Ἔχει ξεκινήσει ἡ ἱστορία ἀπὸ τὴν ἀπαγόρευσιν διατηρήσεως σπόρων, ἀπὸ τὴν ἐπίσημον εἴσοδον τῶν μεταλλαγμένων στὴν «Ἡνωμένη Εὐρώπη», διὰ χειρὸς «ἑλληνικῆς κυβερνήσεως», ἀπὸ τὴν ἀπαγόρευσιν συλλογῆς βοτάνων, ἀπὸ τὴν ὑπερφολόγησιν τῶν γεωργικῶν ἐκτάσεων, ἀπὸ τὴν ὑπερφορολόγησιν τῶν παραγωγῶν, ἀλλὰ καὶ κάθε ἐλευθέρου ἐπαγγελματία καὶ τώρα φθάνει ἡ στιγμὴ τῆς ἀπαγορεύσεως τῆς διακινήσεως ἀγαθῶν ἀπ΄ εὐθείας ἀπὸ τοὺς παραγωγούς.
Αὐτὸ σημαίνει, σὲ ἁπλᾶ ἑλληνικά, πὼς ἐὰν ἐγὼ θέλῳ, ποὺ θέλω, νὰ ἀγοράσῳ τὸ λαδάκι μου ἀπὸ τὸν φίλο μου τὸν Χί, ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ!!!
Πρέπει νὰ πάῳ στὸν ἐνδιάμεσον, στὸν ἔμπορο, στὸν συσκευαστή…
Καί ποιός θά εἶναι αὐτός, ἐφ΄ ὅσον σκοπεύουν νά καταργήσουν καί τά ἐλαιοτριβεῖα, ἀλλά καί τήν λαϊκή ἀγορά; Συνέχεια
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Φιλονόη
Ἡ κατακρήμνισις τῆς πολιτικῆς, τῆς δικαιοσύνης καὶ τῶν ΜΜΕ.
Κάποτε λοιπόν, στὶς τελευταῖες τάξεις τοῦ Λυκείου, ἐδῶ ἀπέναντι ὑπῆρχε ἕνα καφενεῖο καὶ ἦταν παραμονὲς ἐκλογῶν.
Ἕνας ὑποψήφιος, τοῦ ΚΚΕ, γνωστὸς στὴν περιοχή μας, πρωΐ, μεσημέρι, βράδυ ἐγκάριζε πίσω ἀπὸ μία ντουντούκα, γιὰ τὸ κακὸ μΠατΣοΚ, τὴν κακιὰ ΝουΔουλάρα καὶ τὸν …κακό του τὸν καιρό.
Ἕνα ἀπόγευμα τὸν ἐπλησίασα γιὰ νὰ τὸν ῥωτήσῳ: «Τόσες ἡμέρες γιατί δέν μᾶς λές τό τί καλό θά κάνῃς ἐσύ, μόνον κάθεσαι ἀπό τό πρωΐ ἔως τό βράδυ καί ἐπαναλαμβάνεις τό τί δέν κάνουν οἱ ἄλλοι;»
Μὲ στραβοκύτταξε… Πῆγε κάτι νὰ πῇ, μὰ δὲν τὸ εἶπε…
Μοῦ γύρισε τὴν πλάτη καὶ ἐξηκολούθησε νὰ …γκαρίζῃ!!!
Πιό …ἠλίθιος τί παθαίνεις; Συνέχεια
Διαμαρτυρία γιὰ τὸ ξεπούλημα τῆς Ἐλαφονήσου.
ΚΑΙ ΑΜΕΣΗ ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΧΑΡΤΟΦΥΛΑΚΙΟ ΤΟΥ ΤΑΙΠΕΔ
Από το Σύλλογο Επιστημόνων Ελαφονήσου
ΕΝΤΟΝΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΑΣΥΓΓΝΩΣΤΟ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΠΟΥ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ ΣΤΟ ΣΜΙΛΕΜΕΝΟ, ΓΛΑΥΚΟΘΩΡΗΤΟ, ΤΡΟΠΙΚΟ ΚΑΙ ΣΜΙΓΟΠΕΛΑΓΟ ΣΙΜΟ (ΠΑΡΑΛΙΕΣ ΣΙΜΟΥ – ΣΑΡΑΚΗΝΙΚΟΥ) Τον ξεπουλούν!
