Κῦττα προσεκτικὰ γύρω σου… Παντοῦ…
Κῦττα ὅλα ἐκεῖνα τὰ σημεῖα ποὺ ΔΕΝ ἐλέγχονται ἀπὸ τὸν …«ἄνθρωπο» καὶ τὰ ὑβρίδιά του.
Μὰ πιὸ προσεκτικὰ κῦττα ἐκεῖνα τὰ σημεῖα ποὺ θεωροῦνται ὡς …ἐλεγχόμενα ἀπὸ τὸν …«ἄνθρωπο» καὶ τὰ ὑβρίδιά του.
Θὰ διαπιστώσης πὼς ἡ Δύναμις τῆς Φύσεως ὀργιάζει παντοῦ!
Ἀπὸ τὴν μία προσπαθοῦν νὰ τὴν καταστείλουν καὶ νὰ τὴν πνίξουν τὰ δύσοσμα ὑβρίδια κι αὐτή, ἀπὸ κάθε …«κενό» ἐκτονώνεται. Μὰ ΔΕΝ ἐκφράζεται ἀπολύτως ἀκόμη…
Ἡ Δύναμις τῆς Φύσεως (ἀκόμη) εἶναι τέτοια ποὺ …προειδοποιεῖ!!!
Δὲν ἔχει ἐκφρασθεῖ πλήρως. Θὰ τὸ κάνη, ἀλλὰ στὸν δικό της χρόνο καὶ μὲ τὸν δικό της τρόπο.
Γιὰ τὴν ὥρα ἁπλῶς …προειδοποιεῖ!!! Συνέχεια
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Φιλονόη
Τὰ σύννεφα πάντα ὑποχωροῦν…
Ἡ χαμηλὴ νέφωσις κάλυψε πρόσκαιρα τὴν πόλη…
Τὸ κέντρο «καθάρισε» στὶς 10:00 περίπου.
Λίγο ὑψηλότερα τὸ βασίλειο τοῦ ἡλίου… Συνέχεια
Ζωή, ἐλευθερία, ἐπίγνωσις καὶ σκοπός…
Ἀρχὴ βημάτων πρὸς τὴν Ἐλευθερία τὸ νὰ κατανοήσουμε…
…πὼς μόνον ἡ ἀτομική μας δέσμευσις ὁδηγεῖ στὸ νὰ ὁλοκληρωθοῦν οἱ σκοποί!!!
…πὼς μόνον οἱ δικοί μας σκοποί, μᾶς βγάζουν ἀπὸ τὴν ἀδράνεια!!!
…πὼς ἡ ἀδράνεια ἀντιμετωπίζεται μόνον μὲ δράσεις!!! Συνέχεια
Ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ χρόνια…
Ἔτος 1970.
Ὑψηλὰ Ἁλώνια Πατρῶν, ἀπὸ τὴν Σισίνη (λίγο ἀριστερότερα ἦταν τὸ καφενεῖο τοῦ Σταύρου) μέχρι τὴν Χείλωνος Πατρέως.
Μία πολυκατοικία πίσω ἀπὸ τὸν κινηματογράφο «Ζενίθ» περιῴριζε τὴν θέα πρὸς τοὺς πρόποδες τοῦ Παναχαϊκοῦ.
Συνέχεια
Βιβλιοσχολιάζοντας «Τὸ Χαμένο Ἡμερολόγιον τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου»
Κανονικὰ δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἀσχοληθῶ μὲ ἕνα βιβλίον ποὺ τὸ περιεχόμενόν του εἶναι …μυθοπλαστικό… Ὅμως… πολλὰ τὰ «ὅμως» ποὺ μὲ ᾡδήγησαν καὶ στὸ νὰ τὸ μελετήσω μά, κυρίως, στὸ νὰ σᾶς τὸ παρουσιάσω σήμερα.
Ἂς ξεκινήσουμε λοιπὸν μὲ τὰ ἁπλᾶ..
Συζητᾶμε γιὰ ἕνα μυθιστόρημα – μυθοπλασία, πού, ὅπως διαβάζουμε στὴν περιληπτική του περιγραφή, ἴσως νὰ εἶναι ἀληθὲς ἀλλὰ ἴσως κι ὄχι…
Συνέχεια
Ἱερὸς ὁ ἀγὼν τοῦ Κλέπτου
Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὰ ἀπομνημονεύματα τοῦ Θεοδώρου Κολοκοτρώνου
«Τὸ «κλέφτης» ἦτον καύχημα. Ἔλεγε «εἶμαι κλέφτης» καὶ ἡ εὐχὴ τῶν πατέρων ἑνὸς παιδιοῦ ἦτον νὰ γίνῃ κλέφτης. Τὸ «κλέφτης» ἐβγῆκε ἀπὸ τὴν ἐξουσία. Εἰς τοῦ πατρός μου τὸν καιρό, ἦτον ἱερὸ πράγμα νὰ πειράξουν Ἕλληνα.