Ὀμίχλη καί καταχνιά;

Σήμερα ξημέρωσε μία ἡμέρα θολή. Πολὺ θολή.
Γύρω στὶς 8:30, φίλος, κατέβαινε κεντρικὸ δρόμο τῆς πόλεῶς μας καὶ εἶδε αὐτὴν τὴν εἰκόνα:

Δὲν ἦταν σούρουπο… Πρωΐ πρωΐ λέει…
Κατὰ τοὺς ἐπιστήμονες ὀφείλεται, ὡς φαινόμενον, στὶς ἐξατμίσεις λόγῳ ὑψηλῶν θερμοκρασιῶν, σὲ συνδυασμὸ μὲ τὶς χαμηλὲς θερμοκρασίες τῶν θαλασσίων ὑδάτων.

Ἐμέναν πάλι μοῦ φαίνεται πὼς ἀπεικονίζει τὴν δική μας αἰισθηματικὴ καὶ νοητικὴ κατάστασιν…
Ἕνα ἀνακάτεμα «ὑλικῶν», ὀνείρων, φόβων, σκέψεων, ἐπιθυμιῶν καὶ παθῶν τὰ μυαλά μας καὶ τὸ σῶμα μας… Συνέχεια →

Οἱ πραγματικὲς Σχέσεις.

Πολλοὶ ἄνθρωποι κτίζουν σχέσεις ἐπάνω σὲ ἀπωθημένα.
Ἔτσι θεωροῦν ὅτι εἶναι ἐπιτυχία τὸ νὰ ἔχουν τὸ «ἐπάνω χέρι» στὶς σχέσεις.
Πάντα θὰ εὑρεθῇ κάποιος ποὺ θὰ συνάψῃ αὐτὸ τὸ σιωπηρὸ συμβόλαιο τῆς ὑποταγῆς. Συνέχεια →

Πόσο θύμα εἶναι τό θύμα;

Θύμα…
Θύματα…
Ἀγαθοί, δυστυχεῖς, πλανεμένοι… Σωστά… Ὑπάρχουν πολλὰ θύματα γύρω μας…
Ὅλοι μας κατὰ καιροὺς ἔχουμε πέσῃ θύματα στὶς ὀρέξεις ἐπιτηδείων… Συνέχεια →

Διὰ τῆς βίας πολιτισμός…

Πολιτισμὸς δὲν εἶναι αὐτὰ ποὺ μᾶς ὁρίζουν οἱ ἄλλοι γιὰ πολιτισμό.
Πολιτισμὸς δὲν εἶναι τὸ Μέγαρο ἤ κάποιος παίδαρος…
Πολιτισμὸς δὲν εἶναι ἡ μουσικὴ τῶν Εὐρωπαίων ἤ τῶν Κινέζων ἤ τῶν Σομαλῶν.
Πολιτισμὸς εἶναι ὁ σεβασμός.
Πολιτισμένος ἄνθρωπος εἶναι αὐτὸς ποὺ εἶναι ἐλεύθερος.
Πολιτισμένος ἄνθρωπος εἶναι αὐτὸς ποὺ μπορεῖ νὰ ἀκούῃ τὰ πάντα καὶ νὰ ἀπολαμβάνῃ αὐτὰ ποὺ ἀγαπᾷ…
Πολιτισμὸς εἶναι ἡ παράδοσις καὶ ἡ ἀνάδειξίς της. Συνέχεια →

Μία ἀόρατος κλωστή…

Μιὰ Ἀρχαία Κινεζικὴ ἱστορία λέει ὅτι μιὰ ἀόρατη κόκκινη κλωστὴ συνδέει ὅλους ἐκείνους ποὺ προορίζονται γιὰ νὰ συναντηθοῦν, ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὸν χρόνο, τὸν τόπο, ἤ τὶς περιστάσεις. Τὸ νῆμα μπορεῖ νὰ τεντώσῃ ἢ νὰ μπερδευθῇ, ἀλλὰ ποτὲ δὲν σπάει…

Πολλὲς φορὲς δύο ἐπιφανειακὰ ἄσχετα μεταξύ τους γεγονότα, ποὺ δὲν μποροῦν νὰ ἐρμηνευθοῦν, μπορεῖ νὰ συνδέονται καὶ νὰ ἔχουν Συνέχεια →