ὁ ζητιάνος

 Άλλη μια μέρα πέρασε στο ίδιο μοτίβο της φύσης.

 Η νύχτα άρχισε σιγά – σιγά να σβήνει μία – μία τις αχτίδες φωτός απλώνοντας όλο της το μυστήριο .

 Το σκοτάδι έκρυψε το μοναδικό μονοπάτι που συνδέει τον κόσμο με το κατώφλι της καλύβας και ο ζητιάνος άναψε ένα κεράκι για να μπορεί να βλέπει την πανέμορφη ασχήμια της καλύβας του.

 Έβγαλε από την σακούλα του ένα κουλούρι που του είχε δώσει το πρωί μια γριούλα, έριξε στο ποτήρι του λίγο κρασί, κοίταξε για λίγο τ΄αστέρια από τις χαραμάδες της καλύβας του, μονολόγησε ένα ευχαριστώ και άρχισε το πρώτο και τελευταίο γεύμα της μέρας του.

Βρὲ Ξηρέ, δέν κάνεις μερικά μαθήματα …πατριωτισμοῦ καί μνήμης στούς δικούς σου;

Βεβήλωσις κι ἄλλων ἀγαλμάτων.
Ἀγάλματα ἡρώων τοῦ 1821 κυρίως στὸ στόχαστρο τῶν ἀνεγκεφάλων…
Αὐτοὶ ποὺ βεβηλώνουν τὰ ἀγάλματα ὅμως ἀποκλείεται νὰ εἶναι Ἕλληνες ἤ Ἑλληνογενεῖς. Συνέχεια →

Οἱ σχέσεις μας μὲ τοὺς ἄλλους.

Οἱ ἄνθρωποι γύρω μας λειτουργοῦν σὰν μέσον ἐκπαιδεύσεώς μας.
Θέλουμε δὲν θέλουμε ἐκπαιδευόμεθα καθημερινῶς ἀλλὰ καὶ ἐκπαιδεύουμε. Συνέχεια →

Κάνω αὐτὸ ποὺ πρέπει…

Κατὰ τὴν ἠθική μου, τὴν κρίσιν μου καὶ τὴν αἴσθησιν τοῦ δικαίου ποὺ ἔχω καὶ συνεχίζω.
Δὲν κυττῶ τὸ ἐὰν οἱ ἄλλοι συμφωνοῦν μαζύ μου.
Οὔτε μὲ ἀπασχολεῖ τὸ ἐὰν τοὺς ἀρέσῃ αὐτὸ ποὺ κάνω.
Ἔτσι κι ἀλλοιῶς ὅλες μου οἱ πράξεις ἀφοροῦν ΜΟΝΟΝ στὴν δική μου ζωή, ὄχι στῶν ἄλλων. Συνέχεια →

Σήμερα ἐσκέφθης πώς ΜΠΟΡΕΙΣ;

ΣΗΜΕΡΑ σκέφτηκες ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙΣ:

νά κάνῃς τόν ἑαυτό σου νά ἀξίζῃ ὅλο καί περισσότερο;

νά δώσῃς ποιότητα στήν ζωή σου; Συνέχεια →

Διόδια καὶ «Σύρματα στὰ Λειβάδια».

Τὸ ἐμβληματικὸν σύνθημα «laissez faire», ἀποτελεῖ τὸ πρωταρχικόν, τὸ ἀρχέγονον ἀπαίτημα τοῦ Φιλελευθερισμοῦ.
Ἐσχάτως, σὲ τούτην τὴν γωνιὰν ὅπου ἔζησαν περιπετειωδῶς οἱ κατ᾿ ἐξοχὴν ἐφευρέται τῆς ἐλευθερίας τοῦ ἐπιχειρεῖν, οἱ Ἕλληνες, σκαιῶς παραβλέπεται τὸ δεύτερον σκέλος τοῦ συνθήματος-ἀπαιτήματος. Συνέχεια →