Αὔγουστος…
Ὁ τελευταῖος μήνας τοῦ καλοκαιριοῦ…
Ὁ μήνας ποὺ τὸν ζοῦμε κυρίως στὶς …παραλίες!!! Ἤ τοὐλάχιστον τὸν …ζούσαμε, ἔως προσφάτως.
Μὰ τὰ δεδομένα ἀλλάζουν διαρκῶς… Κι ἐμεῖς πασχίζουμε νὰ συνειδητοποιήσουμε τὸ ποῦ ἀκριβῶς στεκόμαστε… Ἐὰν στεκόμαστε κάπου καὶ δὲν εἴμαστε …μετέωροι!!!
Αὔγουστος λοιπὸν ἀπὸ σήμερα…
Πρὸ δύο ἡμερῶν εἴχαμε δημοσιεύσει ᾷὐτὴν τὴν φωτογραφία:
Ἡ σκουριὰ αἱμάτωσε τὴν πέτρα…
… κι αὐτὸ δὲν εἶναι τυχαῖον!!!
Καί μόνον στήν Κύμη;
Θὰ ἔλεγα πὼς γενικῶς τὰ ἀρχαιολογικὰ εὑρήματα γιὰ κοινωνίες, σὰν τὶς δικές μας, μὲ ἀνύπαρκτο πολιτιστικὴ συνείδησιν καὶ ἀντίληψιν, εἶναι …σκουπίδια. Ἡ Γῆ …ξερνᾶ διαρκῶς κομματάκια τῆς ἱστορίας μας καὶ τὰ ὑπανθρωπίδια πασκίζουν ἤ νὰ τὰ μετατρέψουν σὲ σκόνη ἤ νὰ τὰ ἐξαφανίσουν σὲ κάποιον βυθὸ ἤ νὰ τὰ φυγαδεύσουν πέραν τῶν συνόρων…
Σὰν φαντάσματα ὅμως αὐτὰ στοιχειώνουν κάθε μας δράσιν καὶ ἔκφρασιν…
Εἶναι παντοῦ… ΠΑΝΤΟΥ!!! Σὲ ΟΛΟΝ τὸν πλανήτη καὶ βοοῦν!!! Συνέχεια
Ἐὰν δὲν τὸ ἔχουμε ἀκόμη συνειδητοποιήσει, νομίζω πὼς ἔχουμε τὶς καλλίτερες εὐκαιρίες, ἰδίως αὐτὲς τὶς ἡμέρες, ποὺ ὁ Ἥλιος λάμπει μεγαλοπρεπῶς, νὰ ἀπολαύσουμε κάτι πολὺ μεγάλο. Ἕνα θεῖον δῶρο…
Νὰ γεμίσουμε ἐνέργεια… Νὰ ἀνανεωθοῦμε…
Νὰ ἀλλάξουμε διαθέσεις καὶ νὰ χαμογελάσουμε… Συνέχεια
Αὔγουστος…
Ὀ μῆνας τῆς μαγείας ποὺ μᾶς καλεῖ νὰ ἀκολουθήσουμε τὸ μονοπάτι τῆς ἀπολαύσεως, νὰ ἀγκαλιάσουμε τὶς ἐπιθυμίες μας μὲ ἀγάπη καὶ νὰ βροῦμε αὐτὸ τὸ μουσικὸ ὄργανο ποὺ μᾶς ταιριάζει, γιὰ νὰ παίξουμε τὴν μελῳδία τῆς ζωῆς μας. Συνέχεια
Νὰ ποὺ ἔσταξε λαμπρὸ ἕνα δάκρυ ἀπ’ τὴν πασιφλόρα πλάι στὴν πύλη
ἐρχετ’ ἡ περιστερά μου, ἡ ἀγάπη μου ¨
Ἒρχετ’ ἡ ζωή μου, τὸ γραφτὸ μου
τὸ κόκκινο ῥόδο φωνάζει, «εἶναι κοντά, εἶναι κοντά» Συνέχεια
Ἡ ἀποκτήνωσις τοῦ Ἰσραὴλ νὰ βομβαρδίζῃ παιδικὲς χαρὲς καὶ νοσοκομεῖα συγκρίνεται ἄνετα μὲ τὰ κρεματόρια τῶν ναζί.
Ἡ σιωπὴ τῆς Εὐρώπης εἶναι ἡ ἐπιβεβαίωσις μιᾶς γηρασμένης ἀνθρωπότητος ποὺ περιμένει κυνικὰ τὸ τέλος της. Συνέχεια
