκωμένος ἔσκυψε νὰ σκουπίσῃ ἕνα δάκρυ…..
Συνέχεια
Ὅταν ἡ πολιτικὴ ἡγεσία, κάθε ἀποχρώσεως, ἀντιληφθῇ ὅτι οἱ ὑποψήφιοι ἐπενδυτὲς εὑρίσκονται σχεδὸν ἀποκλειστικὰ στὴν μέσα πλευρὰ τῶν συνόρων, τὰ ξανὰ λέμε.
Μέχρι τότε, -ὅποιοι κι ἂν εἶναι, τὸ ἐπαναλαμβάνουμε γιὰ νὰ μὴ παρεξηγηθοῦμε-, θὰ παίρνουν τίς κουστωδίες τους καὶ θὰ γυρνοῦν μὲ ἔξοδά μας τὴν ὑφήλιο, ἀπαγγέλλοντας μὲ σοβαροφανὲς ὕφος σὲ ὅποιον συναντοῦν τὸ γνωστὸ παραμύθι ποὺ ἀποκοιμίζει χρόνια τώρα τοὺς ἰθαγενεῖς. Συνέχεια
