Ξεκατινιάζονται Κωνσταντοπούλου καὶ Μακρῆ!!!

Ζωὴ Κωνσταντοπούλου καὶ Ῥαχὴλ Μακρῆ…
…καὶ τούμπαλιν…

Ἀν τὶ νὰ ζητήσουν συγγνώμη ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸ λαό, διότι ἀπεδείχθησαν πολιτικὰ πανηλίθιες καὶ ἀνέδειξαν τοὺς μεγαλοαπατεῶνες Τσίπρα καὶ Καμμένο, παριστάνουν καὶ οἱ δύο τὶς παρθένες καὶ ξεκατινιάζονται μεταξύ τους!!!

Συνέχεια →

Βοτανικοῦ («στέγης ἀστέγων») ξεμπροστιάσματα!!!

Ἂν καὶ ἀδυνατῶ, λόγῳ …τεχνικῶν προβλημάτων, νὰ παρευρεθῶ, σὲ μίαν συγκέντρωσιν, ποὺ γίνεται σήμερα, σὲ πολλὲς πόλεις μας, μοῦ ἐκίνησε τὴν περιέργεια μία ἀνακοίνωσις φίλου μου γιὰ τὸ θέμα, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν …ἀνάποδη!!!

Σήμερα, ἡμέρα συντονισμένων ἀντιδράσεων, κατὰ τῆς ἰσλαμοποιήσεώς μας, σὲ ὅλην τὴν Ἑλλάδα… Συνέχεια →

Ὤ Ἑλλὰς ἀλητηρίων ἡγητόρων!!!!

Ὤ Ἑλλὰς ἀλητηρίων ἡγητόρων!!!!

Ὤ Ἑλλὰς τσιφλίκι τοκογλύφων καὶ ἀπατεώνων!!!

Ὤ καθημαγμένη χώρα ἀπὸ ῥαγιάδες καὶ γραικύλους!!! Συνέχεια →

Ὑπάρχει κάτι βαθύτατα σάπιο στην χώρα τῆς μνημιοκρατίας…

Ἀπατεῶνες ὑπάρχουν πολλοὶ στὴν Ἑλλάδα. Ἔνας ἐπάνω ἕνας κάτω δὲν κάνει πλέον, κάποιανδιαφορά. 

Ὅταν -ὅμως- ἕνας κατ’ ἐξακολούθησιν δημοσιογραφικὸς ἀπατεών, συνεπικουρούμενος ἀπὸ πολιτικὲς γκόμενες μὲ γόβα στιλέτο καὶ ἀέρα κομματικῆς καραβίδας (…) στηλιτεύῃ χωρὶς οὐσιαστικὰ στοιχεῖα, ἀερολογώντας περὶ ἐγκληματικῶν (πάλι) ὀργανώσεων, ἕναν πολιτικό(;) σχηματισμὸ καὶ ἀπειλεῖ τὸ ἐν πολλοῖς ἀδαὲς τηλεθῦμα/κοινὸ καὶ συνήθη ὕποπτον φοροδότη, μὲ κατασχέσεις καὶ φορολογικὲς τιμωρίες…
Ὅταν ἐπικαλεῖται τὴν δικαιοσύνη (sic) καὶ ζητᾶ ἐπιτακτικὰ τὴν ἄμεση παρέμβασή της…
Ὅταν -ἐντελῶς μπουρδολογικά- προσπαθῇ νὰ συνδέσῃ τὴν ἐν λόγῳ ὀργάνωση μὲ φόνο…

Συνέχεια →

Τὸ θέατρο εἶναι μία ἔπαλξις ἐλευθερίας!

Τὸ θέατρο εἶναι μία ἔπαλξις ἐλευθερίας!

Τὸ θέατρο εἶναι μιὰ ἔπαλξις ἐλευθερίας

«Εἶναι πάρα πολὺ δύσκολο μιὰ κοινωνία νὰ δημιουργήσῃ μίαν Ἀντιγόνη – νὰ φτιάξῃ μίαν Ἀντιγόνη.
Πρέπει νὰ θέλῃ, μιὰ κοινωνία νὰ ἔχῃ θέατρο.
Πρέπει νὰ πηγαίνῃ, βρέχει – χιονίζει, στὸ Ἐθνικὸ Θέατρο. Συνέχεια →

Ξαφνικὰ ὅλοι ἔμαθαν τὸν πσῶῤῥα…

Καὶ λυπᾶμαι…
Καὶ ντρέπομαι…
Καὶ διερωτῶμαι γιὰ πολλά… Πολλὰ περισσότερα ἀπὸ ὅσα φαντάζεσθε…

Ὅταν κάποιοι ἄνθρωποι, ἐδῶ καὶ χρόνια, ἠσχολοῦντο μὲ τὸ φαινόμενον αὐτό, ποὺ μᾶς γελοιοποιεῖ ὅλους ὡς φυλὴ κι ὡς χώρα, οἱ περισσότεροι, «διανοητές» συνήθως, ἀπαντοῦσαν μὲ χαμόγελα συγκαταβατικὰ κι ἀπαξιωτικά.
Ὅταν κάποιοι δημοσίευαν ἔρευνες, μετατρέποντας ἑαυτοὺς σὲ στόχους, οὐδεὶς γυρνοῦσε νὰ δῇ τὶ συμβαίνει.
Ὅταν κάποιοι ἄλλοι, δίχως προσωπικά, οἰκονομικὰ ἢ πολιτικὰ κίνητρα, ἐπανελάμβαναν διαρκῶς τὰ περὶ τῆς ἀπάτης ποὺ σέρνεται πίσω ἀπὸ τὴν σὲ …τόννους ἐλπιδοφορία, ἐπίσης μετετρέποντο σὲ κινουμένους στόχους (κυριολεκτικῶς), δὲν ὑπῆρξε πολὺς κόσμος γιὰ νὰ τοὺς ὑπερασπισθῇ.
Συνέχεια →