Τὸ ἔχουν αὐτὸ κάποιοι δικτάτορες. Τὸ ἐκφέρουν τὸ «Ὄχι» συχνά. 
Ἀντιθέτως μὲ τὰ «δημοκρατικὰ» κουδουνισμένα ποὺ μόνον νὰ προσκυνοῦν ξέρουν.
Τὸ παρακάτω ἄρθρον τὸ θεωρῶ ἀκριβές, γραμμένο μὲ σεβασμὸ καὶ γνώσι τῶν ἱστορικῶν γεγονότων.
Θὰ ἔλεγα μάλιστα πὼς ἔρχεται στὴν κατάλληλον στιγμὴ γιὰ νὰ καταδείξῃ μίαν ἀκόμη φορὰ τὸ πόσο μακρὰν τῆς πραγματικότητος διαβιοῦμε. Συνέχεια
Ἐδῶ χρειάζεται νά ποῦμε μερικά πράγματα, ὡς πρόλογο.
«Ἀρχή σοφίας ἡ τῶν ὀνομάτων ἐπίσκεψις» (Ἀντισθένης. Ἀθήνα 444 – 366 π.Χ.). Ἄς ἐπισκεφθοῦμε, λοιπόν, τά ὀνόματα πού ἔχουν σχέσιν μέ αὐτό πού θέλουμε νά ἀποδείξουμε…. Συνέχεια
Ἕνα ἄρθρον τοῦ βήματος θέλω νὰ μεταφέρω ἀπὸ καιρό. Τὸ ἄφηνα σὲ ἀναμονή, διότι τὰ γεγονότα τρεχουν συνήθως μὲ ταχύτητες μὴ ἐλεγχόμενες.
Εἶναι μία μικρὴ ἀναδρομή, ὅσο καὶ ἀντιστοίχισις, τῶν τότε μὲ τὰ τωρινὰ δεδομένα.
Πράγματι οἱ Ἀθηναῖοι ξεκίνησαν νὰ καταχρασθοῦν χρῆμα κοινόν, τὸ ὁποῖον «ἐπλήρωσαν» μὲ τὴν ἀνακήρυξι τῆς Σεισαχθείας. Κάτι ἀνάλογον μὲ τὰ σημερινὰ δεδομένα, θὰ μπορούσαμε νὰ ποῦμε ἴσχυσαν καὶ τότε.
Στὴν θέσι τῶν Ἀθηνῶν θὰ μπορούσαμε νὰ τοποθετήσουμε τὸ διεθνὲς τραπεζικὸ σύστημα καὶ στὴν θέσι τῶν ἄλλων πολιτειῶν τὴν Ἑλλάδα. Συνέχεια
Λέτε τελικῶς ὁ σημερινός ἄνθρωπος νὰ εἶναι ἀπ’ εὐθείας ἀπόγονος τοῦ Νεάντερνταλ; 
Ἐξ ὅσων γνωρίζω, μᾶλλον ὄχι.
Συγγενής;
Αὐτὸ πάλι εἶναι θέμα γενετικῆς προσεγγίσεως. (Κατ’ οὐσίαν ὅλα τὰ ἐπὶ τοῦ πλανήτου εἴδη εἶναι συγγενή.)
Ἔχουμε ὅμως ἀρκετὰ ἐνδιαφέροντα εὑρήματα στὸ Μεγανήσι τῆς Λευκᾶδος ποὺ σίγουρα θὰ βοηθήσουν τὴν ἀρχαιολογικὴ κι ἐπιστημονικὴ ἔρευνα.
Λευκαδίτης από το Μεγανήσι ο άνθρωπος του Νεάντερταλ
Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΓΕΩΡΓΟΥΔΗ
Μίαν ἐνδιαφέρουσα ἀνάρτησι σᾶς παρουσιάζω σήμερα σχετικῶς μὲ τὴν ἐπιβίωσιν τῶν Ἀνθεστηρίων στὸν Βλάχικο Γᾶμο.
Μία καταγραφὴ ποὺ μᾶς δίδει τὸ δικαίωμα νὰ ἀντιμετωπίζουμε τὴν διάσωσι τῶν παραδόσεων ὄχι ὡς κάτι τυχαῖον, ἀλλὰ ὡς κάτι ἰδιαιτέρως σημαντικόν. 
Σημαντικόν διότι πέραν τῆς καθημερινότητός μας, κάποτε θὰ πρέπῃ νὰ συνειδητοποιήσουμε τὴν ἀπόλυτον ἐξάρτησί μας ἀπὸ τοὺς γηΐνους κύκλους. Τὴν σχέσι μας μὲ τοὺς φυσικοὺς νόμους καὶ τὴν ὑποχρέωσί μας στὴν διάσωσι τῆς πληροφορίας.
Ὅπως ἐπίσης, κάποτε θὰ πρέπῃ νὰ συνειδητοποιήσουμε τὴν ὑποχρέωσίν μας καὶ τὸν σεβασμό μας πρὸς τὴν φύσιν γενικότερα. Ἡ φύσις ἐξακολουθεῖ νὰ εἶναι κάτι ὑπαρκτόν, κι ἂς ἀδυνατοῦμε νὰ τὴν ἀντιληφθοῦμε. Εἴμαστε τμῆμα της καὶ παραμένει ἀπαράβατος ὅρος ὁ ἐναρμονισμός μας μαζύ της.
Διότι, πέραν τῆς γραφικότητος, ποὺ ἴσως κάποιοι διακρίνουν, μέσα στὶς παραδόσεις μας ὑφίσταται γνώσις πανάρχαια. Γνώσις ποὺ ἐὰν Συνέχεια
