Ἡ ἰσομέρεια ἀπὸ τὴν Χημεία στὴν κοινωνία.

(στην εικόνα φαίνεται παραστατικά η ισομέρεια, με διατεταγμένα άτομα άνθρακα)

Ἡ σημαντικὴ λεπτομέρεια ποὺ πρέπει νὰ καταλάβουμε εἶναι πὼς ὅταν λέμε ἰσομέρεια ἐννοοῦμε τὴν θέσι ποὺ λαμβάνει ἕνα ἄτομο στὸν χῶρο του, ὅταν φυσικὰ συζητᾶμε γιὰ τὸν ἴδιον ἀριθμὸ ἀτόμων σὲ διαφορετικὰ μόρια. (Γιὰ τὸ εἰκονιζόμενον παράδειγμα ἀναφερόμεθα σὲ πέντε ἄνθρακες, σὲ διαφορετικὲς διατάξεις.)

Αὐτὸ ὅμως σημαίνει πὼς τὰ ἰσομερῆ ἴσως νὰ ἔχουν καὶ θέσεις καθρεπτίσματος μεταξύ των.
Κατ’ ἀντιστοιχίαν δῆλα δῆ, ἄν καὶ στὴν κοινωνία μας μποροῦμε νὰ εὕρουμε ἀνθρώπους μὲ τὰ ἴδια χαρακτηριστικά, ἐν τούτοις αὐτὰ μποροῦν νὰ λειτουργοῦν καὶ ἰσομερῶς. Δῆλα δὴ ἀκόμη καὶ ὡς καθρέπτισμα.

Συνέχεια →

Ἐν ἀναμονῇ στήν γωνία ἤ…;

Κάποτε, ὅταν ἀκόμη ἤμουν στὴν ἐφηβεία, ἕνας ἀγαπημένος δάσκαλος καὶ φίλος, μοῦ ἔλεγε συχνὰ πυκνά: «καλλίτερα νὰ σὲ ὑποτιμοῦν καὶ νὰ σὲ ἀγνοοῦν, παρὰ νὰ σὲ φοβοῦνται»…
Ἔλεγε κι ἄλλα, μὲ τὰ ὁποῖα οὐσιαστικῶς ἀπεδείκνυε πὼς εἶναι προτιμότερον νὰ περιμένῃς τὸν ὅποιον ἐχρθὸ νὰ ξεδιπλώσῃ ὅλα του τὰ ὅπλα, παρὰ νὰ στέκεσαι ἐμπρός του, ἀσάλευτος, δίχως δυνατότητες ἐλιγμῶν καὶ τελικῶς εὔκολος στόχος καὶ ἄμεσα ἀναγνωρίσιμος.

Συνέχεια →

Τὸ νὰ ἀναλαμβάνῃς τὶς συνέπειες τῶν πράξεών σου εἶναι Ἀνάγκη!

Ἡ ἀκινησία εἶναι μία μορφὴ προώρου θανάτου…
Ἡ κίνησις ἐπιφέρει ὅμως καὶ στραβοπατήματα…
Γιὰ αὐτὰ τὰ στραβοπατήματα, ἐὰν ἐμεῖς δὲν μποροῦμε νὰ τὰ ἀποδεκτοῦμε, τότε δὲν διαφέρουμε καὶ πολὺ ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ ἔχουν ἀκινητοποιηθῇ.
Ὅμως τὰ λάθη εἶναι ἀναπόφευκτα γιὰ κάποιον ποὺ κινεῖται.
Καί τότε τί γίνεται; Τά μεταθέτει κάπου ἀλλοῦ; Ἀδιαφορεῖ γιά αὐτά; Ἤ τά χρησιμοποιεῖ ὡς πάτημα γιά νά ἀνεβῆ ἕνα ἀκόμη σκαλοπάτι στήν γνώσι;

Συνέχεια →

Μήπως ξέχασες τόν Κολοκοτρώνη κύριε Βατικιώτη μου;

Εἶδα λοιπὸν τὰ νέα χαρτονομίσματα ποὺ προτείνει κάποιος κύριος Βατικιώτης καὶ …ἐκνευρίστηκα. 

Ἀπὸ τὴν μία ἐμφανίζονται σὲ χαρτονομίσματα οἱ 50 δραχμὲς καὶ οἱ ἐκατό, κι ἀπὸ τὴν ἄλλην χάσαμε τὸν …Κολοκοτρώνη μας, τὸν Καποδίστρια καὶ τὸν …Παπανικολάου! Συνέχεια →

Θέλει Ἀρετὴν καὶ Τόλμην ἡ Ἐλευθερία!

Ἀνδρέου Κάλβου ἀδιαπραγμάτευτες ἀλήθειες…
Ἀπόλυτες…
Δεσμευτικές…

Πῶς θά γίνῃς ἐλεύθερος ἐάν ἔχεις πάθη; Ἐάν δῆλα δή πάσχῃς;
Συνέχεια →

Μόνον ἐὰν μαθαίνουμε ἀπὸ τὰ λάθη μας…

Μποροῦμε νὰ ὀνειρευτοῦμε…
Μόνον τότε δικαιούμαστε νὰ ξαναφτιάξουμε τὸν κόσμο μας ὅπως τοῦ πρέπει κι ὅπως μᾶς πρέπει…
Μόνον τότε ἔχουμε δικαίωμα νὰ περιμένουμε τὸ αὔριο μὲ λαχτάρα…

Κι ἀπὸ τὴν ἄλλην…
Ἐάν δέν μάθω καί ἀπό τά λάθη μου, τότε γιατί νά ὑπάρχουν στήν ζωή μου;
Συνέχεια →