Βγάζουν στο Σφυρί όλα τα κατάλευκα αμμογυάλια του και το σπάνιο κεδροδάσος των θαλασσόκεδρων… και αφήνουν στους ντόπιους, στην Πελοπόννησο, στη Ν. Ελλάδα και σε όλους τους Έλληνες πολίτες τα βράχια και τα κατσάβραχα.
ΟΧΙ στην εκποίηση των Ελληνικών παραλιών. 
Στιγμιότυπο της Διαμαρτυρίας: Κάποια καΐκια του ΑΛΙΕΥΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΕΛΑΦΟΝΗΣΟΥ – από τους μεγαλύτερους αλιευτικούς στόλους στην Ελλάδα – έχουν προσορμίσει στο Σίμο και προσεγγίζουν στο Δύορμο αμμογυάλι της Διαμαρτυρίας (φωτ. Χρ. Κοντραφούρη) Συνέχεια
Νὰ ἔχουμε συναίσθησιν…
Τῶν πράξεών μας καὶ τῶν ἐπιπτώσεών τους στοὺς γύρω μας καὶ στοὺς ἑαυτούς μας.
Αὐτὸ ὅμως προϋποθέτει ἀπαραιτήτως ἀπόλυτη ἐπίγνωσιν καὶ τοῦ ποιοὶ εἴμαστε ἀλλὰ κυρίως τοῦ ποῦ θέλουμε νὰ πᾶμε.
Δῆλα δή, μὲ ἄλλα λόγια, νὰ ἔχουμε πάντα ἐπίγνωσιν τοῦ ῥόλου μας σὲ αὐτὴν τὴν κοινωνία, τῶν ὑποχρεώσεών μας καὶ τοῦ πόσο οἱ ἐπιλογές μας ἐπηρεάζουν τοὺς γύρω μας. Συνέχεια
Τὸ ξεκίνημα τοῦ καταναλωτισμοῦ.
Ἀπὸ τὰ χρόνια τῆς δεκαετίας τοῦ ἑξήντα καὶ μετὰ ξεκίνησαν τὰ συνθήματα:
τὰ πάντα ἀμέσως, θάνατος στὴν πλήξι, ζωὴ χωρὶς νεκρὸ χρόνο καὶ ἀπόλαυσις χωρὶς ὅρια.
Αὐτὸ ἦταν τὸ ξεκίνημα τοῦ καταναλωτισμού.
Ἡ πρόθεσις ἦταν ἀναρχικὴ ἀλλὰ τὸ ἀποτέλεσμα ἤταν διαφημιστικὸ καὶ ἔτσι ἀπηλευθερώθη ἡ λίμπιντός μας γιὰ ἀγορὲς δίχως ὅρια, ἁρπάζοντας ἀσυγκρτάτητοι ὅλα τὰ ἀγαθά. Συνέχεια
Εἴμαστε ἕτοιμοι γιά θυσίες;
Ὅταν πνιγῇ στὴν ἀνθρώπινο ὁμοιομορφία, ἡ Γῆ μας, θὰ χάσῃ τὸ μεγαλύτερο μέρος τῆς ὀμορφιᾶς της.
Τί μουσική νά κάνῃς μέ ἕνα ὄργανο… μονόχορδο;
Ἡ παγκοσμιοποίησις θὰ ἀλλοτριώσῃ τὸν ἄνθρωπο, θὰ ὑπονομεύσῃ τὴν ἀπόλυτο ἀξία του καὶ θὰ πληγώσῃ βάναυσα τὴν ἀξιοπρέπειά του καὶ θὰ μετατρέψῃ αὐτὴ τὴν θαυμαστὴ γιὰ τὴν ἁρμονικότητα τῆς ὀντότητος σὲ μία κάσα… μὲ «ἀνταλλακτικά».
Συνέχεια