(1947 – κάπου στην Ελλάδα).
Αυτό το παιδί είναι πολύ πιθανό, έως βέβαιο, ότι έμαθε γράμματα και πρόκοψε.
Χωρίς κεκτημένα και δικαιώματα και αιτήματα και καταλήψεις και «άντε ρε μαλάκα» και «δεν μου αρέσουν τα φασόλια» και «πάμε στάρμπακς» και «βαριέμαι την ζωή μου» και «μου την σπάει ο γέρος μου»…
Συνέχεια
Απάντηση μου σε υποστηρικτή του Σώρρα μετά το βρίσιμο που έφαγα.
Το δημοσιεύω και εδώ στο δικό μου «τοίχο».
————————————————
…δεν διαφωνώ με την αφύπνιση και την συνένωση.
Οι έχθροι είναι μέσα στην πατρίδα μας. Δεν είναι «επιβήτορες», όπως τους αποκαλούσε ο Λαμπράκης και τον διόρθωνα παντού. Είναι απατεώνες, κομπιναδόροι, δυνάστες και καθάρματα.
Ο επιβήτορας είναι δυνατός, αυτοί δεν είναι. Είναι άρρωστοι και ανίκανοι.
Πρέπει να ενωθούμε ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ σαν ΕΛΛΗΝΕΣ και να τους σκίσουμε.
Αρκετά με την λογιστική λογική επάνω σε πτώματα. Συνέχεια
Όταν το θρησκευτικό μίσος περάσει στην παιδική ψυχή, τα πολλά λόγια και οι αναλύσεις περισσεύουν.
Το μέλλον διαγράφεται ζοφερό.
[youtube https://www.youtube.com/watch?v=qvTBI-Y8Chg]
Η οργή, ή η λύπη, για όσα ακούγονται δεν πρέπει να οδηγήσουν στον φανατισμό, στον ρατσισμό, στην απομόνωση και την ξενοφοβία, αλλά στον προβληματισμό και την νόμιμη δράση.
Συνέχεια
Δείτε το.
Η οργή για όσα ακούγονται δεν πρέπει να οδηγήσει στον φανατισμό, αλλά στον προβληματισμό και την νόμιμη δράση.
Η λύση πρέπει να είναι πολιτική.
Το πρόβλημα είναι υπαρκτό, αλλά καθώς αρνούνται να το δουν οι δήθεν αριστεροί και οι δήθεν φιλελεύθεροι, ενισχύουν τα εξτρεμιστικά στοιχεία τύπου ΧΑ. Συνέχεια
Ο ολυμπιονίκης Ηλίας Ηλιάδης δεν ντράπηκε να δείξει το εθνόσημο μετά την λήξη του αγώνα, θέλοντας να πει «γι’ αυτό αγωνίστηκα».
Όλοι εμείς ντραπήκαμε γιατί γίναμε, βλέπεις, πολίτες του κόσμου και υπερασπιστές των δικαιωμάτων του λαού της Χιλής… τρομάρα μας.
Συνέχεια
Χαμός με το κείμενο που έγραψε η Μέριλ Στριπ. Έχει συγκινηθεί και συγκλονιστεί όλος ο πλανήτης. Ταυτίστηκαν μαζί του θηλυκά και αρσενικά. Μικροί και μεγάλοι. Νέοι και γέροι.
Ε λοιπόν ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ της Μέριλ Στριπ αυτό το κείμενο.
Ο ανθρωπάκος που το έγραψε φωνάζει εδώ και ημέρες ότι είναι δικό ΤΟΥ, αλλά κανείς δεν τον ακούει.
Στέλνει επιστολές, ενημερώνει, σκίζει τα ρούχα του, αλλά σημασία έχει για την βιομηχανία της ενημερώσεως να ΕΙΝΑΙ της Μέριλ Στριπ. Συνέχεια
