Καί τί σημαίνει τελικῶς Ἄνθρωπος; Γιατί δέν στεκόμαστε στό ἁπλούστερον; Μήπως εἶναι Ἄνθρωπος τό κάθε τί ἤ ὁ καθείς; Ἤ μήπως Ἄνθρωπος σημαίνῃ κάτι πολύ συγκεκριμένον;
Θέλω δὲν θέλω, θὰ καταφύγω στὸν Ἀριστοτέλη.
Εἶναι βλέπετε ὁ μοναδικὸς πλήρης ὁρισμὸς τοῦ Ἀνθρώπου καταγεγραμμένος ἀπὸ τὸν παπποῦ.
Καί γιατί νά ἀνατρέξω στόν παπποῦ Ἀριστοτέλη κι ὄχι σέ πιό σύγχρονες θεωρήσεις;
Μήπως διότι ὁ μόνος πού χρησιμοποίησε τήν ἀπόδειξι εἶναι αὐτός;
Συνέχεια
Ἡ διάδοσις τῶν ἰδεῶν, τῶν ἰδεῶν ὅμως ἐκείνων ποὺ ἀναγάγουν τὸν ἄνθρωπο σὲ Ἄνθρωπο, ἦταν πάντα κάτι πάρα πολὺ ἐπικίνδυνο γιὰ τὴν κρατούσα τάξι. Εἶτε αὐτὴ ἡ τάξις ἦταν ἱερατεῖο, εἶτε αὐτοκράτωρ, εἶτε δημοκρατία …κάτι. Γενικῶς, τὸ κάθε σύστημα ἐπιθυμεῖ νὰ γνωρίζῃ καὶ νὰ ἐλέγχῃ μὲ ὅλους τοὺς δυνατοὺς τρόπους, τοὺς ὑπηκόους, πολῖτες, λαούς του. Εἶναι ἀδιανόητον νὰ ἐπιτραπῇ ἐλευθέρα διακίνησις ἰδεῶν, σκέψεων, ὀνειροδομήσεως.
Σήμερα, στὸν πλανήτη Γῆ καὶ κυρίως στὶς χῶρες ἐκεῖνες ποὺ ἐπισήμως ἔχει πρὸ πολλοῦ ἐπικρατήσῃ ἡ γραμμὴ τῆς νέας (καὶ παλαιᾶς) τάξεως πραγμάτων, εἶναι δεδομένον πὼς ὅσο περισσότερο ἐλεύθερο θὰ καθιστοῦσε μία ἰδέα ἤ μία σκέψις ἤ μία δράσις τὸν ἄνθρωπο, τόσο περισσότερο θὰ πολεμηθῇ καὶ θὰ συκοφαντηθῇ.
Διόλου ὅμως δὲν πρέπει νὰ μᾶς πονᾷ ἤ νὰ μᾶς τρομάζῃ αὐτό. Διότι ἀκριβῶς ἐκεῖ εἶναι καὶ ἡ ἀπάντησις τῶν ἐρωτημάτων μας… Συνέχεια
Εἶναι περισσότερο ἀσφαλές…
Εἶναι κάτι γνώριμο… Κάτι γνωστό… Κι ἄς πονᾷ ἀρκετά…
Εἶναι κάτι ποὺ οὔτως ἤ ἄλλως δὲν εἶναι ζήτημα τοῦ συνειδητοῦ μας ἀλλὰ τοῦ ὑποσυνειδήτου μας.
Καὶ συμβαίνει… Σὲ ὅλους μας, ἀναλόγως τῆς στιγμῆς, τῆς ἐποχῆς καὶ τῶν δεδομένων…
Κάπου λοιπὸν εἶχα διαβασῃ πὼς εἴμαστε ὅ,τι τρῶμε…
Καὶ εἴμαστε… Διότι ὅταν τρῶς πλαστικά, πλαστικὸς γίνεσαι….
Ὅμως αὐτὸ ποὺ δὲν γνωρίζουμε εἶναι πὼς καὶ οἱ σκέψεις μας εἶναι αὐτὲς ποὺ δημιουργοῦν τὸ αὔριό μας.
Ἐὰν σταθοῦμε καὶ ἀναλογισθοῦμε τὸ χθές μας, τότε πολὺ εὔκολα θὰ συνειδητοποιήσουμε πὼς τὸ σήμερά μας εἶναι ἀποτέλεσμα τῶν σκέψεων ποὺ κάναμε ἐχθές.
Συνέχεια
Παράλογο δεν είναι το να μη μπορείς να ξεχάσεις… αλλά το να θέλεις να θυμάσαι…
Παράλογον, κατὰ τὰ συνήθη, δὲν εἶναι τὸ νὰ μὴ μπορῇς νὰ ἀφήσῃς πίσω σου μνῆμες, καταστάσεις, γεγονότα…
Παράλογον εἶναι νὰ θέλῃς νὰ τὰ κουβαλᾷς…
Ὄχι σὰν βάρη…
Σὰν μνῆμες, σὰν τροφοδότες… Σὰν πηγὴ γνώσεως καὶ σοφίας…
«Εἶδα ἕνα ὄνειρο… ὁ Θεὸς ὑπέγραψε ἕνα ὁμόλογο μὲ τὴν Ἐλευθερία τῆς Ἑλλάδος. Καὶ ὁ Θεὸς δὲν παίρνει πίσω τὴν ὑπογραφή του…»
Θεόδωρος Κολοκοτρώνης – Αρχές του Αγώνα για την Ελληνική Ανεξαρτησία.
Ήταν το πρώτο ομόλογο που οι γερμανοτσολιάδες απόγονοι του Τσολάκογλου «κούρεψαν» τον Απρίλιο του 2010, δηλώνοντας την υποτέλειά τους στην Γερμανική οικονομική εισβολή. Απρίλιος … Τον ίδιο μήνα που τα Ναζιστικά στρατεύματα μπήκαν στην Ελλάδα με τα όπλα το 1941.
Σαν μικροομολογιούχοι που μας «κούρεψαν» το Ομόλογο Λευτεριάς, ας πάμε να ζητήσουμε την αποζημίωσή μας …
Συνέχεια
