Ὁ Sir Edward Coley Burne – Jones, (1833 –1898) ἦταν κορυφαῖος Ἂγγλος ζωγράφος, σχεδιαστὴς καὶ πρωτοπόρος τοῦ βιομηχανικοῦ σχεδίου στὰ τέλη τοῦ 19ου αἰῶνα.
Φοίτησε ἀρχικὰ στὴ Σχολὴ Τεχνῶν τῆς γενέτειράς του Μπέρμιγχαμ (1848 – 1852) καὶ συνέχισε σπουδὲς θεολογίας στὸ Κολέγιο Ἒξετερ (Exeter) τῆς Ὀξφόρδης, ἀλλὰ τὶς ἐγκατέλειψε, χωρίς νὰ λάβῃ πτυχίο. Συνέχεια
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Χλόη
Ἡ στρατηγικὴ θέση τοῦ βάλτου τῶν Γιαννιτσῶν τὴν περίοδο τοῦ Μ. Ἀ.
Οἱ Βούλγαροι μετὰ τὴν ἀποτυχία τῆς Ἐπαναστάσεως τοῦ Ἴλιντεν, τὸ 1903, καταδιωκόμενοι ἀπὸ τὰ τουρκικὰ ἀποσπάσματα εὑρῆκαν καταφύγιο στὸ βάλτο τῶν Γιαννιτσῶν. Ὁ Βάλτος αὐτός ἦταν μία ἀβαθῆς λίμνη, ποὺ ἐκτεινόταν περίπου στὸ χῶρο μεταξύ Γιαννιτσῶν – Κρύας Βρύσης – Ἁγίας Μαρίνης – Νησίου – Ν. Μοναστηρίου καὶ Παραλίμνης, καὶ ἐπικοινωνοῦσε μὲ τὴ θάλασσα μέσω τοῦ Λουδία ποταμοῦ. Αὐτός ποὺ κυριαρχοῦσε στὸν χῶρο τοῦ Βάλτου, μποροῦσε νὰ ἐλέγχει τὶς δύο ἀρτηρίες Θεσσαλονίκης – Βέροιας καὶ Θεσσαλονίκης – Ἐδέσσης, καθῶς καὶ τὰ γύρω χωριά. Ἡ ἀπέραντη αὐτὴ ἑλώδης ἔκταση καλυπτόταν ἀπὸ πυκνὴ βλάστηση ὑδροχαρῶν φυτῶν καὶ ἰτιῶν, τὰ ὁποῖα ἔκαναν τὸν βάλτο ἀδιαπέραστο. Σύννεφα ἀπὸ κουνούπια σκέπαζαν ὅλη ἐκείνη τὴν ἔκταση, τὰ νερὰ ἦταν γεμάτα βδέλλες καὶ ἡ ὑγρασία σάπιζε τὰ πάντα.
Συνέχεια
Λειψὴ Ζωή…
Λειψὴ Ζωή…
Ἦταν σὰν ὓπνος ποὺ τὸν στοίχειωσαν
ὂνειρα κακά
Θύμησες ποὺ κοχλάζουν
ὑποχθόνια
καὶ κάνουν τὴν ἀνάσα νὰ ξεφυσαίνῃ Συνέχεια
Ἡ Λύτρωση εἶναι ὁ Ἀγῶνας!

Ὂλυμπος. Dodwell, Edward, 1821
Εἶναι αὐτὸ τὸ Ὂνειρο καὶ ἡ Ἐλπίδα καὶ αὐτή ἡ Ἀνάγκη, ποὺ σφίγγει τὴν καρδιὰ, καὶ σοῦ δίνει τὴν ἡμέρα τὸ φῶς καὶ τὴ δύναμη νὰ πορευτῇς ἀλλὰ, σ΄ ἀγρυπνᾶ τὴν νύχτα…
Ἡ Λύτρωση ποὺ περιμένεις δὲν πρόκειται νὰ ΄ρθῇ. Σφάλμα ἡ ἀναμονὴ καὶ ἡ ἀπραξία· ἡ προσευχὴ ἀρκεῖ, σοῦ εἶπαν· μὰ πῶς, πόσο ν΄ἀντέξῃς… Πόσο; Συνέχεια
Οἱ Κύνες τῶν Ὀλυμπίων…
Athletes’ entrance E. to stadion [stadium] – Olympia, Greece (Library of Congress)
Ἔντρομοι οἱ ἀρχαιόφιλοι περιηγητὲς ἀντίκρυσαν μπρός τους, τοὺς τεράστιους ὀδόντες τῶν ἑλληνικῶν ποιμενικῶν! Οὐρλιακτά, κακό… «ἠμύνθησαν οὗτοι διὰ πολυκρότων»…!
Θέμα μεγάλο προκλήθηκε… ἔγγραφα ἐστάλησαν μεταξὺ τῶν Ὑπουργείων καὶ πρὸς τὴν Δημαρχίαν Πύργου γιὰ νὰ διασφαλισθῇ ἡ ἄνετη περιήγησις τῶν Ἄγγλων ἐπισκεπτῶν! Ἀνάστατος ὁ τύπος…
Ἀνδρομέδα – Gustave Doré, 1869
Ἡ Ἀνδρομέδα ἦταν κόρη τοῦ Κηφέα καὶ τῆς Κασσιόπης, βασιλέων τῆς Αἰθιοπίας. Ἡ μητέρα τῆς Κασσιόπης, καυχήθηκε ὅτι ἡ κόρη της ἦταν πιὸ ὄμορφη ἀπὸ τὶς Νηρηϊδες, γεγονὸς ποὺ προκάλεσε τὴν ὀργὴ τοῦ Ποσειδῶνα, ὁ ὁποῖος ἔριξε λιμὸ στὴ χώρα καὶ ἔστειλε ἕνα θαλάσσιο κτῆνος ποὺ κατέτρωγε τὸ λαὸ. Σύμφωνα μὲ χρησμὸ τοῦ μαντείου τοῦ Ἄμμωνα ἡ σωτηρία θὰ ἐρχόταν μόνο ἄν ὁ βασιλιάς παρέδιδε τὴν κόρη τοῦ Ἀνδρομέδα στὸ κτῆνος. Ἔτσι ἡ Ἀνδρομέδα βρέθηκε δεμένη στὸ βράχο, στὸ ἔλεος τοῦ κτήνους. Ὁ Περσέας ὁ ὁποῖος ἐπέστρεφε ἀπὸ τὴ σφαγὴ τῆς Γοργοῦς, σκότωσε τὸ κτῆνος, τὴν ἐλευθέρωσε καὶ τὴν παντρεύτηκε. Ἡ Ἀνδρομέδα ἀκολούθησε τὸν ἄνδρα της στὴν Τίρυνθα τοῦ Ἄργους.



