Ἡ ἀληθινὴ ἀγάπη ξεκινάει ἀπὸ μέσα μας.
Ἡ αὐτοεκτίμησις εἶναι ἐκείνη ποὺ τῆς δίνει τὴν ἄδεια νὰ ῥέῃ ἀπὸ μέσα πρὸς τὰ ἔξω.

Γιὰ νὰ ἀποκαλυφθῇ καὶ νὰ βγῇ ἔξω στὸ φῶς θὰ πρέπη νὰ ἁπαλλαγῇ ἀπὸ τὰ στρώματα τοῦ θυμοῦ, τοῦ φόβου καὶ τοῦ ἐγωισμοῦ ποὺ τὴν καλύπτουν σὰν ἔνα παλαιὸ βερνίκι. Συνέχεια →

Οἱ ἡμέρες ποὺ διανύουμε, ἐδῶ καὶ καιρό, εἶναι ἰδιαιτέρως σκληρὲς καὶ ἐπίπονες γιὰ ὅλους μας. Ὄχι τόσο (τώρα πιά!!!) διότι συνειδητοποιηοῦμε πὼς ὅλα καταῤῥέουν μὲ ἀπίστευτες ταχύτητες, ἀλλὰ κυρίως διότι ἀρχίζουμε, σιγὰ σιγά, νὰ ἀναρωτόμεθα γιὰ τὸ πόσο σημαντικὰ εἶναι ὅλα αὐτὰ ποὺ θεωρούσαμε γιὰ σημαντικά, καθὼς φυσικὰ καὶ ποιὰ εἶναι αὐτὰ γιὰ τὰ ὁποία ἀξίζει νὰ ἀγωνισθοῦμε. Συνέχεια →

Σήμερα ἀποφάσισε νὰ χρησιμοποιήσῃς τὴν δύναμή σου μὲ σοφία γιὰ τὸ καλό σου καὶ τὸ μεγαλύτερο καλὸ ὅλων ἐκείνων ποὺ εὑρίσκονται γύρω σου.
Δὲν ἔχεις ἰδέα πόσες ζωὲς ἀγγίζει μέχρι τώρα στὴν ζωή σου…

Ψυχὲς ποὺ ἔψαχναν για ἀγάπη, ἀποδοχή, στοργὴ καὶ ὁλοκλήρωση καὶ ἐσὺ μπόρεσες νὰ τὶς θεραπεύσῃς μὲ τὴν μαγική σου δύναμη. Συνέχεια →

Ὅσο κι ἐὰν τὸ ἀποφεύγουμε..
Ὅσο κι ἐὰν μᾶς τρομάζῃ…
Ὅσο κι ἐὰν ἔχουμε κουρασθῆ…
Ὅσο κι ἐὰν αἰσθανόμεθα ἐδῶ καὶ καιρὸ ἡττημένοι…
Ὅσο κι ἐὰν ἡ «λογικὴ» μᾶς ὑπαγορεύει νὰ παραιτηθοῦμε…
Ὅσο κι ἐὰν θὰ προτιμούσαμε νὰ κρυφθοῦμε ἀπὸ τὸ …«Μοιραῖον»…
…δὲν ὑπάρχει ἄλλος τρόπος γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ διαφυλάξουμε στοιχειωδῶς κάτι ἀπὸ ὅσα ἀπαιτεῖται νὰ διαφυλαχθοῦν, πρὸ κειμένου νὰ ἐπιβιώσουμε. Συνέχεια →

Ἐὰν αἰσθάνομαι πὼς κάτι στὴν ζωή μου εἶναι λάθος….
Ἐὰν εἶτε ἡ διαίσθησις, εἶτε ἁπλῶς ἡ αἴσθησις, μοῦ θυμίζουν καθημερινῶς πὼς κάτι δὲν εἶναι καλό, δίχως ἀπαραιτήτως νὰ μπορῶ νὰ τὸ προσδιορίσω.
Τότε, συνήθως, ὅταν αὐτὰ τὰ συναισθήματα καταλαμβάνουν ὅλο καὶ μεγαλύτερο χῶρο, ἐγὼ πρέπει κάτι νὰ ἀφήσω, μικρὸ ἤ μεγάλο. Τὸ τὶ εἶναι αὐτό, τὸ πόσο σημαντικό, τὸ πόσο προστατευμένο τὸ ἔχω, εἶναι μία ἄλλη ὑπόθεσις, ποὺ θὰ τὰ ἐξετάσω ἀργότερα.
Γιὰ τὴν ὥρα, ὅταν αὐτὰ τὰ συναισθήματα καὶ οἱ διαισθήσεις μὲ κατακλύζουν, τότε ἔχω σαφεῖς ἐνδείξις πὼς κάτι στὴν ζωή μου πρέπει νὰ ἀλλάξῃ. Συνέχεια →