«Ῥατσιστὴς» καὶ «φασιστὴς» δὲν εἶναι ἐκεῖνος ποὺ λέγει ἀνέκδοτα διὰ τοὺς Ποντίους, τοὺς Ἰουδαίους καὶ τοὺς Σκώτους.
Οὔτε ἐκεῖνος ποὺ στήνει τὴν Κυριακὴν τοῦ Πάσχα ἕνα ἀνδρείκελον καὶ τὸ μπουρλοτιάζει.
Οὔτε κἂν ἐκεῖνος ποὺ κάποιες ἀπόκριες ἐντύθη Γερμανὸς φαντάρος. Συνέχεια
Ἀρχεῖα κατηγορίας: παιδεύομαι καί ἐκπαιδεύομαι
Ὅταν κάτι δὲν προχωρᾷ…
Σημαίνει πὼς πρέπει νὰ τὸ ἐπανεξετάσω…
Τὸ «κάθε ἐμπόδιον γιὰ καλό», δὲν εἶναι κάτι ποὺ πρέπει νὰ ξεχνᾶμε… Συνέχεια
Ὁ Ἥλιος κάθε ἡμέρα χαμογελᾶ… ἀκόμη κι ἐξ …ἀντανακλάσεως!
Εἶναι ἐκεῖ κάθε πρωΐ γιὰ νὰ μᾶς θυμίσῃ πὼς ἡ ἡμέρα ξεκινᾶ…
Πὼς πάλι καὶ πάλι καὶ πάλι θὰ ἀρχίσῃ τὸ «μακρύ του ταξείδι» γιὰ νὰ σκορπίσῃ μὲ πάθος ὅλην τὴν ἐνέργειά του στὸν κόσμο μας…
Ἕνας ἐραστὴς τῆς ζωῆς, ἕνας ἀέναος ταξειδευτής, ἕνας ἀσταμάτητος ἐξερευνητὴς τῶν συμπαντικῶν διαδρομῶν, ποὺ ταὐτοχρόνως δὲν ἐπιτρέπει σὲ κάποιο νέφος ἤ κάποιο ἐμπόδιο ἤ κάποιον ἐξωτερικὸ παράγοντα νὰ ἀνακόψῃ τὴν πορεία του… Ὁρμητικὸς ἐραστὴς τοῦ ἀγνώστου, ἀειθαλὴς καὶ ἄοκνος… Συνέχεια
Ἔχουν καὶ οἱ σχέσεις χαρακτήρα…
Ἔχουν καὶ οἱ σχέσεις τὸ χαρακτήρα τους…
Ἀλλες εἶναι ἤσυχες καὶ γλυκὲς… Θυμίζουν τζάκι καὶ σπιτικὴ μαρμελάδα.
Ἀλλες ποὺ δὲν ἔχω ὄνομα γι αὐτές, εἶναι ἐκεῖνες που κρατοῦν μόνον ἐπειδὴ ὑπάρχουν οἱ ἀναμνήσεις ἀπὸ τὸ παρελθόν, ποὺ εἶναι πιὸ ἰσχυρὲς ἀπὸ τὸ μέλλον τὸ ἀβέβαιο καὶ καταφεύγει κάποιος σ’ αὐτές, ἐλπίζοντας ὅτι ἄν τὶς ῥίξει μὲ τὴν χούφτα ἐπάνω στὸ τέλμα τοῦ Συνέχεια
Βασικοὶ κανόνες …ἐπιβιώσεως.
Πρὸ μερικῶν μηνῶν δημοσιεύσαμε τὸ κείμενον μὲ τίτλο:
Πράγματι, τὰ καλλίτερα πράγματα τὰ ἔμαθα στὸ νηπιαγωγεῖο.
Σήμερα λοιπὸν ἐπανέρχομαι.
Οἱ πρῶτοι κανόνες ποὺ μαθαίνουμε στὴν ζωή μας, πρὸ κειμένου νὰ ἐνταχθοῦμε σὲ μίαν κοινωνία, εἶναι οἱ ἴδιοι ποὺ μαθαίνουμε στὸ Συνέχεια
ὁ ζητιάνος
γράφει ο Άκης κουστουλίδης
Άλλη μια μέρα πέρασε στο ίδιο μοτίβο της φύσης.
Η νύχτα άρχισε σιγά – σιγά να σβήνει μία – μία τις αχτίδες φωτός απλώνοντας όλο της το μυστήριο .
Το σκοτάδι έκρυψε το μοναδικό μονοπάτι που συνδέει τον κόσμο με το κατώφλι της καλύβας και ο ζητιάνος άναψε ένα κεράκι για να μπορεί να βλέπει την πανέμορφη ασχήμια της καλύβας του.
Έβγαλε από την σακούλα του ένα κουλούρι που του είχε δώσει το πρωί μια γριούλα, έριξε στο ποτήρι του λίγο κρασί, κοίταξε για λίγο τ΄αστέρια από τις χαραμάδες της καλύβας του, μονολόγησε ένα ευχαριστώ και άρχισε το πρώτο και τελευταίο γεύμα της μέρας του.