Ὁ,τιδήποτε ποὺ θὰ μποροῦσε νὰ ἀνατρέψῃ τὰ ὅσα θεωροῦμε ὡς δεδομένα καὶ κατοχυρωμένα μπορεῖ νὰ συμβῇ πλέον. Κι αὐτὴ ἡ πιθανότης δὲν θὰ ὀφείλεται σὲ πολιτικὲς  καὶ οἰκονομικὲς ἀνατροπές, ὅσο σὲ ἄλλου εἴδους ἰσοῤῥοπίες, ποὺ ἔως τώρα οὐδέποτε πιστέψαμε πὼς μποροῦν νὰ ἀνατραποῦν. Ὄχι ἀπαραιτήτως διότι κάποιος «κακός» ἀπεφάσισε νὰ ὁδηγήσῃ τὸν πλανήτη σὲ ἰσοπεδωτικὰ ἐπίπεδα, ἀλλὰ διότι ὅλα εἶναι ζωντανὰ γύρω μας καὶ ὅλα «νοοῦν» πὼς ἀπαιτεῖται ἐπανεκκίνησις γιὰ ὅσα ἀντιλαμβανόμεθα μὰ καὶ γιὰ ὅσα δὲν κατανοοῦμε ἀκόμη. Συνέχεια →

Βρὲς τὸν σκοπό σου.
Βρὲς τὸν λόγο γιὰ τὸν ὁποῖον ἀναπνέεις…
Τὸν λόγο ποὺ ὑπάρχεις…
Βρές τὸν δρόμο σου… Συνέχεια →

Μία ἀπὸ τὶς μεγαλύτερες δυσκολίες μας εἶναι τὸ νὰ μάθουμε νὰ εἴμαστε οἱ καλλίτεροι φίλοι τοῦ ἑαυτοῦ μας, στοργικοί, τρυφεροί, εὐαίσθητοι, συνειδητοί. Συνέχεια →

Ὅσο κι ἐὰν μὲ θλίβῃ λοιπὸν αὐτὴ ἡ διαπίστωσις… Ὅσο κι ἐὰν μὲ πονᾷ… Ὅσο κι ἐὰν μὲ τρομάζῃ…
Δυστυχῶς, ὅλο καὶ βαθύτερα, συνειδητοποιῶ πὼς αὺτὸς πλέον ὁ μονόδρομος, γιὰ ἐμᾶς, εἶναι ἀναγκαῖος μὰ καὶ ἡ μόνη μας σωτηρία.
Συνέχεια →

Γιὰ τὴν ἀκρίβεια, θὰ ἔπρεπε διαρκῶς νὰ ἀναρωτώμεθα: Χορτάσαμε ἀπό ψέμματα καί φροῦδες ἐλπίδες; Ἤ μήπως ἔχουμε ἀκόμη πολλούς …ἀποθηκευτικούς χώρους ὑπομονῆς καί ἀνοχῆς;
Συνέχεια →