Μιὰ Ἀρχαία Κινεζικὴ ἱστορία λέει ὅτι μιὰ ἀόρατη κόκκινη κλωστὴ συνδέει ὅλους ἐκείνους ποὺ προορίζονται γιὰ νὰ συναντηθοῦν, ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὸν χρόνο, τὸν τόπο, ἤ τὶς περιστάσεις. Τὸ νῆμα μπορεῖ νὰ τεντώσῃ ἢ νὰ μπερδευθῇ, ἀλλὰ ποτὲ δὲν σπάει…
Πολλὲς φορὲς δύο ἐπιφανειακὰ ἄσχετα μεταξύ τους γεγονότα, ποὺ δὲν μποροῦν νὰ ἐρμηνευθοῦν, μπορεῖ νὰ συνδέονται καὶ νὰ ἔχουν Συνέχεια
«Ῥατσιστὴς» καὶ «φασιστὴς» δὲν εἶναι ἐκεῖνος ποὺ λέγει ἀνέκδοτα διὰ τοὺς Ποντίους, τοὺς Ἰουδαίους καὶ τοὺς Σκώτους.
Οὔτε ἐκεῖνος ποὺ στήνει τὴν Κυριακὴν τοῦ Πάσχα ἕνα ἀνδρείκελον καὶ τὸ μπουρλοτιάζει.
Οὔτε κἂν ἐκεῖνος ποὺ κάποιες ἀπόκριες ἐντύθη Γερμανὸς φαντάρος. Συνέχεια
Σημαίνει πὼς πρέπει νὰ τὸ ἐπανεξετάσω…
Τὸ «κάθε ἐμπόδιον γιὰ καλό», δὲν εἶναι κάτι ποὺ πρέπει νὰ ξεχνᾶμε… Συνέχεια
Εἶναι ἐκεῖ κάθε πρωΐ γιὰ νὰ μᾶς θυμίσῃ πὼς ἡ ἡμέρα ξεκινᾶ…
Πὼς πάλι καὶ πάλι καὶ πάλι θὰ ἀρχίσῃ τὸ «μακρύ του ταξείδι» γιὰ νὰ σκορπίσῃ μὲ πάθος ὅλην τὴν ἐνέργειά του στὸν κόσμο μας…
Ἕνας ἐραστὴς τῆς ζωῆς, ἕνας ἀέναος ταξειδευτής, ἕνας ἀσταμάτητος ἐξερευνητὴς τῶν συμπαντικῶν διαδρομῶν, ποὺ ταὐτοχρόνως δὲν ἐπιτρέπει σὲ κάποιο νέφος ἤ κάποιο ἐμπόδιο ἤ κάποιον ἐξωτερικὸ παράγοντα νὰ ἀνακόψῃ τὴν πορεία του… Ὁρμητικὸς ἐραστὴς τοῦ ἀγνώστου, ἀειθαλὴς καὶ ἄοκνος… Συνέχεια
Ἔχουν καὶ οἱ σχέσεις τὸ χαρακτήρα τους…
Ἀλλες εἶναι ἤσυχες καὶ γλυκὲς… Θυμίζουν τζάκι καὶ σπιτικὴ μαρμελάδα.
Ἀλλες ποὺ δὲν ἔχω ὄνομα γι αὐτές, εἶναι ἐκεῖνες που κρατοῦν μόνον ἐπειδὴ ὑπάρχουν οἱ ἀναμνήσεις ἀπὸ τὸ παρελθόν, ποὺ εἶναι πιὸ ἰσχυρὲς ἀπὸ τὸ μέλλον τὸ ἀβέβαιο καὶ καταφεύγει κάποιος σ’ αὐτές, ἐλπίζοντας ὅτι ἄν τὶς ῥίξει μὲ τὴν χούφτα ἐπάνω στὸ τέλμα τοῦ Συνέχεια
Πρὸ μερικῶν μηνῶν δημοσιεύσαμε τὸ κείμενον μὲ τίτλο:
Σήμερα λοιπὸν ἐπανέρχομαι.
Οἱ πρῶτοι κανόνες ποὺ μαθαίνουμε στὴν ζωή μας, πρὸ κειμένου νὰ ἐνταχθοῦμε σὲ μίαν κοινωνία, εἶναι οἱ ἴδιοι ποὺ μαθαίνουμε στὸ Συνέχεια
