«ΝΗΦΕ ΚΑΙ ΜΕΜΝΗΣΟ ΑΠΙΣΤΕΙΝ»
Σήμερα διάβασα ένα ποστάρισμα για την END στο Blog της Φιλονόης που με άφησε άναυδο όχι μόνο με το περιεχόμενό του αλλά και με την φαγωμάρα που υπήρχε μέσα στους αναγνώστες που συνομιλούσαν. Με έκανε να θυμηθώ τον φίλο μου τον Επίχαρμο που είπε εκείνο το υπέροχο: «Νήφε και μέμνησο απιστείν». Δηλαδή, να παραμένεις νηφάλιος και να θυμάσαι να δυσπιστείς. Μου θύμισε και το πιο αγαπημένο μου μέρος από κείνη την κατάπτυστη ιστορία των Εβραίων, τον άπιστο Θωμά της Καινής διαθήκης, ο οποίος παρ’ όλο που είχε ολόκληρο…. θεό μπροστά στα μάτια του και έζησε μαζί του τόσο καιρό, είδε τόσα θαύματα, είδε…. της παναγίας τα μάτια που λέμε, δεν τον πίστευε και ζητούσε αποδείξεις. 
Η ώρα της μεγάλης κρίσεως για τον Ελληνισμό Τόπος: Λευκωσία ομιλία: 22/02/2012
Δεν είναι πολλές οι φορές που το εθνικό συμφέρον μιας χώρας ταυτίζεται με αυτά κάποιας γειτονικής καθώς και με τα συμφέροντα του «Διεθνούς Παράγοντα». Ως Διεθνή Παράγοντα θα ονομάσουμε την τάση για αλλαγή στα γεωστρατηγικά και γεωπολιτικά δεδομένα που εξυπηρετούν την ή τις εκάστοτε υπερδυνάμεις που προσπαθούν να βρουν πιόνια στο Μεγάλο Σκάκι ώστε να κερδίσουν, με αδίστακτο και χωρίς συναισθήματα τρόπο, την παρτίδα. Τους τελευταίους δύο αιώνες μονάχα δύο φορές το εθνικό συμφέρον των Ελλήνων βρέθηκε σε σύμπλευση με τα συμφέροντα των Μεγάλων Δυνάμεων.
Πού φτάσαμε σύντροφοι και συντρόφισσες…
Να μας υπενθυμίζουν οι ξένοι,τους λόγους για τους οποίους πρέπει να είμαστε υπερήφανοι που είμαστε Ελληνες και να το τεκμηριώνουν με κομμάτια της ιστορίας μας,που σημειωτέον.. ..την γνωρίζουν καλλίτερα από εμάς..
Ποιός ξέρει τι άλλο θα δω στην ζωή μου…! Είμαι περίεργη για το…παρακάτω..
