Αὐτὰ τά, σπουδαία γιὰ ἐμᾶς πρόσωπα, οὐδέποτε ἦσαν ἄεργα ἢ …χαλαρά. Σήμερα θαυμάζουμε Λεωνίδες, Ἀλεξάνδρους καὶ Κολοκοτρώνηδες (κι ὄχι μόνον!!!)…
Ἀλλά τί κάνουμε γιά νά τούς μιμηθοῦμε;
Μὲ εὐχολόγια δὲν ξεπερνᾶ κάποιος τὸ φράγμα τῆς ἀδρανείας. Αὐτὸ τὸ φράγμα σπάει μόνον μὲ συνειδητὴ καὶ στοχευμένη ἐργασία…!!!
Ὅταν κάτι καλὸ ἔρχεται στὴν ζωή σου, μὴν λὲς ποτὲ «δὲν τὸ πιστεύω», γιατὶ μὲ αὐτὸ τὸν τρόπο εἶναι σὰν νὰ τὸ ἀρνεῖσαι καὶ σὰν νὰ θέλῃς νὰ τὸ διώξῃς μακρυά. Συνέχεια
…ἀλλά, στὴν πραγματικότητα, δὲν θέλουμε νὰ τὸ παραδεχθοῦμε.
Γιατί; Τί μᾶς τρομάζει; Τί δέν θέλουμε νά ἀντιμετωπίσουμε; Τί εἶναι αὐτό πού ἀπευχόμεθα; Συνέχεια
Ὅσο ἐλπίζουμε κάτι νὰ ἀλλάξῃ πρὸς τὸ καλλίτερον, τόσο αὐτὴ ἡ βελτίωσις δὲν θὰ ἔρχεται. Δὲν γίνεται μὲ σαθρὰ ὑλικὰ νὰ δομήσῃς σταθερὰ κτίσματα. Πρέπει νὰ ἀπαλλαγοῦμε πλήρως καὶ ὁριστικῶς ἀπὸ ὅλα τὰ διεβρωμένα κατάλοιπα τοῦ κόσμου μας γιὰ νὰ μπορέσουμε, μὲ ἀποφασιστικότητα καὶ σθένος, νὰ ἐπαναδομήσουμε τὸν κόσμο μας.
Συνέχεια
Ὁρισμένοι ἄνθρωποι ἐπαναστάτες, μεταρρυθμιστὲς προσπαθοὺν να καταπολεμήσουν τὸ κακὸ καὶ τὴν κοινωνικὴ ἀνισότητα ὁ παλιὸς κόσμος ὅμως τοὺς καταδιώκει σὰν σκιὰ καὶ κάνει τὸν ἀγῶνα τοὺς για δίκαιο να μοιάζει μὲ μιὰ αὐθαδικὴ ἀπαίτησῃ.
Αὐτοὶ ποὺ κινοῦν τὰ νήματα τῆς Εὐρώπης φαίνεται νὰ θέλουν στὴν παρέα τους μόνον λαοὺς πιστούς, εὐλαβικοὺς καὶ βολικούς, ποὺ νὰ ὑποθηκεύουν μὲ προθυμία τὴν αὐτονομία τους. Συνέχεια
Εἶναι πολὺ εὔκολο νὰ βροῦμε αὐτὸ πού, κατὰ βάθος, αἰσθανόμεθα πὼς μᾶς λείπει.
Συνήθως ὅμως, εἶτε γιατὶ τὸ βλέμμα μας θολώνει ἡ ὅποια ἀρνητική μας ἐμπειρία, εἶτε διότι ἴσως νὰ πιστεύουμε πὼς ἡ ζωή μας ἔχει μπεῖ σὲ μίαν πορεία ποὺ θέλουμε νὰ ἀλλάξουμε, ἤ, ἀκόμη καὶ διότι τὰ προβλήματα τῆς καθημερινότητος μᾶς βαραίνουν, ἀδυνατοῦμε νὰ δοῦμε μὲ καθαρότητα τὰ ὅσα πράγματι συμβαίνουν καὶ τὸ ποιοὶ πράγματι εἶναι αὐτοὶ ποὺ παραμένουν κοντά μας.
Συνέχεια
