Δὲς τὸν Ἥλιο ποὺ κρύβεται πίσω τους…
Μὴ βλέπεις τὴν συννεφιά, δὲς τὸ Φῶς ποὺ ἔρχεται…
Μὴ βλέπεις τὶς σκιές, δὲς τὰ πρόσωπα καὶ τὶς εἰκόνες στὶς πραγματικές τους διαστάσεις… Ὄχι στὶς πρόσκαιρες…
Τὰ νέφη πάντα εἶναι περαστικά…
Τὸ Φῶς εἶναι ἰσχυρότερον κι ἀνίκανα τὰ πάντα νὰ μᾶς τὸ ἀποκρύψουν γιὰ πολύ…
Κάθε τὶ ποὺ μπαίνει ἀνάμεσα σὲ ἐμᾶς καὶ τὸ Φῶς εἶναι καταδικασμένο σὲ Θάνατο…
Ἡ πορεία μας εἶναι μία… Καθαρή… Ξεκάθαρη… Συνέχεια
Χαμένες εὐκαιρίες, λέξεις ποὺ δὲν εἰπώθησαν ποτέ, συναισθήματα ποὺ δὲν ἐκφράστηκαν, ἀποφάσεις ποῦ δὲν πάρθηκαν, δεσμεύσεις ποὺ δὲν τηρήθηκαν….
…μιὰ ζωὴ ποὺ δὲν ζήσαμε …. Συνέχεια
Κάποιοι, κάπου, τὰ γατιὰ τὰ πνίγουν σὲ σκάφες μὲ νερό καὶ σὲ κουβάδες. Γιὰ νὰ μὴ μεγαλώσουν καὶ νιαουρίζουν καὶ ἐρωτεύονται καὶ κάνουν κι᾿ ἄλλα γατιά.
Κάποιοι, κάπου, ἔχουν μπερδέψει τὰ ὄνειρα καὶ τοὺς ἐφιάλτες των μὲ τὰ γατιά.
Κι᾿ ὅπως πᾶνε νὰ τὰ πνίξουν, ἐκεῖνα βγάζουν τιγρήσια νύχια καὶ τοὺς τραβοῦν βαθειὰ στὸ Μαῖλστρομ τῶν ὀνείρων καὶ τῶν ἐφιαλτῶν, τῶν ὁραμάτων καὶ τῶν φαντασιώσεων. Συνέχεια
…Παθιασμένος ἔρωτας τοῦ Ἐγκελάδου καὶ τῆς Κεφαλλονιᾶς…
…Ἔρωτας-μάχη!!
Ὅπως πάντα… ἡ ὀμορφιὰ θὰ νικήσει!!!!! Συνέχεια
Καὶ οὔτε πρέπει νὰ σβήνονται.
Ἡ ἀσθενική μας μνήμη εἶναι πολλὲς φορὲς ἡ αἰτία πολλῶν κακῶν.
Δὲν λέω πὼς πρέπει νὰ τὰ ἀναμασσοῦμε διαρκῶς…
Λέω πὼς πρέπει νὰ τὰ ἀνασύρουμε στὴν μνήμη μας, πάντα, ὅταν χρειάζεται, γιὰ νὰ μποροῦμε νὰ λαμβάνουμε, βασιζόμενοι στὴν ἐμπειρία καὶ στὴν γνῶσιν ποὺ μᾶς ἔδωσαν, ὅλο καὶ ὀρθότερες ἀποφάσεις. Συνέχεια
Καὶ ἄνοιξα τὰ μάτια μου νὰ δῶ τὸν Ἥλιο…
Καὶ θαύμασα τὴν νέα ἡμέρα…
Καὶ συνειδητοποίησα πὼς αὐτὴ ἡ στιγμή, ἡ μοναδική, ἡ ἀτελείωτη εἶναι τὸ δικό μου στίγμα στὴν αἰωνιότητα… Συνέχεια
