Σήμερα ξημέρωσε μία ἡμέρα θολή. Πολὺ θολή.
Γύρω στὶς 8:30, φίλος, κατέβαινε κεντρικὸ δρόμο τῆς πόλεῶς μας καὶ εἶδε αὐτὴν τὴν εἰκόνα:
Δὲν ἦταν σούρουπο… Πρωΐ πρωΐ λέει…
Κατὰ τοὺς ἐπιστήμονες ὀφείλεται, ὡς φαινόμενον, στὶς ἐξατμίσεις λόγῳ ὑψηλῶν θερμοκρασιῶν, σὲ συνδυασμὸ μὲ τὶς χαμηλὲς θερμοκρασίες τῶν θαλασσίων ὑδάτων.
Ἐμέναν πάλι μοῦ φαίνεται πὼς ἀπεικονίζει τὴν δική μας αἰισθηματικὴ καὶ νοητικὴ κατάστασιν…
Ἕνα ἀνακάτεμα «ὑλικῶν», ὀνείρων, φόβων, σκέψεων, ἐπιθυμιῶν καὶ παθῶν τὰ μυαλά μας καὶ τὸ σῶμα μας… Συνέχεια



Πολιτισμὸς δὲν εἶναι αὐτὰ ποὺ μᾶς ὁρίζουν οἱ ἄλλοι γιὰ πολιτισμό. 