Θὰ ἐπιστρέψω σήμερα σὲ ἕαν παλαιώτερόν μου κείμενον, διότι, ἀκριβῶς λόγῳ τῶν ἡμερῶν καὶ τῆς ἀκραίας προπαγάνδας, ποὺ μᾶς ἀποπροσανατολίζει ὑπερβολικά, καλὸ εἶναι νὰ ἐπανεξετάσουμε, μία πρὸς μία, συμπεριφορές μας, θέσεις μας καί, καταληκτικῶς, στόχους.
Ὅσο ἡ ἀσάφεια καὶ οἱ συμβιβασμοὶ μᾶς διακρίνουν, τόσο περισσότερο θὰ χάνουμε χρόνο.
Καί, δυστυχῶς ἢ εὐτυχῶς, ὁ χρόνος μας τελειώνει…
Ἀπὸ τὴν μία ἀκοῦμε γιὰ τὴν δραχμή…
…κι ἀπὸ τὴν ἄλλην γιὰ τὸ εὐρῶ… Συνέχεια
Μνημόνια τέλος, γιατί πῆραν αὐτὸ ἀκριβῶς ποὺ ἤθελαν οἱ Βρυξελλιῶτες!
Τὴν Ἑλλάδα στὸ πιάτο, μὲ 220 ψήφους!
Σὲ ὁμηρεία καὶ δουλεία γιὰ 99 χρόνια ἐψήφισαν τὸν Αὔγουστο τοῦ 2015 οἱ «Σωτῆρες μας» ἀπὸ ὅλο τὸ πολιτικὸ φάσμα! Συνέχεια
Ἐάν, γιὰ τοὺς ὁποιουσδήποτε λόγους, ἐπιμένῃς νὰ παραμένῃς ἐντὸς κάποιου ἰδεοληπτικοῦ μορφώματος…
Ἐάν, γιὰ τοὺς ὁποιουσδήποτε λόγους, ἐπιμένῃς νὰ «παίζῃς» τὸ χαρτὶ κάποιου κόμματος…
Ἐάν, γιὰ τοὺς ὁποιουσδήποτε λόγους, ἐξακολουθῇς νὰ μὴν ἀντιλαμβάνεσαι τὸ στημένο παιχνίδι ποὺ μᾶς παίζουν μὲ κάθε εἴδους …«ἐναλλακτική» ἰδεολογίας, κόμματος, συνδικαλισμοῦ…
…τότε δὲν εἶσαι ἁπλῶς ἀνόητος, ἀλλὰ κι ἐπικίνδυνος. Συνέχεια
Ἀξιότιμε κύριε Πρωθυπουργέ.
Παίρνω τὸ θάῤῥος νὰ σᾶς γράψω αὐτὴ τὴν ἐπιστολή, διότι οἱ τελευταῖες ἡμέρες, εἰδικὰ ἐκείνη μὲ τὸ διάγγελμα περὶ τέλους τῶν μνημονίων, ἔχει φέρει τὴν συζυγική μου ζωὴ σὲ ἕνα τέλμα, ἕνα ἀδιέξοδο. Συνέχεια
Γιὰ ὅλες τὶς δουλειές, «βρώμικες» καὶ «καθαρές» πάντα ὑπάρχει ὁ κατάλληλος ἄνθρωπος στὶς κατάλληλες θέσεις…
Ἔτσι καὶ σὲ ὅλα τὰ κόμματα, ποὺ σέβονται τὸν ἑαυτόν τους, μὰ ἰδίως στὰ κόμματα ποὺ τὸ παίζουν κυβερνῶντες (καλὴν ὥρα) ἔχουμε καὶ ὅλους τοὺς χρησίμους ἐκείνους ποὺ θὰ …μεταλλαχθοῦν, πάντα βάσει σεναριακῶν ἀναγκῶν, πρὸ κειμένου νὰ …«τονώσουν» τὸ …«ἠθικὸ πλεονέκτημα τῆς ἀριστερᾶς»!!!
Παπαρδέλες καὶ φληναφήματα ἔχουν πεῖ ὅλοι, μηδενὸς ἑξαιρουμένου. Καὶ οἱ προηγούμενοι. Ἀλλὰ τὸ βραβεῖο τῆς παπαρδέλας τὸ κερδίζει μὲ διαφορὰ ὁ ΣΥΡΙΖΑ. Οἱ ἀριστερὲς παπαρδέλες εἶναι τοῦ ἀρίστου εἴδους καὶ γιὰ αὐτὸ βγαίνουν πρῶτες. Εἰδικεύονται στὴν συμβολικὴ παπαρδέλα, μὲ λίγο ἄρωμα ἀριστερᾶς διανοήσεως, μὲ ἀποσυμβολισμοὺς ὑψηλῶν νοημάτων καὶ μὲ χωροχρονικὲς μεταφορὲς μίας ἀλληγορικῆς ἀμφισημίας, ἐμβαπτισμένης σὲ ποιητικὴ διάθεση καὶ σὲ ταξικὴ αὐτογνωσία. Οἱ δεξιοὶ εἶναι βλάκες σὲ αὐτά. Συνέχεια
