Καθόμαστε καὶ ὑβρίζουμε ὅλοι μας τὸν GAP καὶ τὰ ἔργα του. Καὶ σαφῶς ἔχουμε ὅλοι δίκαιον. Ἐὰν ὅμως ἰσχύῃ ἡ μόλις διατυπωθεῖσα ὑποθεσίς μου, δῆλα δή, περὶ κενότητος κεφαλῆς, τότε βρὲ παιδιά, μήπως δὲν εἶναι προδότης ἀλλὰ ἁπλῶς κουφιοκέφαλος;

Μήπως καθῶς κάνῃ τὴν ποδηλατάδα του, περνῶντας δίπλα ἀπὸ ἕνα ἄλσος ἂς ποῦμε, ἀκούει κάποιον νὰ συζητᾶ γιὰ ΔΝΤ καὶ τσοῦπ, μᾶς πετᾶ στὸ ΔΝΤ; Δὲν ἔχει τὴν ἱκανότητα νὰ φιλτράρῃ, νὰ ἐπεξεργαστῇ καὶ νὰ ἀποδεχθῇ τὴν πνευματική κλοπή ποὺ μόλις διέπραξε.

Ἢ γιὰ παράδειγμα, ἀκούει τὴν ὥρα ποὺ κουρεύεται, τὴν Βασίλω νὰ μιλᾶ γιὰ τὰ λαπτόπια! Τσοῦπ, ἁρπάζει τὴν κουβέντα καὶ γίνεται πύραυλος! Νὰ λοιπὸν ἡ ἠλεκτρονική μας παιδεία. (Νὰ καὶ γιατὶ ἡ χἌννα τὰ ἔκανε μπάχαλο!)

Ἢ, ἄλλο παράδειγμα, ἀκούει κάποιον ἀπὸ τοὺς ἀντιπροέδρους νὰ  μιλᾶ γιὰ μᾶσες καὶ μπουκώματα. Τὸ «ἔπιασε» στὸν ἀέρα ὁ ἀητός μας ὁ ἐξαφτέρουγος. Τί κάνουν οἱ γύρω του; Τρῶνε! Τί πρέπει νά τούς μάθῃ;  Τήν ἐγκράτεια. Συνέχεια →