Ἡ κατάῤῥευσις τῶν τραπεζῶν ξεκίνησε!

Καὶ ξεκίνησε ἀπὸ τὰ …ὑψηλὰ πατώματα…Ἔτσι, γιὰ νὰ μὴν ξεφύγῃ κάποια μικρὴ τράπεζα…
Δῆλα δή, γιὰ νὰ μιλᾶμε σὲ ἁπλᾶ ἑλληνικά, δὲν ξεκινᾶ ἡ χρεωκοπία ἀπὸ κάποιαν περιφερειακὴ τράπεζα ἀλλὰ ἀπὸ τὴν κορυφή τους… Γιατί; Διότι πρέπει νὰ πάντα νὰ καταῤῥεύσουν ταὐτόχρονα κι ὄχι νὰ ἐπιμεριστοῦν οἱ καταῤῥεύσεις. Αὐτὸ σημαίνει πὼς δὲν συμφέρει νὰ καταῤῥεύσῃ κάποια τράπεζα στὴν Ἑλλάδα ἤ στὴν Γαλλία ἤ στὴν Κίνα… Στὴν κορυφὴ εἴπαμε… Ἐκεῖ ποὺ βρωμᾶ τὸ κεφάλι… Συνέχεια →

Τό μαχαίρι γιατί τό κρατοῦσε;

Μεταξὺ τῶν πολλῶν ποὺ ἄκουσα καὶ διάβασα, γιὰ τὸ φονικὸ τοῦ Κερατσινίου, ἦταν καὶ τὸ ὅ,τι φίλος τοῦ δολοφόνου ἰσχυρίστηκε πὼς ὁ Ῥουπακιᾶς τελοῦσε ἐν ἀμύνῃ καὶ γιὰ αὐτὸ μαχαίρωσε τὸν Φύσσα.
Πάει καλά… Πάρα πολὺ καλά…
Τό μαχαίρι γιατί τό κουβαλοῦσε μαζύ του; Θά πήγαινε γιά …ῥαδίκια; Ἤ μήπως …ξεχάστηκε καί ἐκεῖ πού ἔκοβε τήν τοματοσαλάτα του ἀν τί νά τό βάλῃ στόν νεροχύτη τό ἔβαλε στήν τσέπη του; Συνέχεια →

Πανέτοιμος ὁ «ἐμφύλιος»;

Διαβάζω σὲ σχόλια καὶ σὲ μηνύματα φίλων κεντροαριστερῶν, ἤ καὶ ἀναρχικῶν, γιὰ τὸν φασισμὸ τῆς χρυσῆς αὐγῆς. Διαβάζω καὶ γελῶ… Γελῶ ἔως δακρύων… Ὄχι διότι ἔτσι εἶναι, ἀλλὰ διότι  τοὺς ἔχουν πείσῃ πὼς ἔτσι εἶναι… Κι ἀναφέρομαι στὸ σύνολον τῆς χρυσῆς αὐγῆς… Καὶ στὰ στελέχη ἀλλὰ καὶ στὸν κόσμο ποὺ τὴν ψήφισε….
Τὰ στελέχη της, στὴν πλειοψηφία τους, εἶναι πρόσωπα ποὺ ἐνδιαφέρονται μόνον γιὰ ὅσα ἐνδιαφέρονται ὅλοι αὐτοὶ ποὺ εἶναι μέσα στὴν βο(υ)λή… (Κι ἄς βάζουν ἐμπρὸς τὴν Πατρίδα… Ἄλλο Πατρίδα κι ἄλλο κόμμα… Νὰ μὴν μπερδευόμαστε.) Συνέχεια →

Ἡ κοινὴ λογικὴ μὲ τὴν ματιὰ ἑνὸς ἀναρχικοῦ.

Ἔχω συχνὰ γράψῃ πὼς ἔχω φίλους ἀναρχικούς. Εἶναι ἄνθρωποι ποὺ τοὺς σέβομαι ἀπολύτως καὶ ποὺ τὸ κυριότερον κοινόν μας σημεῖο εἶναι ἠ ἀντίληψίς μας περὶ ἤθους, ἀληθείας καὶ δικαιοσύνης.
Στὶς συζητήσεις μας ἄλλοτε διαφωνοῦμε κι ἄλλοτε συμφωνοῦμε. Ποτὲ ὅμως γιὰ τὰ παραπάνω.
Συνεπῶς πάντα πιστεύω πὼς ὑπάρχουν κοινὰ σημεῖα προσεγγίσεως, ἄν καὶ διαφέρουν οἱ πολιτικές μας ἀντιλήψεις. Συνέχεια →

Ποιοί εἶναι οἱ ἐγκεκριμένοι σπόροι γιά νά γλυτώσουμε τό πρόστιμο;

Αὐτὸ πάλι, τὸ κόψιμο μὲ τοὺς σπόρους, δὲν τὸ ἀντιλαμβάνομαι. Ἤ ὀρθότερα, τὸ ἀντιλαμβάνομαι, καθὼς ἐπίσης καὶ τὰ κίνητρα κάποιων ποὺ τὰ ἐπιβάλλουν, τέτοια παρανοϊκὰ καὶ παράλογα, ἀλλὰ δὲν τὰ ἀνέχομαι. Ὁ σπόρος, ὀ κάθε σπόρος, εἶναι δῶρον τῆς Φύσεως. Ἀπὸ ὅπου κι ἐὰν προέρχεται εἶναι κάτι ποὺ παράγει ἡ Φύσις καὶ ἐμεῖς οὐδὲ ἕνα δικαίωμα ἔχουμε νὰ ἐπεμβαίνουμε.
Βέβαια, τώρα τελευταία ὁ ΜΟΝΣΑΝΤΟ τραβᾶ, κι ἐπιβάλλει, τὴν ἀποκλειστικότητα στὴν διαχείρισι τῶν σπόρων… Αὐτὸ εἶναι γνωστό. Ἀλλά μέ τούς ἄλλους σπόρους τί ἀκριβῶς γίνεται; Συνέχεια →

Ἀθῶος ὀ Πάχτας γιὰ ὅλα του τὰ ἐγκλήματα!

Ἡ φράσις τοῦ Καμμένου, γιὰ λυντζάρισμα τοῦ Πάχτα, πυρῳδότησε ὅλα τὰ συναισθήματα ἀνθρωπισμοῦ μας, ὅλες τὶς πανάρχαιες δεικλίδες ἀσφαλείας καὶ μᾶς ᾡδήγησε στὸ νὰ ξεχάσουμε τὰ πάντα, διότι ἡ ὀργὴ ἐξεχείλισε… Ὄχι καὶ λυντζάρισμα… Ὄχι καὶ νὰ λυντζάρουν οἱ κάτοικοι τῆς Χαλκιδικῆς τὸν Πάχτα… Συνέχεια →