…καὶ σταμάτα νὰ τρέχῃς πίσω ἀπὸ «ἐθνοσωτῆρες» καὶ «ἐθνοπατέρες».
Σταμάτα νὰ εἶσαι χειροκροτητὴς κι ὁπαδός…
Σταμάτα νὰ παρακαλᾷς νὰ σὲ σώσουν…
Γίνε σωτῆρας σου καὶ ἀρχηγός σου καὶ πρότυπό σου, γιὰ νὰ μπορῇς νὰ διακρίνῃς, ὅταν ἀπαιτεῖται, τὸν ἱκανότερο κατὰ περίπτωσιν, γιὰ νὰ ἐπιλύσῃ κάθε δυσκολία.
Δὲν μποροῦμε νὰ τὰ ξέρουμε ὅλα. Μποροῦμε ὅμως νὰ ἀποκτήσουμε ἱκανότητες διακρίσεως τοῦ ὀρθοῦ ἀπὸ τὸ λάθος. Συνέχεια
Ἐπίθεσις, λέει, στὰ τοῦ οἴκου του. Λέει…
Καὶ μοῦ θυμίζει μίαν ἄλλην, παλαιωτέρα, ἀνάλογον περίπτωσιν, στὴν Θεσσαλονίκη… Τότε ποὺ ὁ μπουτάριος προσεπάθησε (λέει) νὰ ἀπαγορεύσῃ μίαν ὁμιλία του… Συνέχεια
Ἡ Κυριακὴ δεν εἶναι τὸ τέλος. Ἡ Κυριακὴ εἶναι ὁ δρόμος. Καὶ ὁ δρόμος ἔχει ἀπὸ ἐμᾶς ἀπαιτήσεις.
Ἀφήνουμε τὰ πολλὰ καὶ τὰ χονδρὰ συμπράγκαλα τῆς ὑπερφιάλου ἀτομικότητός μας σπίτι, τὰ κλειδώνουμε καλὰ στὴν ντουλάπα, φορᾶμε τὸ κοστούμι τῆς λαϊκότητος καὶ τὰ παλαιὰ φθαρμένα τσαρούχια τοῦ ἔθνους καὶ βουτᾶμε σὰν μωρὰ παιδιὰ μέσα στὴν δίνη τῆς γαλανόλευκης λαοθάλασσας. Συνέχεια
Ἕνα κτυπητὸ παράδειγμα ἀποτυχημένης-ξεβρακωμένης προπαγάνδας.
Λάθος 1ον: Χρησιμοποιεῖ ὡς νοηματικὴ βάση της μίαν φράση ποὺ δὲν τὴν πιστεύει, ἀφοῦ, οὔτε τὸν «ἐθνικιστή» Σολωμό ποὺ τὴν ἔγραψε γουστάρει.
Λέξεις ὅπως «Ἔθνος», «ἐθνικό» καὶ «ἀληθές», εἶναι σχήματα ὀξύμωρα γιὰ δεδηλωμένους ἐθνομηδενιστὲς καὶ ψεῦτες. Εἶναι σὰν νὰ βλέπῃς τὸν διάβολο νὰ ξεκινᾷ τὴν ἐξαπάτησή του μὲ τὸ «Πάτερ ἡμῶν»!!!
Γελοῦν καὶ τὰ παρδαλὰ κατσίκια! Συνέχεια
Λοιπόν…:
Ἐπειδὴ ἔχω ἀκούση τὰ ἐξ ἁμάξης… (εὐτυχῶς ἀπὸ ἐλαχίστους, διότι οἱ περισσότεροι γνωρίζετε πὼς ξέρω πάντα τὸ τὶ λέω), τὶς τελευταῖες ἡμέρες, καθὼς καὶ γιὰ τὰ ὅσα ἀποκαλύπτω σχετικὰ μὲ τὰ παιχνίδια ποὺ παίζονται στὶς πλάτες αὐτοῦ τοῦ «στημένου» κι ἀπολύτως ἐλεγχομένου συλλαλητηρίου, ἀπὸ τὸ «σύστημα» καραμανλῆ-καμμένου, καθὼς φυσικὰ καὶ τὸ τὶ ἀκριβῶς προσπαθοῦν νὰ προωθήσουν διὰ μέσου αὐτοῦ….
(Οὐδέποτε εἶπα νὰ μὴν πᾶμε στὸ συλλαλητήριο!!!! Ἴσα ἴσα…!!!)
…ἀκοῦστε καὶ τὴν δήλωση τοῦ ἀλητηρίου, χέστου, προδότου καὶ ὅ,τι ἄλλο βοθρολυματικὸ ὑπάρχει (εἰδικὰ μετὰ τὸ 4:50)… Συνέχεια
…κι ἄλλα χαριτωμένα!
Ἔχω λοιπὸν ἕναν ἐξάδελφο τῆς μητέρας μου ποὺ τὸν ἀποκαλοῦμε «Βασίλω», ξεχνώντας συχνὰ πυκνὰ τὸ πραγματικό του ὄνομα.
Τὸ «Βασίλω» τοῦ θείου μου προέρχεται ἀπὸ τὴν συμπεριφορά του καὶ βασίζεται στὸ «ὅπου γάμος καὶ χαρὰ ἡ Βασίλω πρώτη». Κοινῶς, ὅπου γάμος, γλέντι, διασκέδασις, παρέα, χορός, κρασοκατάνυξις, οὐζοκατάνυξις, τσιπουροκατάνυξις, γκομενοκατάνυξις ἡ …«Βασίλω» μας πρώτη καὶ μὲ διαφορά. Ὅλοι οἱ ἄλλοι ἁπλῶς ἀκολουθοῦν τὴν …«Βασίλω» μας, ἐὰν θέλουν νὰ περάσουν καλά. Συνέχεια
