Γιατί δέν μένουν στόν ὡραιότατο κομμουνιστικό τους παράδεισο;
Τί εἶναι αὐτό πού τούς ἐξαναγκάζει νά ἀφήσουν τήν Πατρίδα τους, νά μετατραποῦν σέ δούλους (στὰ χέρια τῶν ἀδιστάκτων δουλεμπόρων μὲ βιτρίνα τὶς Μ.Κ.Ο.), γιά νά καταλήξουν ἀπάτριδες καί ἐξηρτημένοι, μέσῳ Τουρκίας φυσικά, σέ μίαν χρεωκοπημένη χώρα σάν τήν δική μας;
Στην Μυτιλήνη φθάνουν μετανάστες μέχρι και από Κούβα και Βενεζουέλα!
Διαβάζω, και μαζί γελώ…..:
«Κάθε «μαλάκ@ς φορολογούμενος» τῆς Δανίας, συνεισέφερε τὸν ὀβολόν του, ὡστὲ 200.000 «ἐξυπνάκηδες» συμπατριῶτες του νὰ ἀγοράσουν ἀμερικανικὸ ἠλεκτρικὸ αὐτοκίνητο, ἐπιδοτούμενο μὲ 7,5 χιλιάρικα ἀπὸ τὸ κράτος.» Συνέχεια
Υπουργέ ΚΟΝΤΟΝΗ το όνομα μου ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ (ΜΑΝΩΛΗΣ) ΧΑΤΖΗΣΑΒΒΑΣ και μην φοβάσαι να το γράψεις.
Κοντονή, άλλη φορά να γράφεις το όνομα μου καθαρά και όμορφα, χωρίς να τρέμει το χέρι σου: Εμμανουήλ ΑΘ. Χατζησάββας και όχι απλά ένα Ε.Χ. και αραδιάζεις έναν κάρο μ@λακίες από πίσω.
Οὔτε λίγο οὔτε πολύ, οἱ Γερμανοὶ (μία οἰκονομία ποὺ ὀφείλει σχεδὸν τὸ 50% τοῦ ΑΕΠ της στὶς ἐξαγωγὲς καὶ λόγῳ συγκυριῶν παγκοσμιοποισήσεως καὶ Ἡνωμένης Εὐρώπης, ποὺ ἐλειτούργησαν καταλυτικὰ ὑπέρ της), προσπαθοῦν νὰ μᾶς πείσουν ὅτι ἀπὸ τὴν μία μποροῦμε νὰ μεταβληθοῦμε ὅλοι σὲ μικρὲς Γερμανίες μὲ πλεονάσματα, ἀπὸ τὴν ἄλλην ὅμως ἐντέχνως τραβοῦν τὸ χαλὶ κάτω ἀπὸ τὰ πόδια τῶν «ἑταίρων» κρατῶν μελῶν πρὸς ὄφελός τους, δρώντας ὡς ἕνα σφουγγάρι ποὺ ἀποῤῥφᾶ τὴν ῥευστότητα τοῦ Νότου ἰδίως, ἐπενδύοντας κυρίως ἐκτὸς Εὐρώπης. Τὸ σύστημα πληρωμῶν τοῦ Target 2 τῆς ΕΚΤ εἶναι μία ζωντανὴ καθημερινὴ ἀπόδειξις, μαζὺ μὲ πολλὲς ἄλλες.
Συνέχεια
Αχαΐρευτοί, δεν έχει πάτο η ξεφτίλα σας.
Αμφισβητείται και διασύρεται διεθνώς η αξιοπιστία και η ικανότητα του κράτους.
Η Τουρκία χθες 17 Αυγούστου, έστειλε πλωτό ασθενοφόρο συνοδεία σκάφους του ΛΣ και παρέλαβε 2 τούρκους τραυματίες από την Κω. Συνέχεια
Ἡ Ἀμερικὴ ἐναντίον τῆς Εὐρώπης
Alain De Benoist
Τίτλος πρωτοτύπου: The Land of Milk and Honey
Ὁ Alain de Benoist ἐξηγεῖ γιατὶ ὁ Ἀμερικανισμὸς ἀντιτίθεται στὴν Εὐρωπαϊκὴ ταὐτότητα.
Τοῦ Alain De Benoist
Κανεὶς δὲν θέλει νὰ εἶναι τὸ ἀντικείμενο κριτικῆς, καὶ οἱ Ἀμερικανοὶ δὲν διαφέρουν σὲ αὐτὸ ἀπὸ ὁποιονδήποτε ἄλλον. Καὶ ὅταν κάποιος εἶναι ὁ στόχος τῆς κριτικῆς, δὲν ἀναμένεται ὅτι πάντα θὰ συμφωνήσῃ μαζύ της. Ὡστόσο εἶναι σημαντικὸ νὰ κατανοήσουν αὐτὴν τὴν κριτική, νὰ τὴν λάβουν σοβαρὰ ὑπ’ ὄψιν στὸ δικό της πλαίσιο, καὶ ὄχι ἁπλὰ νὰ τὴν ἀποῤῥίψουν σὰν προερχομένη ἀπὸ κακία, ζήλια ἤ ἄγνοια. Συνέχεια
