Καθόμασταν λοιπὸν κι ἐμεῖς σὲ ἕνα τραπέζι, ὅπως τόσοι καὶ τόσοι γύρω μας, αύτὲς τὶς ἡμέρες. Στὸ τραπέζι αὐτὸ ἦταν κι ὁ Μάκης.
Τί ἐστί Μάκης; Ἕνας γνωστός, παλαιόθεν, γύρω στὰ πενήντα, οἰκογενειάρχης καὶ ἀνησυχῶν μὲ τὰ δρώμενα τῆς ἐποχῆς μας! Ὅπως δῆλα δή ὅλοι μας.
Καθίσαμε πλάι πλάι καὶ πιάσαμε τὴν κουβέντα. (Τὸ ἔχω τὸ χούι.. Ἀθεράπευτον!)
Κάποιαν στιγμὴ ὁ Μάκης, στὴν προσπάθειά του νὰ μὲ πείσῃ πὼς ὑπάρχουν καὶ καλοὶ δάσκαλοι, μοῦ περιέγραψε μίαν προσωπική του ἐμπειρία, προερχομένη ἀπὸ τὰ γυμνασιακά του χρόνια. Μάλιστα ἰσχυρίστηκε ὁ Μάκης, πὼς ἄν καὶ τὸ σύστημα κρατᾶ σὲ κατάστασιν ὁμηρείας τοὺς δασκάλους, τελικῶς αὐτοί, ἐὰν θέλουν νὰ εἶναι σωστοί, βρίσκουν τρόπους γιὰ νὰ διδάξουν τὶς ἀλήθειες. Συνέχεια
Ἀρχεῖα κατηγορίας: παιδεύομαι καί ἐκπαιδεύομαι
«Μὰ αὐτὸς εἶναι φασίστας!»
Μμμμμ… Αὐτὸ τὸ γράφουν ἀναρχικοί… Οἱ κατ’ ἐξοχὴν φασίστες σήμερα!!!!
Ἀνεφώνησε κάποια γνωστὴ πρὸ ἡμερῶν, ἐν ἐξάλλω καταστάσει!!
Γελοῦσα!
«Τί σημαίνει φασίστας;» ῥώτησα…
«Φασίστας… Ἐσὺ εἶσαι μικρή, ἀνεφώνησε, ῥῶτα κι ἐμένα ποὺ ἔχω φάει τόσο πολὺ ξύλο….»
Εἴπαμε κι ἄλλα πολλά, ἀλλὰ συντόμως ἔπαψα τὶς ἀναφορές μου στὰ πρόσωπα ποὺ τὴν ἐρεθιζαν!!! Δὲν εἶχε νόημα.
Πῶς θά μπορούσαμε νά συζητήσουμε ὑπό τά πρίσματα πού τό ἔθετε; Συνέχεια
Ἀνάστασις ἤ ἐπ-Ἀνάστασις;
Ἀνάστασις; Ἀνά+ἵσταμαι= ξανὰ στέκομαι ὄρθιος, ξανὰ στέκομαι στὰ πόδια μου.
Ἀνάστασις λοιπόν; Ἤ ἐπ-Ἀνάστασις;
Μᾶλλον ἐπ-Ἀνάστασις θὰ ἔλεγα.
Διότι αὐτὸς ὁἝλλην, αὐτὸς ὁἌνθρωπος κάποτε ἦταν ὀρθὸς κι ἐλεύθερος!
Κάποτε ὅμως… Πολὺ κάποτε… Συνέχεια
Ἔχουμε πόλεμο, ῥεεεεεέ! Δὲν εἶναι ἀστεῖο!
Ἔγραφα προχθὲς γιὰ τὴν ἀνάγκη κάποιων νὰ τὸ πᾶμε ὅλο αὐτὸ ποὺ μᾶς συμβαίνει …πιὸ μαλακά!
Εἶναι πράγματι πολὺ κουραστικὸν νὰ πασkίζῃς νὰ παλέψῃς μὲ αἰώνων τρομοκρατία.
Προσπαθῶ νὰ φανταστῶ πῶς θὰ αἰσθάνθηκε ὁ Κολοκοτρώνης, ὅταν ἔμαθε γιὰ τὶς δράσεις τοῦ Νενέκου καὶ γιὰ τὰ προσκυνοχάρτια: Συνέχεια
Τί σοῦ κάνει ὁ φόβος τοῦ θανάτου;
Ἔβλεπα τὸν Τσᾶβες προχθὲς καὶ συγκινήθηκα βαθύτατα!
Τὶ τὸν θεό του ἐπικαλεῖτο, τί γιὰ τὴν ζωὴ ποὺ ζητοῦσε νὰ τοῦ δοθῇ περισσότερη, τὶ τελεία στάσις μετανοημένου ἦταν αὐτη! Ἡ ἀπόλυτος αὐτοκατάργησις!
Εἰλικρινῶς, μόνον ἐμπρὸς στὸν θάνατο ἀποκαλύπτεται ἡ πραγματική μας ταὐτότης!
Μόνον ὁ φόβος τοῦ θανάτου εἶναι ἱκανὸς νὰ μᾶς μεταμορφώσῃ σὲ ὄντα δίχως βούλησιν καὶ δίχως σθένος!
Κι αὐτὸ ποὺ εἶδα στὸ πρόσωπο τοῦ Τσᾶβες προχθές μὲ ἀπεγοήτευσε! Συνέχεια
Μὰ εἴμαστε βιασμένοι!
Ἡ βία ἔχει ἀλλάξει ῥοῦχα, ἔκφρασιν, ἐμφάνισιν.
Ἔχει φορέσει περούκα, ἔχει βαφτεῖ ὥς πόρνη κι ἔχει ἀλλάξει μέσα ἐπιβολῆς!
Μπαίνει στὶς καρδιές μας καὶ στὰ μυαλά μας μέσα ἀπὸ τὶς ὀθόνες μας, ἀπὸ τοὺς λογαριασμούς μας, ἀπὸ τὶς συναναστροφές μας, ἀπὸ τὰ σχολεῖα μας, ἀπὸ τὰ βιβλία μας, ἀπὸ τὶς πάσῃς λογῆς εἰκόνες μας.
Ναί, ἀντιδροῦμε, ἀλλὰ ἀντιδροῦμε τόσο ὅσο ἀντέχουμε, ὄχι περισσότερο.
Ἢ, ἀκόμη χειρότερα, ἀντιδροῦμε ὅσο ἀντιλαμβανόμεθα! Συνέχεια