Ἴσως…

Ο καλύτερος φίλος είναι αυτός με τον οποίο μπορείς να ξαπλώσεις στη πολυθρόνα σου στη βεράντα, να μην ανταλλάξεις ούτε μια λέξη και μετά να φύγεις αισθανόμενος ότι ήταν η καλύτερη συζήτηση που είχες κάνει ποτέ.

Είναι αλήθεια ότι δεν γνωρίζουμε τι έχουμε μέχρι να το χάσουμε, αλλά είναι επίσης αλήθεια ότι δεν γνωρίζουμε τι χάναμε πριν αυτό έλθει.

Συνέχεια →

Ἡ ζωή σου, ἡ τιμή σου.

Αν η ζωή μας είχε αξία θα το είχαμε ήδη αποδείξει πολεμώντας με νύχια και με δόντια για να την διατηρήσουμε έστω και  ακρωτηριασμένη. Αναρωτιόμαστε, γράφουμε και προσπαθούμε να αναλύσουμε τι πάει στραβά σε αυτόν τον τόπο και μένουμε άπραγοι στην κατακρεούργηση της θεωρητικής αξιοπρέπειας μας. Θεωρητικής,  διότι δεν έχουμε αξιοπρέπεια εφόσον δεν έχουμε αξία ως ζωές. Έχουμε τιμή. Κοστολογηθήκαμε για την εκπαίδευσή μας, την εργασία μας, για την υγεία μας, για την ψήφο μας, για τον φόρο μας, την κηδεία μας,  κι εμείς αυτή την στιγμή δεν παλεύουμε για την υποτίμηση της αξίας μας παρά μόνο για την έκπτωση του κόστους ζωής μας απέναντι στο κράτος. Παλεύουμε για να μην πέσει κι άλλο η τιμή μας. Αυτό είναι το μέλημά μας: Ένα νομοσχέδιο και ένα μνημόνιο. Πουθενά ανάμεσα στις χιλιάδες σελίδες των προϋπολογισμών που συντάσσουν λογιστές της κακιάς ώρας δεν υπάρχει η αξία της ζωής. Μόνο η τιμή. Καταντήσαμε εμπόρευμα με πολύ μικρή ημερομηνία λήξης κατασκευασμένο με χειρίστης ποιότητας πρώτες ύλες. 

Τὰ ΧΑΛΙΑ τῆς παιδείας.

Μέ τό κεφαλαιογράμματο ΧΑΛΙΑ δέν ἐννοῶ τά χαλιά πού ἔστρωσαν κάποιοι ἐπιτήδειοι γιά νά πατήσουν ἀνωδύνως οἱ 13 μεταρρυθμίσεις πού ἔγιναν ἀπό τό 1976 κι ἐδῶθε. Ὅμως χάρη στά χαλιά πού πάτησαν τήν… πατήσαμε! Ἡ παιδεία μας σήμερα ἔχει τό μαῦρο της τό χάλι. Ἀπό τό 1976, μετά τήν ἀπορρύθμιση τοῦ Ράλλη, πῆρε τό… ράλλυ τῆς κατιούσας. Στά διδακτικά μου χρόνια ἴσχυε τό λεχθέν ἀπό τόν Γκαῖτε: “Ὅλο ψηλότερα ν΄ ἀνεβαίνεις, ὅλο μακρύτερα νά κοιτᾶς”. Σήμερα ἰσχύει τό ἀντίθετο:

Συνέχεια →

Ποῦ πᾶς κορίτσι μου …ξεβράκωτη στήν πλατεία;

Αιγύπτιες διαδηλώνουν στο Κάιρο απαιτώντας να ληφθούν άμεσα μέτρα εναντίον των επιθέσεων γυναικών με δράστες άντρες που εκμεταλλεύονται την πολυκοσμία των πολιτικών κινητοποιήσεων.

Διότι δὲν συζητᾶμε γιὰ μίαν ὁποιαδήποτε πλατεία. Συζητᾶμε γιὰ τὴν γνωστὴ πλέον, παγκοσμίως, πλατεία Ταχρίρ. Αὐτὴν τὴν πλατεία στὴν ὁποία κάθε ψυχανώμαλος πάει γιὰ νὰ βγάλῃ τὸ μένος του, τὸ πάθος του καὶ τὴν ἀνωμαλία του.

Συζητᾶμε γιὰ τὴν πλατεία ποὺ συγκεντρώνει, κατὰ τὶς ἐπίσημες πηγὲς πάντα, ὅλη τὴν «ἐπαναστατικὴ» διάθεσι τῶν Αἰγυπτίων.
Συζητᾶμε γιὰ τὴν πλατεία ποὺ ἐντός της συμβαίνουν ὅλων τῶν εἰδῶν οἱ «ἀνατροπές», οἱ ὁποῖες θὰ ὁδηγήσουν ταχύτερα τὴν Αἴγυπτο στὸ νὰ γίνῃ ὑπόδειγμα ὑπάκουης καὶ συμβιβασμένης χώρας.

Τί συμβαίνει λοιπόν στήν Αἴγυπτο καί ἔχουν λυσσάξῃ μέ τούς βιασμούς καί τίς κακοποιήσεις;
Συνέχεια →

Γιατί ἕνα φίδι νά ἀφήσῃ τήν ἡσυχία του καί νά πάῃ στούς ἀνθρώπους;

Κατ’ ἀρχὰς νὰ θυμηθοῦμε κάτι ποὺ σημαντικό.
Τὸ φίδι, ἰδίως γιὰ ἐμᾶς τοὺς Ἕλληνες, ἀπὸ ἀρχαιοτάτων ἐτῶν, ἦταν σύμβολο ἱερό.
Ἐὰν κάποιο φίδι μᾶς ἐπέλεγε ὥς συγκατοίκους του, τότε αὐτὸ ἐσήμαινε αὐτομάτως εὐλογία.
Κάθε οἰκία ποὺ εἶχε τὸ φίδι ἐθεωρεῖτο καλότυχη.

Αὐτὰ ὅμως συνέβαιναν κάποτε. Τότε ποὺ ἐμεῖς «ἀκούγαμε» τοὺς ἤχους, τὰ σημάδια καὶ τὰ μηνύματα τῆς φύσεως.
Συνέχεια →

Ἡ ἐπίθεσις στὶς βάσεις τοῦ Ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ ἀπὸ τὴν ἀνατολικὴ ῥωμαϊκὴ αὐτοκρατορία.

Σήμερα θὰ σᾶς ἀφήσω μὲ τὸν πρώην  Ἄδωνι καὶ τὸν νῦν μπουμποῦκο, διότι κάποτε ἔδειχνε μεγαλυτέρα ἐντιμότητα σὲ κάποια θέματα.
Τί ἐννοῶ;
Συζητοῦσε, δὲν τσίριζε…
Μαζύ του ὁ Βλάσσης Ῥασσιᾶς, ποὺ παρουσιάζει τὴν μία καταγγελία πίσω ἀπὸ τὴν ἄλλην, γιὰ τὶς ὁποῖες οὐσιαστικῶς ἀπαντήσεις δὲν ἐμφανίζονται. Γενικολογίες, ἀοριστολογίες, ἀσάφειες…
Συνέχεια →