Νὰ θυμηθοῦμε πὼς ἔτσι ἦταν πάντα…
Πὼς ἀπὸ ἀρχῆς γεννήσεως τοῦ ἑλλαδοκαφριστᾶν ἔτσι πονούσαμε…
Πὼς ὅσο κρεμούσαμε (καὶ κρεμᾶμε) τὶς ἐλπίδες μας σὲ κάτι ἔξω ἀπὸ ἐμᾶς, ποὺ δὲν τὸ κατέχουμε, ποὺ δὲν μᾶς ἐμφανίζει τὸ πραγματικό του πρόσωπο, ποὺ μᾶς θεωρεῖ κάτι ἐλεγχόμενον καὶ ὑποδεέστερον, ἔτσι θὰ εἶναι…
Ἀρχεῖα κατηγορίας: παιδεύομαι καί ἐκπαιδεύομαι
Ἡ ζωὴ εἶναι γιὰ νὰ τὴν χαιρόμαστε… (ἀναδημοσίευσις)
Οἱ ὡραιότερες καὶ πιὸ γλυκὲς ἡμέρες δὲν εἶναι μόνο αὐτίς, στὶς ὁποῖες συμβαίνει κάτι ὑπέροχο ἤ συγκλονιστικό, ἄλλα καὶ ἐκεῖνες ποὺ μᾶς χαρίζουν μικρές, ἀπλὲς χαρές, ποὺ ἀκολουθοῦν ἁπαλὰ ἡ μία τὴν ἄλλη.
Εἶναι αὐτὲς οἱ ἡμέρες ποὺ μποροῦμε νὰ κοιτάξουμε μπροστὰ καὶ να ὀνειρευτοῦμε, ποὺ μποροῦμε νὰ βάλουμε σ΄ αὐτὲς μιὰ μικρὴ δόση τρέλλας καὶ μαγείας. Συνέχεια
Πρόκλησις καὶ Πρόσκλησις…
Σὲ αὐτὸν τὸν χῶρο, ἀρχιτεκτονική, σοφία καὶ φιλοσοφία, παράγουν καὶ συνάμα ἀντανακλοῦν τὸ φῶς. Πρόκλησις καὶ Πρόσκλησις…
…καὶ ἐμεῖς ξαγλυστρᾶμε στὶς σκιὲς τῶν ξένων…
Συνέχεια
Νὰ μιλήσουμε γιὰ δικαιώματα λοιπόν. (ἀναδημοσίευσις)
Νὰ μιλήσουμε γιὰ δικαιώματα λοιπόν.
Φυσικά: τὰ δικαιώματα τῶν γονέων καὶ τῶν παιδιῶν τους ὡς ἀπογόνων τους. Τὰ φυσικὰ καὶ ἀδιαπραγμάτευτα δικαιώματα τῆς Οἰκογένειας, καὶ τὸ αὐτονόητο: ἡ μέριμνα τοῦ γονέως γιὰ τὴν παιδεία τῶν τέκνων του.
Πολιτικά: τὸ δικαίωμα τῆς ἐλευθερίας τοῦ λόγου, τῆς ἄνευ φόβου καὶ βίας διατυπώσεως τῆς γνώμης καὶ τῶν ἀπόψεων. Τὸ δικαίωμα τοῦ πολιτεύεσθαι καὶ τῆς συμμετοχῆς στὰ κοινά ἄνευ φόβου καὶ βίας. Συνέχεια
Ἐγὼ δὲν φταίω… Εἶμαι ἀθῴα!!! (ἐπανάληψις)
φωτογραφία
Ἐγὼ δὲν φταίω γιὰ κάτι ἀπὸ αὐτὰ ποὺ συμβαίνουν στὴν χώρα μου.
Δὲν ἔκλεψα… Δὲν ἔκρυψα κάτι ἀπὸ τὸ δημόσιο… Δὲν εἶπα ψέμματα…
Στὶς ἐκλογὲς ὅμως πάντα ἐψήφιζα…
Συνέχεια
Χρειάζεται θάῤῥος γιὰ νὰ …ΖῌΣ!!!
Χρειάζεται τελικὰ θάρρος γιὰ νὰ ζήσῃ κάποιος τὴν ἐλευθερία ποὺ τοῦ δίνουν οἱ ἐπιλογὲέ του.
Χρειάζεται θάρρος γιὰ νὰ ζήσῃ τὴν οἰκειότητα καὶ τὴν σύνδεση μὲ τοὺς ἄλλους.
Θάρρος γιὰ νὰ διευθύνῃ μόνος του τὴν ζωή τοῦ, νὰ καθορίσῃ τὴν μοίρα του, νὰ πάρῃ τὴν εὐθύνη γιὰ τὶς πράξεις του καὶ τὰ συναισθήματά του.
Θάρρος γιὰ νὰ διαλέξῃ τὴν αὐθεντικότητα καὶ ὄχι τὴν ἐπιδοκιμασία.
Χρειάζεται θάρρος γιὰ νὰ εἶναι ὁ μοναδικὸς καὶ ἔξοχος ἄνθρωπος, ποὺ πραγματικὰ εἶναι. Συνέχεια