Ἐπὶ τῆς οὐσίας κι ὄχι ἀπαραιτήτως …ἐξ ἀνάγκης!!! Διότι, ἐδῶ ποὺ φθάσαμε, ἐπὶ τέλους πρέπει νὰ ἀποφασίσουμε σὲ ποιὰν πλευρὰ θὰ σταθοῦμε. Στήν πλευρά τοῦ προσκυνημένου καί προθύμου καί ἐκπορνευμένου (ναί, ἐκπορνευμένοι πλήρως εἴμεθα παρακαλῶ!!!) ἤ στήν πλευρά τοῦ ἀποφασισμένου μοναχικοῦ κι ἐρωτευμένου μέ τήν ζωή πολεμιστοῦ καί ὑπερασπιστοῦ της; Συνέχεια →

Τρία εἶναι τὰ πράγματά ποὺ κάνουν τοὺς ἀνθρώπους νὰ θέλουν νὰ ἀλλάξουν…

Τὸ πρῶτο εἶναι ὅτι ὑποφέρουν σὲ μεγάλο βαθμό, δηλαδὴ ἔχουν κτυπήσει τὰ κεφάλια τους τόσες πολλὲς φορὲς στὸν ἴδιο τοῖχο, ποὺ παίρνουν τὴν ἀπόφαση νὰ ποῦν: Φτάνει πιά…!!! Συνέχεια →

Δὲν σβήνονται τὰ σημάδια μας…
Τὸ μόνον ποὺ μποροῦμε νὰ ἐπιτύχουμε εἶναι, σὲ κάποιον βαθμό, νὰ τὰ ἁπαλύνουμε…

Κάθε πληγὴ  ἀφήνει κι ἕνα, μεγάλο ἢ μικρό, σημάδι.
Κάθε σημάδι μας εἶναι καὶ μία ἀνάμνησις τῶν τραυμάτων μας.
Κάθε ἀνάμνησις καὶ μία ἐπιβεβαίωσις τῶν ἡττῶν ἢ τῶν νικῶν μας. Συνέχεια →

Οἱ περισσότεροι ἄνθρωποι δίνουν τεράστια ἐνέργεια γιὰ πράγματα τῶν ὁποίων δὲν ἔχουν τὸν ἔλεγχο.
Ἀσχολούνται μὲ τὸ νὰ ἐλέγξουν τὶς ἐξωτερικὲς δυνάμεις ἀντὶ νὰ συγκεντρωθοὺῦν στὴν ἐσωτερική τους δύναμη. Κι ἔτσι ζοῦν ἐξωτερικὰ ἐπηρεασμένοι ἀντὶ νὰ εἶναι ἐσωτερικὰ κινούμενοι.
Ὑπάρχουν δύο δυνάμεις, δύο κόσμοι, ὁ ἐσωτερικὸς καὶ ὁ ἐξωτερικός.
Πῶς ὅμως μπορεῖς νά ἐλέγξῃς τήν καταιγίδα, τήν πλημμύρα, τήν οἰκονομική κρίση, τίς συμπεριφορές, τίς ἐπιλογές καί τίς ἀποφάσεις τῶν ἄλλων; Συνέχεια →

Φυλακὲς πραγματικὲς καὶ φανταστικές, εἶναι αὐτὲς ποὺ μᾶς ἀκινητοποιοῦν.
Φυλακὲς ποὺ μάθαμε νὰ διαβιοῦμε μαζύ τους καί, τώρα, ποὺ καλούμεθα νὰ ἀποφασίσουμε γιὰ τὸ μέλλον μας…
…τί θά κάνουμε δίχως τους; Συνέχεια →