Δὲν εἶμαι αὐτὴ ποὺ μπορῶ νὰ ἀπαντήσω στὸ ἐρώτημα. Μπορῶ βεβαίως νὰ ὑποψιασθῶ πολλά, ἀλλά, κυρίως, νὰ καταθέσω κάποιους σοβαρούς μου προβληματισμούς. Προβληματισμοὺς ποὺ ἔχουν νὰ κάνουν μὲ τὶς ἰδιαίτερες διεργασίες ποὺ συμβαίνουν στὶς ἡμέρες μας, σὲ τοπικὸ καὶ διεθνὲς ἐπίπεδον καί, βάσει τῶν ὁποίων ἀντιλαμβάνομαι πὼς μᾶς πλησιάζει μία πολεμικὴ περίοδος τέτοια, ποὺ θὰ ἐπιφέρη μεγάλες ἀνατροπὲς στὶς ζωές μας. Ἴσως ἀκριβῶς γιὰ αὐτὸν τὸν λόγο νὰ διακρίνουμε τὶς ὅλο καὶ πιὸ ἔντονες τάσεις κάποιων ἐκ τῶν συμπολιτῶν μας νὰ ἐντοπίσουν σημεῖον στηρίξεως καὶ προστασίας τους, καθαρὰ θεϊκό, γιὰ νὰ αἰσθανθοῦν μίαν στοιχειώδη ἀσφάλεια, σὲ ἀτομικὸ ἐπίπεδον.
Ἀρχεῖα κατηγορίας: παιδεύομαι καί ἐκπαιδεύομαι
Ὑπό τήν σκέπη τῆς Παναγίας;
Κυκλοφορεῖ ἐδῶ καὶ ἡμέρες μία ἐνδιαφέρουσα ἄποψις περὶ τῆς θέσεως ποὺ καταλαμβάνει στὸν ἑλλαδικό μας χῶρο ἡ Παναγία.
Καί, τολμῶ νὰ ἰσχυρισθῶ, δίχως κρύφιες προθέσεις προσβολῆς τῶν προσωπικῶν θρησκευτικῶν θεωρήσεων κάθε συμπολίτου μας, πὼς οὐδόλως τυχαία εἶναι αὐτὴ ἡ, κάπως περίεργη, δημιουργία. Καὶ οὐδόλως τυχαία εἶναι διότι ἀπὸ μόνη της ὁ ὀρθία στάσις, ποὺ δὲν συνηθίζεται στὶς ἀνάλογες ἀπεικονίσεις, δηλώνει (πέραν τῆς ἐπικρατήσως καί) ἕνα εἶδος προστασίας.
(Εἴπαμε… δὲν ἐξετάζουμε τὶς προσωπικὲς θρησκευτικὲς θεωρήσεις, ἀλλὰ τὴν εἰκόνα καὶ μόνον!!!) Συνέχεια
Χρῆμα ἤ ἐξουσία εἶναι ὁ σκοπός;
Γιά τό χρῆμα συμβαίνουν ὅλα τά κακά στόν πλανήτη μας;
Ἤ μήπως γιά τήν ἐξουσία;
Μήπως τελικῶς, ἐκεῖνο τό «ἀκολοῦθα τό χρῆμα γιά νά δῇς τό ποιός κερδίζει» μᾶς ὑποδεικνύει τό τί ἀκριβῶς ἰσχύει στόν πλανήτη μας; Σωστά;
Συνέχεια
Διαφορετικὲς ἀρχὲς κι ἀξίες…
Μὲ ἀφορμὴ τὴν σημερινὴ «Παγκόσμια Ἡμέρα Ποιήσεως»….
Ἂν ἀκούγαμε τοὺς ποιητές μας, θὰ ἤμασταν άραγε σήμερα ὡς χώρα σέ καλλίτερο δρόμο;
Ἂς δοῦμε, λοιπόν, τὶ μᾶς ἔλεγε ὁ Ὀδυσσέας Ἐλύτης ἀπὸ τὸ 1980, σὲ συνέντευξή του στὴν ΕΡΤ γιὰ τὴν Ἑλλάδα καὶ τὴν Εὐρώπη:
Τοῦ ποιητοῦ ἐκείνου, ποὺ θὰ ξανὰ ἔφτιαχνες τὴν Ἑλλάδα, μὲ ἕνα ἀμπέλι, μίαν ἐλιὰ κι ἕνα καράβι…!!! Συνέχεια
Χρέος μας
Γιὰ ἀρχὴ λοιπὸν χρέος μας εἶναι νὰ γκρεμίσουμε τὰ τείχη ποὺ θεωροῦμε πὼς μᾶς ἀπομονώνουν ἀπὸ τοὺς γύρω μας. Ὥρα μας νὰ δοῦμε πὼς ὅλα ὅσα ἀντιμετωπίζουμε προέρχονται ἀπὸ ἕνα αἴτιον: τὸν ἔλεγχό μας. Γιὰ νὰ παύσῃ ὁ ἔλεγχός μας, πρέπει νὰ ἀκυρωθοῦν οἱ ἐπίπλαστες ἀντιλήψεις μας γιὰ τὸν κόσμο, νὰ ἐπανεξετάσουμε τὸ ποιὸς εἶναι ἢ ὄχι ἐχθρὸς καὶ νὰ συνειδητοποιήσουμε πὼς τὰ περισσότερα ἀπὸ τὰ προβλήματά μας εἶναι ἀνύπαρκτα. Συνέχεια
Βαρέθηκα νὰ ὑποτάσσομαι στοὺς νάνους
Βαρέθηκα.
Νὰ περιμένω, νὰ κάνω ὑπομονή, νὰ ὑπολογίζω καὶ τὸ δεκάλεπτο, νὰ ἀναπολῶ, νὰ μὴν περιμένω, νὰ μὴν ἐλπίζω, νὰ στεροῦμαι, νὰ μὴν μιλῶ ἐνῶ ἔχω δίκαιον, νὰ προσπαθῶ νὰ χαμογελῶ, νὰ σφίγγω τὰ δόντια, νὰ λέω: «Ἔχει ὁ Θεός», νὰ μὴν ζῶ ἀλλὰ ἁπλῶς νὰ ὑπάρχω. Συνέχεια