Ἀρχεῖα κατηγορίας: ἀφιερώματα

Προφύλαξε τὸ ὄνειρό σου ἀπὸ τὴν ἰδεοκτονία.

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Σήμερα καταλαβαίνεις πόσο εὐλογημένος εἶσαι.
Μέσα σου ὑπάρχει ἔνα ὄνειρο ποὺ τὸ διατηρεῖς στὸ ἱερὸ καταφύγιο τῆς ψυχῆς σου.
Τὶς στιγμὲς τοῦ ἐνθουσιασμοῦ ξεχειλίζεις ἀπὸ δύναμι καὶ αὐτοπεποίθησι γιὰ τὶς χρυσὲς δυνατότητες ποὺ ξετυλίγονται ἐμπρός σου. Συνέχεια →

Καὶ ὁ Κωνσταντῖνος Κανάρης θῦμα πολιτικῆς καὶ ἀστυνομικῆς μικρονοίας.

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Μπορεί η κρατική (και πολιτική) μικρόνοια να σταθεί εμπόδιο, να τιμηθεί από ιδιώτες ένας διακεκριμένος πολίτης, ένας μοναδικός ήρωας, ένας ανιοδοτελής πολιτικός οικουμενικής αποδοχής;
Ένα τέτοιο άγνωστο περιστατικό του 1861- 62, με κεντρική προσωπικότητα τον Κωνσταντίνο Κανάρη, θα αφηγηθούμε σήμερα.
Περί τα μέσα του Δεκεμβρίου του 1861 κάποιοι διακεκριμένοι Αθηναίοι, συνέτρωγαν στο «Ξενοδοχείο του Στέμματος».

Συνέχεια →

Φροντίδα

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Ὅταν φροντίζουμε ἀληθινὰ τὸν ἑαυτό μας, τότε μποροῦμε να φροντίσουμε καλλίτερα καὶ πιὸ οὐσιαστικὰ καὶ τοὺς ἄλλους.
Ὅσο πιὸ εὐαίσθητοι εἴμαστε στὸ νὰ κατανοοῦμε τὶς δικές μας ἀνάγκες, τόσο περισσότερη ἀγάπη καὶ γενναιοδωρία μποροῦμε νὰ δείξουμε ἀπέναντι στοὺς ἄλλους. Συνέχεια →

Ὁ Ἕλλην.

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Ἡ λέξις, ὁ ὅρος, «Ἕλλην» εἶναι σὰν τὴν λέξι «χρυσός».
Δὲν ἐπιδέχεται κανέναν ἐπιθετικὸ προσδιορισμὸ καὶ ἐννοεῖ αὐτὸ ποὺ λέει ἡ λέξις.
Ὅποιος προσπαθήσει νὰ βάλῃ ὁποιοδήποτε ἐπίθετο στὴν λέξι «χρυσός» εἶναι ἀδαὴς περὶ μετάλλων, ἤ ἀπατεών. Συνέχεια →

Ὅταν …μιλᾷ ἡ Φύσις!

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Κάτι τέτοιες εἰκόνες κατισχύσεως τῆς παρθένου -καὶ ὀργιώδους- φύσεως ἐπὶ τῆς ἀνθρωπίνου προσωρινότητος καὶ ματαιοδοξίας πάντοτε μοῦ προκαλοῦσαν δέος, μὰ καὶ συνάμα εὕρισκα σ᾿ αὐτὲς ἕναν περίεργο ρομαντισμό…

 The Old Piano Tree, California

Συνέχεια →