Ἀρχὴ βημάτων πρὸς τὴν Ἐλευθερία τὸ νὰ κατανοήσουμε…
…πὼς μόνον ἡ ἀτομική μας δέσμευσις ὁδηγεῖ στὸ νὰ ὁλοκληρωθοῦν οἱ σκοποί!!!
…πὼς μόνον οἱ δικοί μας σκοποί, μᾶς βγάζουν ἀπὸ τὴν ἀδράνεια!!!
…πὼς ἡ ἀδράνεια ἀντιμετωπίζεται μόνον μὲ δράσεις!!! Συνέχεια
Ἔτος 1970.
Ὑψηλὰ Ἁλώνια Πατρῶν, ἀπὸ τὴν Σισίνη (λίγο ἀριστερότερα ἦταν τὸ καφενεῖο τοῦ Σταύρου) μέχρι τὴν Χείλωνος Πατρέως.
Μία πολυκατοικία πίσω ἀπὸ τὸν κινηματογράφο «Ζενίθ» περιῴριζε τὴν θέα πρὸς τοὺς πρόποδες τοῦ Παναχαϊκοῦ.
Συνέχεια
Κανονικὰ δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἀσχοληθῶ μὲ ἕνα βιβλίον ποὺ τὸ περιεχόμενόν του εἶναι …μυθοπλαστικό… Ὅμως… πολλὰ τὰ «ὅμως» ποὺ μὲ ᾡδήγησαν καὶ στὸ νὰ τὸ μελετήσω μά, κυρίως, στὸ νὰ σᾶς τὸ παρουσιάσω σήμερα.
Ἂς ξεκινήσουμε λοιπὸν μὲ τὰ ἁπλᾶ..
Συζητᾶμε γιὰ ἕνα μυθιστόρημα – μυθοπλασία, πού, ὅπως διαβάζουμε στὴν περιληπτική του περιγραφή, ἴσως νὰ εἶναι ἀληθὲς ἀλλὰ ἴσως κι ὄχι…
Συνέχεια
Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὰ ἀπομνημονεύματα τοῦ Θεοδώρου Κολοκοτρώνου
«Τὸ «κλέφτης» ἦτον καύχημα. Ἔλεγε «εἶμαι κλέφτης» καὶ ἡ εὐχὴ τῶν πατέρων ἑνὸς παιδιοῦ ἦτον νὰ γίνῃ κλέφτης. Τὸ «κλέφτης» ἐβγῆκε ἀπὸ τὴν ἐξουσία. Εἰς τοῦ πατρός μου τὸν καιρό, ἦτον ἱερὸ πράγμα νὰ πειράξουν Ἕλληνα.
Θὰ πρέπη, γιὰ ἀρχή, νὰ κατανοήσουμε πὼς οὐδέποτε θὰ μάθουμε κάτι, ἐὰν πρωτίστως δὲν εἴμαστε ἕτοιμοι νὰ τὸ κατανοήσουμε, νὰ τὸ σεβασθοῦμε, νὰ τὸ διαφυλάξουμε καί, ἐὰν ἀπαιτεῖται, νὰ τὸ μοιρασθοῦμε μὲ ἄλλους. Δὲν μπορεῖ, γιὰ παράδειγμα, ἕνα παιδὶ δημοτικοῦ νὰ κατανοήσῃ κβαντικὴ φυσική. Ἀπαιτῶνται βήματα γνωσιακὰ γιὰ νὰ μπορέσῃ νὰ φθάσῃ στὸ σημεῖον τοῦ νὰ ἀν Συνέχεια
Ῥὲ Σκοπιανοί, γιατί ἡ πόλις λέγεται Θεσσαλο-νίκη (Θεσσαλικὸ Victory), καὶ ὄχι Θεσσα- победи (Pobeda), πού εἶναι στήν γλῶσσα σας;
Ποιός ξέρει ῥέ ὅτι победи (Pobeda) θά πεῖ Νίκη;
Μόνον ἐσεῖς τὸ ξέρετε.
Ἄκου Θεσσαλο-πομπέντα ἡ Θεσσαλονίκη. Συνέχεια
