Ὅλο καὶ περισσότερο…
Ἀπεκομμένοι ἀπὸ τὸ φῶς… Τὸν ἤλιο… Τὸ νερό… Τοὺς ἤχους τῶν πουλιῶν…
Τὴν θάλασσα… Τὰ τζιτζίκια… Τὰ φυλλώματα…
Ἐκεῖ μᾶς ὁδηγοῦν… Ἔτσι μᾶς θέλουν…
Ἀπεκομμένους, στιβαγμένους στὰ ἀποστειρωμένα μας διαμερίσματα, παγωμένους, πτωχούς, ἐξηρτημένους ἀπὸ τὴν ἐλεημοσύνη τους, μὲ συσσίτια, μὲ «προσφορές» δηλητηριασμένων κινεζικῶν ῥούχων καὶ τροφίμων, μὲ ἀσήκωτα χρέη ποὺ θὰ μετακυλῶνται σὲ πολλὲς ἐπόμενες γενεές… Συνέχεια
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Φιλονόη
Νά κλάψω ἤ νά γελάσω μέ τήν καταστροφή τοῦ ναοῦ;
Οἱ ἀνὰ τὸν κόσμον ἰσχυροὶ (Ῥότσιλτ, Ῥοκφέλλερ κλπ) μοῦ «προτείνουν» νὰ κλάψω μὲ τοὺς Ἰουδαίους για τὴν καταστροφὴ τοῦ ναοῦ. Συνέχεια
Κάποιες στιγμὲς οἱ δυσκολίες δὲν ἀντέχονται…
Κι ἐκεῖνες τὶς στιγμὲς εἶναι ποὺ κάποιος τὰ παρατᾶ…
Μὰ ἡ διαφορὰ τοῦ πρωταθλητοῦ ἀπὸ τὸν ἀθλητὴ εἶναι σὲ δύο σημεῖα:
1ον. στὸν λίγο περισσότερο χρόνο, ποὺ ἀφιερώνει ὁ πρωταθλητὴς στὴν προσπάθεια καὶ
2ον. στὴν πίστη του στὸ …ἀνέφικτο. Συνέχεια
Δὲν συγκρίνεται ἡ ζωή μας μὲ τὶς ζωὲς τῶν ἄλλων!
Τὴν ἑπομένη φορά ποὺ θὰ μπῆς στὸν πειρασμὸ νὰ συγκρίνῃς τὴν ζωή σου μὲ τὴν ζωὴ κάποιου ἅλλου, σταμάτησε γιὰ ἕνα λεπτὸ καὶ θύμισε στὸν ἑαυτό σου, ξανὰ καὶ ξανά, πὼς δὲν ὑπάρχει ἀνταγωνισμὸς στὴν σφαῖρα τοῦ πνεύματος.
Οἱ εὐλογίες ποὺ προορίζονται γιὰ ἐσένα μποροῦν νὰ γίνουν δικές σου ὅταν πραγματικὰ εἶσαι ἕτοιμος νὰ δεχθῇς τὴν καλοτυχία σου καὶ νὰ προσφέρῃς εὐχαριστίες γιὰ τὴν ζωή σου, ἀντί νὰ τὴν καταριέσαι κρυφά. Συνέχεια
Οἱ πραγματικές μας ἀξίες…
Σ’ έναν ελεύθερο άνθρωπο, προσφέρει μεγαλύτερη ηδονή το να μην αδικήσει, από την ηδονή που θα του προσέφερε η ικανοποίηση της επιθυμίας του, για χάρη της οποίας θα αδικούσε. Και όσο κυνηγάει κάποιος την εκπλήρωση των επιθυμιών του, τόσο περισσότερο θα αδικεί.
Η αδικία μάλιστα και η εκμετάλλευση γίνονται για πολλούς ανθρώπους τρόπος ζωής. Συνέχεια
Ἡ Actionaid καὶ τὸ …«μακρὺ χέρι» τῆς οἰκογενείας Μητσοτάκη.
Actionaid…
Καὶ νὰ ΜΗ δόσῃς!!!
Τὰ παίρνουν ἀπὸ τὰ ταμεῖα τοῦ κράτους…!!!
(Ὅ,τι καὶ νὰ γίνῃ στὸ τέλος ἐσὺ θὰ πληρώσης γιὰ νὰ ζῇ στὸ Παρίσι ἡ Συνέχεια