Eὐτυχῶς ποὺ ὑπάρχουν τὰ λουλούδια.
Τὸ γιασεμὶ στὴν βεράντα συνεχῶς μοῦ θυμίζει: «Εἶναι πλαστὸ τὸ κατρακύλησμα. Ὅλα ὅσα βουΐζουν στὶς ἀντένες ψέμμα. Εἴδησις μόνον μία. Ὑπάρχουμε κάπου ἀλλοῦ… Ἐκεῖ ποὺ ἀνήκ Συνέχεια
Ἀρχεῖα κατηγορίας: παιδεύομαι καί ἐκπαιδεύομαι
Τὸ περὶ Ἐλευθερίας (δι)-Αἴσθημα
Ἐπεὶ δὴ πρόκειται γιὰ ἀπολύτως προσωπικὲς ἀπόψεις, σκέψεις καὶ συμπεράσματα,
ἀπαγορεύεται πλήρως κάθε ἀναδημοσίευσις ἀπὸ διάφορες ἱστοσελίδες καὶ …«γυπαετούς»!!!
Τὸ περὶ Ἐλευθερίας (δι)-αἴσθημα, παραμένει διαχρονικῶς τὸ βασικότερον κριτήριον (κατ’ ἐμέ!) γιὰ νὰ ἀναζητήσουμε καὶ νὰ ἐντοπίσουμε μὰ καί, καταληκτικῶς, νὰ ἀκολουθήσουμε τὴν (μᾶλλον μία καὶ μοναδική μας) διέξοδον ἀπὸ τὸ ὅλο καὶ πιὸ ἑλῶδες τέλμα μας (πάντα κατ’ ἐμέ!). Ὠθεῖ δὲ ὄλους ὅσους τὸ διαθέτουν καὶ τὸ συντηροῦν καὶ τὸ τροφοδοτοῦν μὲ ἦθος, ἀποφασιστικότητα, διαύγεια, ἐντιμότητα, ἀπολυτότητα καὶ -κυρίως- αὐτογνωσία, νὰ ἐπιλέξουν ἐξ ἀρχῆς πλευρά, σὲ κάθε περίπτωσιν (ἰδίως τοὺς τελευταίους 18 μῆνες), ἀνεξαρτήτως τῶν ἐπιστημονικῶν ἢ μή, ὑπαρκτῶν ἢ ἀνυπάρκτων, ἐπιχειρημάτων, ποὺ θὰ μποροῦσαν, σῦν τῷ χρόνῳ, νὰ διαθέτουν. Συνέχεια
Μὴν ἀποζητᾶς τὸν ἡγέτη…
Θὰ πάρω τὸ θάρρος ἀπόψε νὰ ἐκφράσῳ ἀπὸ τὰ βάθη τῆς καρδιᾶς μου μία συμβουλή…
Νὰ τὴν βάλετε κάπου στὴν ἄκρη τοῦ μυαλοῦ σας καὶ νὰ τὴν φέρνετε στὴν ἐπικαιρότητά σας συχνὰ πυκνά, εὐχομένη νὰ καταλάβετε τὸ βαθύτερο πνεῦμα της.
Σχεδὸν ἀπὸ ὅλους μας περνᾶ τακτικὰ ἀπὸ τὸ μυαλὸ ἡ σκέψις «ἄχ νὰ ὑπῆρχε ἕνας Ἡγέτης» καὶ τότε ὅλο κάποιες φιγοῦρες ξεπηδοῦν, διαφορετικὲς γιὰ τὸν καθένα, καὶ κατὰ τὴν ἐπίκλησή τους προστίθεται τὸ «σάν», ὅπως ὅταν θέλουμε νὰ ἐπιβεβαιώσουμε μιὰ ἄποψη ποὺ ἐκφέρουμε λέγοντας «ὁ τάδε εἶπε ἢ ἔγραψε». Συνέχεια
Πάντες ἄνθρωποι φύσει τοῦ εἰδέναι ὀρέγονται
Ἀπαγορεύεται ἡ ἀναδημοσίευσις τῶν κειμένων τοῦ κυρίου Μιχαὴλ Ἀλεξανδρῆ δίχως ἀναφορὰ τῆς πηγῆς, τοῦ ὀνόματός του καὶ τοῦ ἐπαγγέλματός του ὡς ἔχει!!!
Παρακαλῶ πολὺ σεβασθῆτε το…
Ὑπάρχουν πολλές ἐπιλογές;
Στὴν καθημερινότητά μας ἴσως πράγματι νὰ ὑπάρχουν ἀμέτρητες ἐπιλογές, γιὰ τὸ πῶς θὰ συμπεριφερθοῦμε, γιὰ τὸ ποιοὺς σκοποὺς θὰ θέσουμε καὶ γιὰ τὸ ποιὲς πορείες θὰ ἀκολουθήσουμε.
Αὐτὰ ὅμως ἀφοροῦν μόνον στὸ ἄτομον καὶ οὐδέποτε στὸ σύνολον.
Τὸ σύνολον, ἡ κοινωνία ἐπὶ τοῦ πρὸ κειμένου, ἢ ἡ Πατρὶς ἐπὶ τῆς οὐσίας, δὲν μᾶς ἐπιτρέπει καὶ πολλὲς ἐπιλογές. Ἢ θὰ εἴμαστε μέσα στὴν κοινωνία-Πατρίδα ἢ δὲν θὰ εἴμαστε.
Ἐὰν θὰ εἴμαστε μέσα, γνωρίζουμε καὶ τὸ τὶ πρέπει νὰ πράξουμε.
Ἐὰν ὄχι, ἐπίσης γνωρίζουμε πὼς ἐφ΄ ὅσον ἀρνούμεθα τὴν ἀναλογία τῆς Εὐθύνης μας, θὰ ὑποστοῦμε καὶ τὸν ἀντίστοιχο ἐκτοπισμό μας. Συνέχεια
Στὴν σιωπή…
Καληνύκτα φιλαράκια μου…
