Ἀφοῦ ὁ ‘σοσιαλισμός’ ἐτυμολογεῖται ἀπό τὸ social – δημόσιος θὰ λέγαμε γιατὶ ἡ κοινωνία ἀφορᾷ τοὺς κοινοὺς, τοὺς ὁμοίους δηλαδή – …
…τότε πῶς γίνεται νὰ ὑπάρχει σοσιαλδημοκρατία;
Εἶναι μήπως ἄλλο ὁ σοσιαλισμός καὶ ἄλλο ἡ δημοκρατία;
Εἶναι Ὑβρίδιον ἡ σοσιαλδημοκρατία; Συνέχεια
Ἀρχεῖα κατηγορίας: καταγγελίες
Ὅ,τι ἄφησε στή μέση ὁ Γιωργάκης θά τό ἀποτελειώσῃ ὁ ΣΥ.ΡΙΖ.Α.
Τον Δεκέμβριο του 2008 ενεργοποιήθηκαν τα δίκτυα του Soros … και 10 μήνες μετά την “αυταρχική” κυβέρνηση Καραμανλή …ο κόσμος ψήφισε με ανακούφιση τον κεντροαριστερό Σοσιαλιστή Γιωργάκη Παπανδρέου που είχε βρει και τα λεφτά …
Σήμερα 18 Σεπτεμβρίου ενεργοποιήθηκαν και πάλι τα δίκτυα του Soros , η κυβέρνηση θα Συνέχεια
Τὸ παιχνίδι τῶν δολοφονικῶν προβοκατσιῶν ἀρχίζει νὰ χονδραίνῃ.
Τὸ πρῶτο ποὺ πρέπει νὰ κάνουμε αὐτὲς τὶς πονηρὲς ἡμέρες, εἶναι νὰ ἔχουμε τεντωμένα αὐτιὰ καὶ μάτια.
Παγίδες παντοῦ, σὲ κάθε στροφή, σὲ κάθε πλρηφορία…
Κι ἐμεῖς θύματα, γιὰ κάποιους… Ὄχλος βλέπετε…
Μὰ δὲν εἶναι ἔτσι… Μποροῦμε νὰ τὸ ξεπεράσουμε μὲ λίγη προσοχή. Μποροῦμε νὰ μὴν «τσιμπήσουμε» τὸ δόλωμα. Συνέχεια
Σκιζοφρένεια.
Όχι δεν είναι αυτοί σχιζοφρενείς. Σχιζοφρενείς είμαστε όλοι εμείς που επιμένουμε να λαδώνουμε τις θεριζοαλωνιστικές μηχανές του συστήματος πληρώνοντας ό,τι μας ζητήσουν. Πληρώνουμε την κηδεία, το φέρετρο και τον τάφο μας πριν ακόμα πεθάνουμε. Είμαστε κιόλας νεκροί και δεν λέμε να το καταλάβουμε. Μια Ελλάδα στον δρόμο σε προκαθορισμένες απεργίες από τα συνδικάτα για τα οικονομικά και εργασιακά δικαιώματα αλλά ουδείς στο δρόμο για το δέντρο που στέκει στην αυλή και θα φορολογηθεί επειδή σου δίνει το καρπό του να τραφείς. Μάς παίρνουν το δάσος και η μάζα επιμένει να κοιτάει εγωιστικά την δική της επιβίωση. Ουδείς από αυτούς έχει σκεφτεί ότι και τα εργασιακά δικαιώματά του να κατοχυρωθούν δεν θα έχει τόπο να σταθεί. Βουλιάζουν το πλοίο και τα εκλογικά ποσοστά (λέγονται και πολίτες) να παλεύουν μέσα στον χαμό να σώσουν τα σώβρακά τους. Σχιζοφρενείς προσωπικότητες δεν είναι αυτοί που στήνουν το παιχνίδι αλλά όλοι οι από κάτω που στέκονται στα ταμεία των εφοριών, των τραπεζών και όλων των εισπρακτικών υπηρεσιών όχι για να πληρώσουν την επιβίωσή τους αλλά τον Συνέχεια
Πολλοὶ φόνοι…
Πολλοὶ φόνοι ἔχουν γίνῃ ἀπὸ τὸ 1974 κι ἐδῶ…
Δὲν τοὺς ἔχω μετρήσῃ, ὅμως ἐδῶ, στὴν γειτονιά, ναί, μόνον ἐδῶ, στὰ δύο-τρία τετράγωνα γύρω, τέσσερεις, μπορεῖ καὶ περισσότεροι.
Ἐδῶ ἀπέναντι ὁ ἀείμνηστος Παῦλος Μπακογιάννης κι ὁ ἀείμνηστος Βρανόπουλος.
Στὴν ἐπάνω γωνία ὁ ἀείμνηστος Ἀθανασιάδης…
Παραπάνω ὁ ἀείμνηστος Ἀγγελόπουλος. Συνέχεια
«Ἔχω ἕνα παιδὶ νὰ θρεύσω…»
Εἶμαι κατὰ τῆς ἀπεργίας ποὺ ὁρίζεται, καθορίζεται, καπελώνεται ἀπὸ συνδικαλιστικὰ ὄργανα, ἀπὸ κόμματα κι ἀπὸ ἀποκόμματα.
Εἶμαι ὑπὲρ τῆς ἀπεργίας ποὺ ὀργανώνεται ἀπὸ τὴν Ἀνάγκη.
Εἶμαι κατὰ τοῦ νὰ κλείνω δρόμους, τοῦ νὰ καίω, τοῦ νὰ καταστρέφω…
Εἶμαι ὑπὲρ τοῦ νὰ ἀπέχω ἀπὸ κάθε διακίνησι, πρὸ κειμένου νὰ μὴ κάνω τζίρους καὶ νὰ προσφέρω ἄρτον καὶ θεάματα.
Εἶμαι κατὰ τοῦ νὰ ἀπεργοῦν οἱ πολλοί, ἤ οἱ λίγοι, καὶ οἱ ὑπόλοιποι νὰ περιμένουν ἀπὸ αὐτοὺς νὰ βγάλουν τὸ φίδι ἀπὸ τὴν τρύπα.
Εἶμαι ὑπὲρ τοῦ νὰ συμβαίνουν τὰ πάντα καθολικά, στὸ σύνολον… Συνέχεια