Σβάστικα, ἀφελεῖς ἐρωτήσεις.

Γλυπτοθήκη Ny Carlsberg στὴν Κοπεγχάγη

Ἐρωτοῦν πολλοὶ τὸ ποῦ ηὗραν οἱ Ναζιστὲς τὴν Σβάστικα.

Ἁπλούστατα…
Πότε πότε ἐπεσκέπτοντο καὶ τὸ Μουσεῖο τῆς γειτονιᾶς τους καὶ τὸ μόνον ποὺ ἔβλεπαν εἶναι ἡ Σβάστικα, (Ποὺ εἶναι τὸ μοναδικὸ σύμβολο ὅλης τῆς Εὐρώπης τῆς «ἑποχῆς τοῦ Σιδήρου») καὶ σήμερα παρ΄ ὅτι συστηματικὰ ἐξαφανίζουν στὶς ἀποθῆκες τὰ ἐκθέματα, ὑπάρχουν ἀκόμη ἐκτεθειμένες ἄπειρες.
Συνέχεια →

Ἡ Γαλλία παρέπεμψε γιὰ τὰ ἐμβόλια φαρμακευτικὲς ἑταιρεῖες.


Τὸ ὅ,τι μία χώρα, σὰν τὴν Γαλλία (ἢ καὶ τὴν Ἰταλία, σὲ ἄλλες περιπτώσεις) ἀποφασίζει ἐπὶ τέλους νὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὸ θέμα τῶν ἐμβολίων κατὰ τῆς γρίπης εἶναι πολὺ σημαντικό, διότι ἀνοίγει παράθυρα στὴν ἔρευνα, στὸν ἀπόδειξιν καί, καταληκτικῶς, στὴν ἀλήθεια.
Ἐπὶ πλέον συζητᾶμε γιὰ μίαν εὐρωπαϊκὴ χώρα, ἀπὸ αὐτὲς ποὺ πάντα συνήργουν κι ἐστήριζον τὸν τοκογλυφικὸ δικτατορισμό, τὸν ἐπεκτατισμὸ καὶ τὴν ἀποικιοκρατία, διότι, πολὺ ἁπλᾶ, …«ἔτυχε» τὸ ἔδαφός της νὰ εἶναι μία ἀπὸ τὶς βάσεις – ἕδρες αὐτῶν τῶν παγκοσμίων σαπροφύτων. Κι ἔτσι τοκογλῦφοι τῆς Γαλλίας καὶ …Γαλλικὸ κράτος, ἐν πλήρῃ ἀρμονίᾳ, ἀλληλο-ἀθωώνοντο γιὰ κάθε …«παρατυπία», πρὸ κειμένου, μέσῳ τῆς διαπλοκῆς καὶ τῆς σιωπῆς, νὰ ἐξακολουθοῦν νὰ ὑπάρχουν.
Συνέχεια →

Χρειάζεται ὁ πόθος γιά νά ὑπάρξῃ ζωή;

Ἐδιάβασα μίαν σκέψιν τῆς Φυλλίτσας καὶ ἐστάθην, γιὰ ὥρα, βαθύτατα προβληματισμένη.
Ἔγραφε ἡ φίλη μας:

«Ὁ Ἵμερος εἶναι ἡ προσωποποίησις τῆς σφοδρῆς ἐρωτικῆς ἐπιθυμίας, τοῦ ἐρωτικοῦ πόθου…
Συνέχεια →

Ὁ διάδοχος τοῦ αὐτοκράτορος.

Ένας αυτοκράτορας στην Άπω Ανατολή, γερνούσε και καταλάβαινε ότι έφτασε η ώρα να διαλέξει το διάδοχό του. Αντί να διαλέξει έναν από τους βοηθούς του ή έναν από τα παιδιά του, αποφάσισε να κάνει κάτι διαφορετικό. Προσκάλεσε μια μέρα πολλούς νέους του βασιλείου του και τους είπε.

– “Έφτασε η ώρα μου να παραιτηθώ και να διαλέξω τον επόμενο αυτοκράτορα. Έχω αποφασίσει να διαλέξω έναν από σας”.
Οι νέοι ξαφνιάστηκαν! Αλλά ο αυτοκράτορας συνέχισε.
– “Θα δώσω σήμερα στον καθένα σας ένα σπόρο, έναν πολύ ειδικό σπόρο. Θέλω να τον φυτέψετε, να τον Συνέχεια →

Ἡ κουβαρίστρα τοῦ κ. Ρουπακιώτη

Ἔφυγε πλήρης πικρίας ἀπό τό ὐπουργεῖο, τό ὁποῖο διακόνησε ἐπί δωδεκάμηνο ὁ ἀγγελορρήμων κ. Ρουπακιώτης. Πικρία γιατί δέχθηκε ἐπικρίσεις, πώς τάχα αὐτός καί κάποιος ἄλλος ὁδήγησαν τό καράβι (προφανῶς τῆς κυβερνήσεως) στήν ξέρα. “Ἐγώ, εἶπε δικαιολογητικά, δέν μπορῶ νά σπρώξω οὔτε κουβαρίστρα”.

Συνέχεια →

Σέ Ἕλληνα ἀνήκει ἡ τελευταία «πατέντα» τῆς ὀθόνης κινητῶν καί ὑπολογιστῶν;

Τί νά σᾶς πῶ;
Τὴν ἀπορία τὴν ἔχω.
Ὅμως δὲν γίνεται σοβαρὸς ἄνθρωπος, καθηγητὴς Πανεπιστημίου, ἐπιστήμων νὰ παίζῃ μὲ μηνύσεις κινδυνεύοντας νὰ γελοιοποιηθῇ. Γιὰ νὰ ἀξιώνῃ ἀποζημιώσεις κάτι ξέρει… Κάτι ἔχει… Κάπου βασίζεται…
Ἄρα, ἐὰν ἔχῃ δίκαιον, τότε ὅλες αὐτὲς οἱ ὀθονοῦλες τῶν διαφόρων κολοσσῶν, ποὺ ἔχουν ξεμυαλίσῃ κόσμο Συνέχεια →