Ὄχι ἀκόμη γιὰ μακρυνὰ ταξείδια.
Οὔτε γιὰ ἐξωτικὲς ἐξερευνήσεις…
Οὔτε κἄν γιὰ νὰ κερδίσουμε τὸ δικαίωμα τῆς ἐπιβιώσεως…
Καλῶς ἤ κακῶς, τὶς ὧρες ποὺ ΔΕΝ θὰ μποροῦμε νὰ ἀσχοληθοῦμε μὲ τὸ πραγματικὸ ταξείδι τῆς ζωῆς μας, καταπιανόμεθα μὲ ὅλα τὰ παραπάνω κι ἄλλα τόσα.
Γιά ποῦ λοιπόν;;; Πῶς; Ἀπό ποιάν διαδρομή;;; Συνέχεια
Ἀρχεῖα κατηγορίας: παιδεύομαι καί ἐκπαιδεύομαι
Κρατῶντας δυνάμεις…
Ὅ,τι καὶ νὰ γίνῃ… Ὅσο δύσκολα κι ἐὰν εἶναι τὰ γεγονότα ποὺ ἀντιμετωπίζουμε…
Ἐμεῖς, γιὰ τὴν ὥρα, ὀφείλουμε νὰ κρατᾶμε δυνάμεις. Ὀφείλουμε νὰ δυναμώνουμε τοὺς ἐαυτούς μας γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ ἀντιμετωπίσουμε τὴν μεγάλη καταιγίδα ποὺ ἔρχεται… Διότι ἡ καταιγίδα δὲν ἔχει φθάσει ἀκόμη… Πλησιάζει… Συνέχεια
Ἕλληνες;
Ἐδῶ καὶ μερικὰ χρόνια ἔχουμε ἐπὶ τέλους ξεκινήσει νὰ προφέρουμε, δειλὰ ἀρχικῶς, πιὸ ὁρμητικὰ στὴν συνέχεια, τὴν φράσιν «Εἴμαστε Ἕλληνες».
Τὸ τὶ ἐννοοῦμε βέβαια εἶναι τελείως διαφορετικὸ ἀπὸ τὴν πραγματικότητα ποὺ κρύβει ἠ ἔννοια τῆς λέξεως.
Ἕλλην, γιὰ νὰ τὸ πιάσουμε ἀπὸ τὴν βάσιν του, ΔΕΝ εἶναι αὐτὸς ποὺ σέρνεται πίσω ἀπὸ …προσφορές.
Οὔτε αὐτὸς ποὺ παραδίδει πνεῦμα… Οὔτε αὐτὸς ποὺ ἀναζητᾶ ἐθνοσωτῆρες ἤ γενικῶς σωτῆρες. Συνέχεια
Ποιά κριτική μᾶς χρειάζεται;
ΤΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΤΗΣ ΑΣΚΟΥΜΕΝΗΣ κριτικῆς στὸν τόπο εἶναι ἄθλιο.
Εἴτε πρόκειται γιὰ κριτικὴ περὶ τῶν πολιτικῶν ἐξελίξεων εἴτε γιὰ ἀξιολογία τῶν πνευματικῶν ζητημάτων, οἱ ἐκφερόμενες κρίσεις στεροῦνται κύρους καὶ ἀντικειμενικότητας.
Ποιά εἶναι ἐκείνη ἡ κριτική πού ἀξίζει νά ἀκούγεται καί νά ἀσκεῖται κάθε φορά;
Κάθε ουσιαστική κριτική πρέπει νὰ ξεκινάῃ πρώτα μὲ τὴν ἄρνηση καὶ μετὰ νὰ περνάῃ στὴν θέση (ἐὰν βέβαια σηκώνῃ ἡ ὑπὸ κρίσιν περίπτωσις κάνα καλὸ λόγο). Ἐξάλλου τὰ ἐπικριτικὰ σχόλια εἶναι καὶ τὰ πιὸ ὠφέλιμα γιατὶ αὐτὰ μποροῦν νὰ ἰσιώσουν τὸ στραβὸ καὶ νὰ συντελέσουν στὴ βελτίωση πραγμάτων ἢ προσώπων ὡς φορέων αὐτῶν τῶν πραγμάτων. Συνέχεια
Ὅταν ἀναζητῶ τὴν ἀλήθεια, τὸ κάνω …ΜΟΝΗ ΜΟΥ!!!
Δίχως φυσικὰ αὐτὸ νὰ σημαίνῃ πὼς ΔΕΝ θὰ συναντήσω ἐξαιρετικοὺς διδασκάλους στὴν πορεία μου.
Ἐξαρτᾶται ὅμως ἀπὸ τὸ εἶδος τῆς ἀληθείας ποὺ ἀναζητῶ καὶ τὸ εἶδος τοῦ διδασκάλου.
Ἐὰν ἀναζητῶ μίαν ἀληθινὴ ἀνθρώπινο σχέσιν τότε θὰ συναντῶ διαρκῶς ὅλους αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους, ποὺ θὰ μὲ διδάξουν εἶτε μὲ τὴν ἀνθρώπινο συμπεριφορά τους, εἶτε μὲ τὴν ἀπάνθρωπο τὸ τὶ πρέπει νὰ μάθω καὶ τὸ τὶ πρέπει νὰ ἀφήσω ἔξω ἀπὸ τὴν ζωή μου.
Ὅταν ἀναζητῶ ὅμως μίαν συγκεκριμένη ἐξειδίκευσιν, εἶναι βέβαιον, ἐὰν τὸ θέλω πολύ, πὼς ὁ κατάλληλος διδάσκαλος θὰ ἐμφανισθῆ στὴν κατάλληλον στιγμή, πρὸ κειμένου νὰ μοῦ δείξη τὸν δρόμο. Συνέχεια
Γνώμην ἔχουν ἅπαντες…
Ἀπὸ τὴν μεταπολίτευση καὶ ἐντεῦθεν ὅλες οἱ κυβερνήσεις ἀποτελοῦν ἕναν κεντρκὸ πολυπλόκαμο πυρῆνα μὲ ξεχωριστὸ ὄνομα καὶ δῆθεν ξεχωριστὴ κατεύθυνση, (Πλήν ἐλαχίστων ἐξαιρέσεων)
Ἕναν κεντρικὸ σχεδιασμὸ, μὲ σκοπὸ νὰ ἐλέγξουν τὸ μεγαλύτερο ποσοστὸ τῶν πολιτῶν-ψηφοφόρων.
Ὅλες οἱ κυβερνήσεις ἀκολούθησαν καὶ ἀκολουθοῦν τὸ ἴδιο σχέδιο καἰ ἡ μία σταθερὰ προετοίμασε τὸ ἔδαφος γιὰ τὴν ἐπομένη (συμπεριλαμβανομένης ὁλοκλήρου τῆς Ἀριστερᾶς).