«Στὴν ἑπομένη, ἢ μεθεπομένη γενεά,
θὰ ὑπάρξη μία φαρμακευτικὴ μέθοδος,
ποὺ θὰ κάνη τοὺς ἀνθρώπους νὰ ἀγαποῦν τὴν δουλεία τους
καὶ θὰ ἀπαλλάσση τὶς δικτατορίες ἀπὸ προβλήματα,
ποὺ θὰ παράγη ἔνα εἶδος
ἀνωδύνου στρατοπέδου συγκεντρώσεως,
γιὰ ὁλόκληρες κοινωνίες,
ἔτσι ὥστε οἱ ἄνθρωποι,
θὰ ἔχουν μὲν στερηθῆ τὶς ἐλευθερίες τους,
ἀλλὰ μᾶλλον θὰ τὸ ἀπολαμβάνουν,
καθώς, μὲ χρήση προπαγάνδας ἢ πλύσεως ἐγκεφάλου,
ἢ πλύσεως ἐγκεφάλου ὑποβοηθουμένης ἀπὸ φαρμακευτικὲς μεθόδους,
δὲν θὰ ἔχουν ἐνδιαφέρον νὰ ἐπαναστατήσουν..
Καὶ αὐτὸ δείχνει νὰ εἶναι, ἡ τελευταία ἐπανάστασις.»
Ἀπὸ ὁμιλία τοῦ Aldous Huxley, στο πανεπιστήμιο UC Berkley,1962
μὲ τίτλο: «The Ultimate Revolution.».
Ὁ ἀνδρεῖος καὶ ὁ ἀγαθός, ὡς πρότυπα, ἀπὸ ἀρχαιοτάτων ἐτῶν ἦσαν γιὰ ἐμᾶς τοὺς Ἕλληνες τρόπος ζωῆς, σκοπὸς καὶ χρέος. Κάθε οἰκογένεια, ἀπολύτως συνειδητά, μεριμνοῦσε γιὰ νὰ ἐκπαιδευθοῦν τὰ τέκνα της μὲ τέτοιον τρόπο, ποὺ πάντα, σὲ ὁποιανδήποτε συνθήκη, αὐτὰ τὰ τέκνα νὰ παραμένουν πυλῶνες ἰσχυροὶ τῆς μίας Ἱερᾶς Πατρίδος.
Εἶναι γεγονὸς πὼς τὰ θύματα, μετὰ ἀπὸ κάποιο χρονικὸ διάστημα, φθάνουν ἀκόμη καὶ στὸ σημεῖον νὰ …λατρεύουν τοὺς δημίους τους. Σήμερα αὐτὸ ἀποκαλεῖται «σύνδρομον τῆς Στοκχόλμης», ἀλλὰ ὡς διαδικασία μᾶς συμβαίνει διαρκῶς, ἀπὸ τότε ἀκόμη ποὺ ἡ ἀνθρωπότης ἔκανε τὰ πρῶτα δειλά της βήματα στὸν πλανήτη…
Στὴν καθημερινότητά μας, ἐκεῖ δῆλα δὴ ποὺ κυρίως τὸ αἴσθημά μας λειτουργεῖ ὡς φίλτρον, θολώνοντας τὶς κριτικές μας ἱκανότητες, τὰ δεδομένα φαίνονται κάπως διαφορετικὰ κάθε στιγμή. Ἐκεῖ λοιπόν, στὴν καθημερινότητά μας, εὔκολα ὁ θυμὸς καὶ ἡ ὀργὴ μποροῦν νὰ μᾶς ἐγκλωβίσουν σὲ συμπεριφορὲς μισανθρωπιστικές, ἢ ἀκόμη καὶ μισελληνικές. Νὰ μᾶς χειραγωγήσουν καὶ νὰ μᾶς παγιδεύσουν. Νὰ μᾶς κατευθύνουν ὅπου ἀκριβῶς δὲν χρειαζόμεθα.