Ἔχω ἐδῶ καὶ χρόνια μία σημαία στὸν ἐξώστη μου.
Οὔτε ποὺ σκέφθηκα ποτὲ πὼς θὰ μποροῦσα νὰ τὴν ἀφαιρέσω διότι κάποιον θὰ ἐνοχλοῦσε…
Οὔτε καὶ μὲ ἐνδιέφερε τὸ ἐὰν θὰ ἐνοχλοῦσε κάποιον…
Κυρίως ἀπὸ τότε ποὺ αἰσθάνθηκα πὼς ἡ Πατρίδα μας εἶναι ὑπὸ κατοχήν, δίχως φυσικὰ πλέον οἱ κατακτητὲς νὰ κρατοῦν τὰ προσχήματα, ἀπεφάσισα νὰ μὴν φύγῃ ἡ σημαία ἀπὸ τὸν ἐξώστη μου, ἔως τῆς ἀπελευθερώσεῶς μας.
Καὶ θεωρῶ πὼς εἶναι δικαίωμά μου νὰ πιστεύω ὅπου θέλω, ἐφ΄ ὅσον εἶναι καὶ δικό σου δικαίωμα νὰ πιστεύῃς ἐκεῖ ποὺ πιστεύεις.
Ἄρα θεωρῶ πὼς ἡ σημαία μου μπορεῖ νὰ κυματίζῃ ΣΤΟΝ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ἐξώστη, διότι αὐτὸ κατ’ ἐμὲ παραμένει ἕνα καὶ μοναδικὸν σύμβολον ἐνώσεως τῶν Ἑλλήνων κι ὄχι διαχωρισμοῦ… Συνέχεια
Ἀρχεῖα κατηγορίας: παιδεύομαι καί ἐκπαιδεύομαι
Τὸ ἐχθές.
Συχνὰ συζητῶ μὲ φίλους γιὰ τὰ λάθη μας.
Τὰ προσωπικά, τὶς ἀνάποδες ἐπιλογές μας, τὰ στραβοπατήματα…
Οἱ περισσότεροι λοιπὸν φίλοι μου εἶναι ἀκόμη καὶ σήμερα, συνήθως ἀρκετὰ χρόνια μετά, πολὺ θυμωμένοι μὲ τὰ λάθη τοῦ παρελθόντος.
Εἶναι τόσο θυμωμένοι, ποὺ ἀδυνατοῦν νὰ ἀντιμετωπίσουν ἀκόμη καὶ τώρα τὰ λάθη ἐκεῖνα ὡς μαθήματα ἤ ὡς σκαλοπάτι γιὰ νὰ ἀνέβουν λίγο ὑψηλότερα… Συνέχεια
Περὶ ποινῶν.
Περισσότερον καὶ ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ θρηνοῦν διὰ τὴν κατάργησιν τῆς θανατικῆς ποινῆς, θὰ πρέπει νὰ θρηνήσωμε διὰ τὴν κατάργησιν τῶν διαφόρων ἄλλων σωματικῶν ποινῶν, μακαρίζοντες -τοὐλάχιστον δι᾿ αὐτὸ- τοὺς πιστοὺς τοῦ κορανίου…
Θρηνήσωμεν! Συνέχεια
Ὑπάρχει ἐγκυμοσύνη καὶ τὸ κυοφορούμενον ἔμβρυον εἶναι τὸ τέρας ποὺ θὰ μᾶς κατασπαράξῃ.
Τὸ παρακάτω ἀφορᾷ σὲ μίαν σοβαρὴ διαδικτυακὴ σύγκρουσιν, μὲ φίλο, πολὺ κοντινό μου.
Ἡ σύγκρουσις φυσικὰ ὁδήγησε σὲ ῥήξιν. Ἀνεπανόρθωτη.
Ὄχι διότι ἔχουμε νὰ κάνουμε μὲ κάποιον ποὺ δὲν ἀντιλαμβάνεται, ποὺ δὲν νοιώθει, ποὺ δὲν κατανοεῖ ἀλλὰ διότι ἔχουμε νὰ κάνουμε μὲ κάποιον, ποὺ εἶτε λόγῳ τῶν συνθηκῶν, εἶτε λόγῳ τῆς δικῆς του «διαλλακτικῆς» στάσεως, ἀποφασίζει σιγὰ σιγὰ νὰ «παρακάμπτῃ» βασικὲς ἀρχές, ποὺ ἔχουν νὰ κάνουν μὲ τὶς ἀρχές μας σὰν ἄτομα. Συνέχεια
Ζωγραφίζοντας…
Ζωγράφισε τὴν κάθε ἡμέρα…
Ἐσύ… Μὲ τὰ χρώματα ποὺ σοῦ ταιριάζουν…
Μὲ τὸ φῶς ποὺ θέλεις νὰ ἔχῃ…
Μὲ τὴν ὁρμὴ ποὺ χρειάζεσαι… Συνέχεια
Ἡ ἀνάγκη…
«Ἔπεσα» κυριολεκτικῶς ἐπάνω σὲ αὐτὴν τὴν φωτογραφία καὶ ἐλυπήθην…
Ναί, εἶναι μία πραγματικότης, διόλου νέα, ἀλλὰ ὑπαρκτὴ καὶ ἀναγκαία πλέον…
Ναί, πρέπει νὰ ἐπιβιώσουμε, μὲ ἄλλες προτεραιότητες… Συνέχεια
