Καλημέρα σᾶς κ. Πρόεδρε,
Ὀνομάζομαι Κωνσταντῖνος Δημητριάδης, ἐκ Πειραιῶς ὁρμώμενος καὶ διαβιὼν ἀπὸ ἔτους εἰς Κύπρον, ἐξασκὼν ὄχι μόνο τὸ δικαίωμα ποὺ μοῦ παρέχει τὸ Εὐρωπαϊκὸ κεκτημένο ὡς Πολίτης τῆς Εὐρωπαϊκὴς Ἑνώσεως, ἀλλὰ τὴν φωνὴ τῆς ῥίζας μου, ποὺ πάντα μίλαγε γιὰ μίαν Κύπρο Ἑλληνική.
Ἀπεφάσισα ἀξιότιμε κ. Πρόεδρε, να σᾶς γράψω αὐτὴν τὴν ἐπιστολή, ἐν ὅψει τοῦ πολυδιαφημισμένου ἀπὸ τὰ Μ.Μ.Ε. τῆς Κύπρου Δείπνου σας μὲ τὸν κ. Ἀκιντζί, ποὺ τὸ ὄνομά του δὲν ξέρω ἐὰν τὸ γνωρίζετε, στὰ ἑλληνικὰ σημαίνει «ἐπιδρομέας» (κρατῆστε το αὐτὸ στὸ πίσω μέρος τοῦ μυαλοῦ σας γιὰ τὸ σημειολογικὸ τοῦ πράγματος)! Συνέχεια
Ὅταν γιὰ πρώτη φορὰ στὴν Ἀθῆνα, ὁ Διγενὴς ἀνέπτυσσε στὸν Μακάριο τὰ σχέδιά του γιὰ τὸν ἔνοπλο ἀγῶνα στὴν Κύπρο, ὁ Ἀρχιεπίσκοπος τοῦ εἶπε πὼς «οὔτε 50 ἄνδρες θὰ σὲ ἀκολουθήσουν».
Γιὰ τὴν κηδεία τοῦ ταξιάρχου Παπαμελετίου, ἀπὸ τὴν ὁποίαν ὄλη ἡ ἠγεσία ἀπουσίαζε…
Κατὰ τὴν πεπατημένη, ἐδῶ καὶ πολλὰ χρόνια στὴν Ἑλλάδα, δὲ κυττάζει ὁ κάθε ἕνας τὸ «σπίτι» του. Δὲν κυττᾶ τὸ πῶς θὰ τὸ βελτιώση, καλλιτερεύση, ὀμορφύνη, ἀναβαθμίση, διακοσμήση κοκ, ἀλλὰ ἡ μόνη τοῦ ἔννοια εἶναι τὸ τὶ κάνουν οἱ γείτονες καὶ πῶς θὰ φρενάρη καὶ θὰ διακόψη, ἢ καὶ θὰ καταστρέψη τελικά, κάθε τους προσπάθεια. 
Βαρέθηκα.