Κάτι γιὰ νὰ γελάσουμε…
Διότι τὸ γέλιο ἀπουσιάζει ἀπὸ τὴν ζωή μας…
Κι ἐμεῖς σιγὰ σιγὰ πρέπει νὰ ἀρχίσουμε νὰ βλέπουμε τὰ ἀστεῖα καὶ πάλι, μαζὺ μὲ τὰ εὐχάριστα… Συνέχεια
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Φιλονόη
Γίνε ἐσύ!!!
Εἶναι μία ἁπλῆ φρασούλα… Μία τόση δὰ σκέψις… Μία μεγάλη ἀπόφασις…
Νὰ γίνω ἐγώ…
Νὰ μὲ εὕρω, νὰ μὲ συναντήσω, νὰ μὲ κατανοήσω καὶ νὰ μὲ ἀγκαλιάσω…
Νὰ γίνω αὐτὸ ποὺ ὀφείλω σὲ ἐμέναν καὶ στοὺς γύρω μου κι ὄχι αὐτὸ ποὺ μοῦ ὅρισαν οἱ συνθῆκες, οἱ καταβολὲς καὶ τὰ ψέμματα. Συνέχεια
Τὸ τέλος σηματοδοτεῖ τὴν ἀρχὴ
Στὸν κόσμο μας οὐδέποτε ὑπάρχουν κύκλοι, ἀλλὰ σπεῖρες.
Στὶς σπεῖρες ὅμως δὲν ὑπάρχει τέλος, μὰ ἀέναος κίνησις, ἐνᾦ ταὐτοχρόνως τὸ κάθε τέλος σηματοδοτεῖ ταὐτοχρόνως μίαν ἀρχή.
Συνέχεια
Γνωρίζουμε πόσες ἐκ τῶν ἀπόψεών μας εἶναι ἀναγκαῖες;
Ἕνα μεγάλο ἐρώτημα ποὺ μὲ ταλανίζει, ἐδῶ καὶ καιρό, εἶναι τὸ ποιὲς ἀπὸ τὶς ἀπόψεις / θέσεις / πεποιθήσεις μας καθρεπτίζουν τὰ βαθύτερα δομικὰ ἐκείνα στοιχεία, στὰ ὁποία δύναται νὰ πατήσῃ ὁ κόσμος μας γιὰ νὰ ἀναγεννηθῇ. Ὅλα τὰ πιστεύω μου, ὅλες οἱ ἀπόψεις μου καὶ ὅλες οἱ πεποιθήσεις μου, μία πρὸς μία, «ξεσκονίζονται», πρὸ κειμένου νὰ κατανοήσω τὸ ποιοὺς μηχανισμοὺς ἐξυπηρετοῦν, μά, περισσότερο, τὸ ἐὰν αὐτοὶ οἱ μηχανισμοὶ ὑπηρετοῦν ἀληθῶς τὸν Ἄνθρωπο (στὸ σύνολόν του) ἢ ἐὰν εἶναι ἐπίκτητα στοιχεία, ποὺ ἀπεκτήθησαν στὴν πορεία τῶν αἰώνων, πρὸ κειμένου νὰ στηρίζεται τὸ ἑκάστοτε κοινωνικὸ μοντέλο.
Συνέχεια
Δὲς μὲ τὰ πραγματικὰ «μάτια τῆς …καρδιᾶς»
Ἡ άλήθεια εἶναι πὼς πράγματι «βλέπουμε τὸν κόσμο» μὲ τὰ «μάτια τῆς …καρδιᾶς» μὲ ἀποτέλεσμα νὰ μᾶς τυραννεύουν τὰ ἀποτελέσματα τῶν ἐπιλογῶν καὶ τῶν ἀποφάσεών μας, ποὺ ὅμως λαμβάνονται κυρίως βάσει συναισθημάτων. Αὐτὸ ποὺ λησμονοῦμε ὅμως συστηματικὰ εἶναι νὰ συμπεριλάβουμε καὶ τὴν λογική μας σὲ ὅλες τὶς διεργασίες τῶν ἀποφάσεών μας, πρὸ κειμένου νὰ μὴν μᾶς κυβερνᾷ μόνον κάποιο θέλω μας ἢ κάποιος φόβος μας. Συνέχεια
Λάμπουν τὰ βλέμματα σιγὰ σιγά…
Νὰ λάμπῃ τὸ βλέμμα μας…
Αὐτὴ εἶναι ἡ ἔνδειξις τῆς δικῆς μας φωτιᾶς… Συνέχεια