Ἐμπλέκονται συνεργάτες τοῦ Σῶῤῥα στό σκάνδαλο μέ τόν ναό τῆς Ἀγροτέρας Ἀρτέμιδος;

Αθήνα 490 πχ, μάχη του Μαραθώνα. Μερικά χρόνια μετά ο αρχιτέκτονας Καλλικράτης κτίζει τον ναό της Αγροτέρας Αρτέμιδος, ίσως τον δεύτερο πιο σημαντικό ναό της πόλης. Οι Αθηναίοι, με την προτροπή του Μιλτιάδη, από τότε και κάθε έκτη ημέρα του μήνα Βοϊδρομιώνος τελούσαν την γιορτή της Θεάς Αγροτέρας Αρτέμιδος, τιμώντας την Θεά για την βοήθεια της, στον αγώνα εναντίον των βαρβάρων της εποχής εκείνης, των Περσών. Συνέχεια →

Ψόφα Ἕλληνα γιὰ νὰ ζήσουν οἱ …«ἐκλεκτοί»!!! (Ἤ ἄλλως…Ἔλα Ἄνθιμε… Φτιᾶξε μας…)

Τουρκοκρατία…
Τί στάσιν διατηροῦσε τό Πατριαρχεῖον Κωνσταντινουπόλεως;
Μπᾶ… Τίποτα σπουδαῖον… Ἁπλῶς γιὰ τοὺς πολλούς, γιὰ τὸν λαό, τὰ βάσανα τὰ ἔστειλε ὁ …θεός, πρὸ κειμένου νὰ τὸν δοκιμάσῃ. Κι ἐνᾦ ὁ λαὸς ἐδοκιμάζετο, οἱ ἐκκλησίες ὄχι μόνον δὲν ἔχαναν τὶς περιουσίες τους, ἀλλὰ μὲ εἰδικὰ παραχωρητήρια …τὶς πολλαπλασίαζαν αὐγατίζοντάς τες!
Δῆλα δή… Γιὰ νὰ λέμε μὲ τὸ ὄνομά τους τὰ πράγματα καὶ νὰ μὴ δουλευόμεθα ἐμπρὸς στὰ μοῦτρα μας.
Τὸ Πατριαρχεῖον καὶ οἱ δικοί του καλοπερνοῦσαν, ὑπὸ οἱεσδήποτε συνθῆκες. Συνέχεια →

Ἀγῶνες θανάτου.

Τὸ ἴδιο συμβὰν ἔγινε στὴν Ἑλλάδα ἐπὶ κατοχῆς στὸ Στάδιο Τεγέας στὴν Τρίπολι, σὲ ἀφήγησι τοῦ πενθεροῦ μου ὁ ὁποῖος συμμετεῖχε στὸν ἀγῶνα ποὺ ἔγινε μεταξὺ τῶν ἐντοπίων Ἑλλήνων καὶ τῶν Ναζί.
Σὲ ἕναν ἀγῶνα μέσα στὴν σκόνη τοῦ ξηροῦ γηπέδου ὅπου ἔπεφταν κορμιὰ ὡς νὰ ἐπρόκειτο γιὰ ἀγῶνα ζωῆς ἡ θανάτου.
Εὐτυχῶς οἱ δικοί μας εἰδοποιήθησαν ἐγκαίρως ἐνῶ ἐκέρδιζαν, καὶ ἄφησαν τοὺς Ναζὶ νὰ τοὺς κερδίσουν στὸ δεύτερο ἡμίχρονο.
Ἔτσι δὲν ἐπανελήφθη ἡ τραγῳδία τοῦ Κιέβου καὶ τῆς Πολωνίας ἀπὸ τὰ ναζιστικὰ καθάρματα ..
Συνέχεια →

Ἐὰν δὲν χαίρομαι τώρα, ΠΟΤΕ θά χαρῶ;

Ἡ στιγμή μου, ἡ κάθε στιγμή μου, ἡ τόση δὰ στιγμούλα μου, αὐτὴ ἡ …ἀσήμαντος, εἶναι τὸ μυστικό.
Μία ζωὴ μπορεῖ νὰ κλεισθῇ μέσα σὲ ἐλάχιστες στιγμές… Αὐτὲς ποὺ ἀπολύτως ΣΥΝΕΙΔΗΤΩΣ ἐπιλέγω νὰ ζήσῳ μὲ ὅλο μου τὸ εἶναι. Νὰ ἀφαιθῷ καὶ νὰ ἀπολαύσῳ τὸ ὁ,τι δήποτε… Ἀναλόγως τῆς στιγμῆς… Συνέχεια →

Εἶναι τέχνη νὰ προσεγγίζῃς τὰ ἴδια πράγματα μὲ διαφορετικοὺς τρόπους.

Ἀκόμη καὶ τὰ πράγματα γιὰ τὰ ὁποῖα νομίζουμε ὅτι εἴμαστε βέβαιοι, ἔχουν πάντοτε νέες ἰδιότητες νὰ μᾶς παρουσιάσουν.

Ἂν κάποια πράγματα σοῦ φαίνονται πληκτικὰ καὶ προβλέψιμα, ἴσως τότε ἔχεις χάσει τὴν ἱκανότητά σου νὰ διατηρῇς τὸ ἐνδιαφέρον σου. Συνέχεια →

Ἀκρόπρωρον μίας ἐλευθέρας ἐπιλογῆς;

Ἀϊνάς…
Ἀκρόπρωρο μιᾶς ἐλευθέρας ἐπιλογῆς ἀκριβὰ πληρωμένης

Ἔχουμε ἀληθινὴ ἐλευθερία ἐπιλογῆς;…
Ἄν, ἐπιλέγουμε ἐλεύθερα τίς πράξεις καὶ τὰ ἐγκλήματά μας, διαλέγουμε ἐλεύθερα καὶ τὴν ἀνάλογο τιμωρία;
Δείχνουμε ἀφοσίωσι, στὸ ἀγαπημένο στὸ ἱερό, σὲ κάτι ἀνώτερο ἢ προσκολλώμεθα σ’ αὐτὰ ὑπὸ συνθῆκες; Ἐπιλέγουμε τὴν στιγμὴ τοῦ ἀποχωρισμοῦ μας;
Συνέχεια →